“Geef mij maar een vast groepje fans”

Gestaag en zonder haast knutselt liedjesschrijver en performer Erwin Leon aan zijn muzikale loopbaan. Waar het naartoe moet? Geen idee, hij wil zo veel mogelijk genieten en ziet het wel. In het voorjaar van 2020 presenteert hij zijn eerste ep getiteld Liever. De Popunie voelde Erwin nader aan de tand. “Ik hoef niet per se beroemd te zijn”.

De zomerzon lijkt bezig aan zijn laatste dagen; het gebied rondom de Parkkade laaft zich er nog eens gulzig aan. Nu het nog kan. Singer/songwriter Erwin Leon (29) parkeert zijn fiets, oortjes in. Vroeger liep hij hier vaak hard, het is volgens hem één van de het mooiste delen van Rotterdam. Daarom fotografeert hij hier ook graag. Maar op het terras van de Ballentent gaat het toch vooral over zijn muziek. Hoe hij op zijn zevende pianoles nam en daarna begon hij met drummen, zonder les. Hij richtte al snel een eerste bandje op, lekker jammen met elkaar. Gaandeweg pakte hij ook de gitaar op. Hij leerde het zichzelf aan om er op te spelen, want dan hou je het goede gevoel erin. Aldus Erwin.

Maar eerst drumde je vooral, onder meer bij Sevdaliza. Waarom ben je daar mee gestopt?

“Op een gegeven moment bleek dat ik reuma had, een lastig gegeven als drummer. En uiteindelijk bleek dat ik liever gitaar speel, dat bij dat instrument mijn hart ligt”.

Ik heb de ep Liever stiekem al beluisterd. Welk genre zou je erop willen plakken?

“Het hikt zonder meer tegen de kleinkunst aan, maar ik probeer er iets aan toe te voegen en meer nadruk te leggen op de instrumentatie, zoals een gitaarsolo, want die hoor je in de kleinkunst vrijwel nooit. Dus als genre kies ik dan niet voor kleinkunst. Ik noem het poëtische nederblues”.

Die blues hoor je inderdaad wel terug.

“Toen ik jong was luisterde mijn vader veel naar blues en gitaarrock. Dat heeft me in de loop der jaren altijd wel geïnspireerd. Ik luister trouwens behoorlijk naar uitersten: het gaat bij mij van Ry Cooder tot Nine Inch Nails en van Mandolin Orange tot progressieve metal van bijvoorbeeld Virgil Donati & Planet X. Tegenwoordig komt de inspiratie om nieuwe muziek te schrijven vooral spontaan en vanzelf. Er schiet een zin in mijn hoofd en het begint direct te bruisen. Laatst vroeg ik me af waarom mensen zich op social media en Tinder anders, mooier voordoen dan in het echte leven en toen bedacht ik de zin je bent je foto niet”.

Bram Vermeulen is of was ook een van je inspiratiebronnen.

“Zeker ja, alleen zijn teksten zijn soms zo poëtisch, dat je echt je best moet doen om ze te doorgronden. Ken je het laatste album van Yentl en De Boer? Morph heet het. Misschien raken hun teksten me nog wel het meest. En ja, ik schrijf bewust Nederlandstalig, in mijn eigen taal kan ik het beste verwoorden wat mij bezighoudt”.

Wat doet muziek maken met je?

“Ik word weer dat jongetje van vroeger, onbevangen. In muziek kan ik mijn gevoelens kwijt, ik zou een veel chaotischer mens zijn als me dat zou worden ontnomen. Dan zou ik het een jaar knap lastig hebben, en daarna zou ik gedichten gaan schrijven en/of fotograferen. Ik kan niet anders dan creatief bezig zijn”.

Toch lijkt dat in schril contrast met je baan als leidingontwerper bij Evides te staan.

“Qua activiteit wel ja, maar mijn baan in de civiele techniek en het maken van muziek zijn voor mij aanvullend. Ik werk vier keer negen uur en in de avond, op vrijdag en in het weekend maak ik muziek. Het is hard werken, maar het geeft me ook regelmaat. Het is achteraf voor mij goed geweest dat ik geen muziekopleiding heb gevolgd. Al die theorie is niets voor mij. In de muziek ja, in mijn vaste baan weer wel. Er zit een groot contrast in mij”.

Horen we die eigenschap terug op de ep Liever?

“De vier nummers passen heel goed bij mij. Ze zijn geëngageerd, met onderwerpen die recht uit mijn hart komen. Ik denk veel en diep na en daaruit heb ik ook deze conclusie getrokken: ik ben een emotionele denker die zijn uitspraken rationeel kan onderbouwen. Zodoende kan ik wel eens irritant zijn voor anderen, mijn verklaringen zijn soms eindeloos”.

 

Het nummer Het Einde gaat over de dood. Vind je dat een belangrijk onderwerp?

“Wanneer wij, mensen, meer over het einde van ons leven zouden praten, dan kunnen we er ook beter mee omgaan, halen we het uit de taboesfeer. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer we het bespreekbaar maken, we minder bang zijn om dood te gaan. Verder: ik heb dat liedje geschreven, omdat ik vind dat de dood bij het leven hoort, dat maakt het leven waardevoller. Het is ook actueel, omdat het aansluit op de vervolging van een arts die (rechtmatig) euthanasie pleegde bij een demente oudere”.

Je treedt graag, maar nog niet zo vaak op. Hoe kom je aan optredens?

“Dat is wel een nadeel van mijn gebrek aan muziekopleiding, ik heb geen netwerk. Wanneer ik op zoek ben naar muzikanten of optredens, of mensen die me helpen met de promotie, dan heb ik daar moeite mee. Mede daarom komt er ook de ep. Boekers en programmeurs willen wat horen voordat je in aanmerking komt voor een gig”.

Volgens mij ben je niet zo bezig met de toekomst?

“Vooropgesteld: ik zou best fulltime muzikant willen zijn, maar niet ten koste van mijn geluk. Juist de combinatie van een vaste baan en muziek maken, geeft mij een rijk gevoel. Het geeft mij vastigheid en compenseert mijn gebrek aan topsportmentaliteit. Bij mij staat plezier voorop, en daar wil ik alles uit halen. Daar komt bij dat beroemd zijn niet mijn prioriteit is. Kijk en luister naar iemand als Alex Roeka. Die heeft een vaste schare fans en zal waarschijnlijk nooit de Ziggo Dome uitverkopen. Of neem Maaike Ouboter, zij bewandelt de weg die ik ook zou willen bewandelen. Gestaag en zonder haast en nooit concessies doen aan wat je maakt”.

De release van de ep Liever van Erwin Leon staat gepland voor februari/maart in 2020.