Samen in beeld: hoe doe je dat?

We blijven thuis en maken muziek. Ieder voor zich. The Legendary Orchestra Of Love maakte van de nood een deugd en greep de extra vrije tijd aan om op afstand samen een liedje op te nemen. Met zijn drieën in beeld, alle drie vanuit huis gefilmd. Hoe doe je dat? Drummer Jasper legt het graag uit.

Het principe is simpel. Je zet je telefoon op een statief of op een stapel boeken en je filmt jezelf terwijl je een liedje speelt. Toch zijn er een aantal uitdagingen. Hieronder noem ik ze op.




 

Syncen
Veruit het belangrijkste is om synchroon te spelen met je andere bandleden. In de video’s lijkt het misschien of we Skypen of Facetimen, maar dat is niet te doen. Vertraging in de verbinding verpest de boel. In plaats daarvan film je jezelf terwijl je meespeelt met een liedje op je koptelefoon. Er zijn drie opties.

Als je een cover speelt, kun je gewoon het liedje aanzetten op Spotify en meespelen. Het lastige is om op het goede moment te beginnen. Je zou het liedje kunnen downloaden en 4 of 8 tellen vooraf kunnen toevoegen.

De andere optie is een guide-track maken. Dit hebben wij met The Legendary Orchestra Of Love gedaan bij onze video van The Monkey’s On Fire. Ik had op mijn laptop samen met gitarist Jan-Jaap al eens zitten werken aan het liedje, dus ik had een ruwe versie met drums, gitaar en backing vocals. Die track heb ik naar de bandleden rondgestuurd en op die manier speelden we alle drie over hetzelfde audiofragment.

De derde optie is met een click-track of metronoom te spelen. Lastig, want je hoort niet precies waar je zit in het liedje en een fout is snel gemaakt. Als alternatief kun je één bandlid met click laten opnemen (de drummer/percussionist is de meest logische keuze) en daarna het volgende bandlid daaroverheen laten opnemen. Bewerkelijk, maar te doen.

Nog één opmerking over het filmen zelf. Zorg dat iedereen met dezelfde framerate opneemt! Als iemand een video maakt met een afwijkend aantal frames per seconde, dan baal je tijdens de montage. Alles loopt dan uit sync. De meeste telefoons staan ingesteld op 30 fps. Dat is prima. Vooral losse videocamera’s kunnen nog weleens afwijken naar 24 fps, 25 fps of 29,97 fps.

Picture-in-picture
De volgende vraag is: “hoe zet ik meerdere filmpjes in één scherm?”. De term daarvoor is picture-in-picture, frame (with)in frame of gewoon split-screen. Je zult videobewerking-software moeten gebruiken om dat voor elkaar te krijgen. Daarvoor zijn er verschillende opties.

Zelf gebruik ik Adobe Premiere Pro, waar je verschillende lagen of video-sporen kunt gebruiken voor de verschillende filmpjes. Op eenzelfde manier kun je in Adobe After Effects werken. Deze programma’s zijn vrij prijzig. Wie deze software heeft aangeschaft, zal ik niet hoeven uitleggen hoe je te werk moet gaan. Maar in het kort: je dropt de video’s op de tijdlijnen, snijdt ze bij en zet ze op de goede plek. Een soort Photoshop met filmpjes. Wie toch een tutorial wil: 2x, 3x en 4x split screens in Premiere Pro.

De beste gratis optie is denk ik iMovie, die standaard op elke Macbook staat. Deze software is niet perse gemaakt voor split-screen. Dat wil zeggen, je kunt maar twee filmpjes over elkaar zetten. Wil je meer video’s in een scherm, dan is er een workaround. Zet eerst de twee filmpjes op de juiste plek en exporteer dat als nieuwe video. Die nieuwe video met twee filmpjes gebruik je opnieuw, je zet ‘m in iMovie en je zet daar het derde filmpje overheen. Herhaal deze stap tot je video klaar is. Een tutorial vind je hier.

Gratis opties voor Windows ken ik zelf niet, maar op het internet vind ik zo snel standaard Windows software en Filmora met een gratis trial. Google en gij zult vinden.

Audio bewerken
De audio van het filmpje dat je opneemt is in principe genoeg om het liedje te publiceren. Toch kun je nog het een en ander doen om het beter te laten klinken.

In het filmpje van The Legendary Orchestra Of Love hebben Jan-Jaap (gitaar) en ik (Jasper, drummer) allebei nog een microfoon in de kamer gezet. Tijdens het filmen liep de microfoon mee op de laptop. Mike heeft zijn basgitaar ingeplugd en heeft op die manier los het geluid van zijn bas opgenomen. Geen overbodige luxe, want bas in de ruimte oppikken via een telefoon is altijd een uitdaging.

Door extra audio op te nemen kun je jouw track nog wat nabewerken. Het nabewerken heb ik in Logic gedaan. Met GarageBand zou je ook een heel eind moeten kunnen komen. De drie losse audio-sporen en de drie audiofragmenten van de filmpjes heb ik ingeladen en gemixt. Mike’s bas door een standaard bass-amp plug-in. Jan-Jaap en mezelf een beetje links/rechts uitgelijnd zoals we ook in het filmpje links/rechts in beeld staan.

De microfoon van Jaap bleek meer vocaal op te pikken dan gitaar, dus daar kon ik nog wat mee spelen. Mijn eigen microfoon en telefoon pikten nauwelijks vocalen op, dus die heb ik later nog eens apart ingezongen en eronder gezet. Mijn microfoon stond achter de cajon, dichtbij, en de camera uiteraard ervoor, ver weg, waardoor ik nog wat met de sound kon spelen. Op het filmpje van Mike hoor je behoorlijk wat room-reverb waar ik met EQ nog wat aan heb proberen te doen. En klaar!

Het bewerkte audiofragment kun je nu weer los inladen in je videobewerkings-software. Alles even rechtschuiven zodat het synchroon loopt en exporteren.

Op deze manier kun je met alle corona-maatregelen toch een leuke video maken!

Jasper van Vugt is de drummer van The Legendary Orchestra Of Love, volg ze op Facebook en Instagram!

Het C-woord

Een tijdje terug liep ik ‘ns door mijn columns heen en daarbij stuitte ik op nummertje 26 over “attended sessies”.

In het licht van de huidige -nogal roerige- tijd had ik niet kunnen bevroeden dat er een periode zou aanbreken waarin ik niet langer attended sessies (een door een klant bijgewoonde mastersessie) aan zou kunnen bieden, en dat allemaal vanwege een klein gemeen beestje (of wat het dan ook is) dat zich nestelt in onschuldige longetjes en luchtwegen.

De c-crisis (let’s not mention the c-word) heeft nogal wat impact. Impact op de zo velen onder ons in sectoren die hard geraakt worden. Maar de crisis heeft vooral impact op onszelf. Weken achtereen in thuisisolatie, het doet wat met mensen. Zo zijn we al een tijdje verstoken van onze o zo belangrijke sociale uitlaadklep: de kroeg, het festival, het eetcafé, de koffiebar, het restaurant, kortom: De Leven.

Maar minstens zo belangrijk als ons sociale netwerk is onze drang naar cultuur in brede zin. Onze drang naar kunst, naar het zien van een theatervoorstelling, naar het lezen van een boek (al gaat dat juist nu prima), het kijken van films (gaat uitstekend nu) en bovenal het luisteren en kijken naar MUZIEK!

De sociale connectie door samen naar een bandje te gaan kijken en luisteren met een biertje in je hand is weg en dat doet pijn. Maar het geluk bij het ongeluk is dat we, om muziek te luisteren, ons huis niet uit hoeven. Internet (streaming) zorgt ervoor dat we ruim voldoende aanbod hebben van muziek, en met al die thuiszittende muzikanten wordt er volop prachtmuziek gemaakt!

Muziek met nogal een verhaal, want ook (of juist vooral) muzikanten (ZZP’ers) hebben het zwaar. In één veeg is de agenda qua spelen zo goed als leeg. Reden te meer om te werken aan een plaat met een verhaal. Een verhaal van (wan)hoop, winter, lente en andere jaargetijden en een verhaal van wederopstanding. Iets met een feniks en as. We komen hieruit, samen, sociale dieren als we zijn. Connectie speelt anno nu een grotere rol dan ooit. Ik hoor net op de radio dat VN-chef Guterres deze crisis bestempelt als de meest heftige crisis die de mensheid meemaakt sinds de Tweede Wereldoorlog. De Tweede Wereldoorlog was de schuld van de mens zelf (oorlogje spelen). Is deze crisis ook de schuld van de mensheid? Misschien lezen we het antwoord op die vraag tijdens de geschiedenisles in het jaar 2040. Het jaar waarin we meer vredelievend blijken dan ooit tevoren. De terugkeer van de hippie, compleet met hasj, wiet, wierook en de Summer of Love.

Maar hoe mooi is het om muziek te gebruiken als aanjager voor die nieuwe Summer of Love?!
Dat, zodra we uit deze crisis komen, we elkaar ineens allemaal superaardig vinden. Dat zal iedereen goed doen, een beetje compassie en liefde in roerige tijden. Goede muziek is tijdloos dus daar zal het zeker niet aan liggen.

Ok, ik ga effe een plaat luisteren nu. Op vinyl, een dijk van een album en een collectable uit 1973: Buckingham Nicks. Een beetje extra warmte in deze kille tijden kan geen kwaad…