Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Muziek tijdens International Film Festival Rotterdam

25 januari 2018 • Festivals • Redactie

Het IFFR is weer van start gegaan! Het jaarlijkse internationale filmfestival is weer neergestreken in Rotterdam. Het festival met de tijgerkop als logo, niet te missen in de stad, staat in het teken van het stimuleren van nieuw talent en gevestigde namen door o.a. documentaires, films en short-films van hoge kwaliteit tentoon te stellen.

Natuurlijk is er ook dit jaar weer muzikaal talent betrokken uit Rotterdam. Hierbij lichten we een aantal muzikale events uit die tijdens het IFFR plaatsvinden.

Short movie: All Along the Watchtower

Van 25 januari t/m 1 april 2018 zijn is de short movie van beeldend kunstenaar en filmmaker Margo Onnes in TENT Rotterdam te zien. De muzikale, korte film getiteld All Along the Watchtower is geïnspireerd op de gelijknamige song van Bob Dylan en een samenwerkingsverband met de Rotterdamse band Half Way Station. De dansers van Conny Janssen Danst vertolken de personages. Op donderdag 25 januari gaat de short movie in première in TENT Rotterdam tijdens het International Film Festival Rotterdam – IFFR.

RTM: Een dag vol 010 op IFFR 2018

Op vrijdag 26 januari zet IFFR tijdens RTM in LantarenVenster de stad Rotterdam in de schijnwerpers met nieuwe films, klassiekers, documentaires, archiefmateriaal, poëzie, videoclips, kunst, installaties en talks – allemaal door Rotterdamse makers. Videoclips van o.a. Dichter, Sevdaliza, De Likt, Ronnie Flex, The Sweet Release of Death, Kevin, The R en Hef worden vertoond. Ook kun je Klassiekers als Nighttown (2010) van Marcel Haug bekijken.

Marco Martens live

Samen met muzikanten Michiel van Iersel en Joris Sedee speelt Marco Martens een mix van voordracht en theaterliedjes over vertrekken en achterlaten. In samenwerking met het IFFR schreef hij Filmhuis Rotterdam, een ode aan de bakermat voor verhalen die Rotterdam is. Op vrijdag 26 januari wordt hiervan de video gepresenteerd in LantarenVenster.

Club von Westen part(y) #3: IFFR special

Onofficiële afterparty op vrijdag 26 januari in MONO met o.a. Celestial Terrestrial.

KINO Boogie Nights Vol. 2

Op donderdag en zaterdag zijn er DJ’s in de foyer, en op vrijdagavond verandert degrootste filmzaal, KINO 1, in een clu. Met o.a. Convoi Exceptional en Chris Baas. 

Club IFFR 2018

Elke dag na de filmvertoningen gaat het feest verder met live-optredens en dj’s in Theater Rotterdam Schouwburg. Hier kun je tot in de nachtelijke uurtjes genieten van Rotterdamse acts. Met o.a. Rats on Rafts (dj-set), Jeff Solo, Th’acquistion, Day Fly (live), Dwayne Franklin (live), Winterdagen (live), Arp Frique (live), Beau Zwart en meer.

Tijgerclub in Transport

Nog een onofficiële afterparty. Voor wie eventjes de decadente sferen van een filmfestival wil verlaten, kan zichzelf komen verliezen in de kelder van Annabel. Line-up t.b.a.

Het IFFR vindt plaats van 24 januari t/m 4 februari. Meer over informatie vind je op hun website of Facebook.

Meer zoals dit

Nana – Meus x Mea

24 januari 2018 • Recensies • Hans van der Maas

  • Meus x Mea

  • Nana
    • Genre: singer/songwriter
    • Release-type: Digitaal, cd
    • Label: Self-released

Als recensent weet je nooit wat je kan verwachten van een artiest die je nog niet kent. Ep in de cd-speler, op play drukken en dan maar afwachten wat er gebeurt. Soms valt je mond open en denk je: wauw, intrigerend. Vanaf noot één. Een aandachtstrekker, in meest positieve zin. Dat gebeurde met Meus x Mea, de debuut-ep van de Rotterdamse singer/songwriter Nana.

Het zijn de verrassende composities, de stem, de productie, de sfeer en de teksten waarin de schoonheid van liefdesverdriet een prominente plek krijgt. Alles aan Meus x Mea overdondert je als een donderslag bij heldere hemel. De voormalige publiekswinnares van de Sena Grote Prijs van Rotterdam opent alle muzikale registers om anders te klinken, zonder de sprankeling en de toegankelijkheid uit het oog te verliezen. Een beetje zoals Kate Bush te werk ging, de Britse zangeres waar ook altijd een mysterie omheen hing, maar bij wie je als muziekliefhebber hunkerde naar nieuw materiaal om er vervolgens wekenlang bij weg te zwijmelen.

Terug naar Nana en haar ep. Een woest aantrekkelijk meesterwerk, zonder overdrijven. Een ep waarbij je telkens nieuwe lagen ontdekt en die moeiteloos kan wedijveren met het beste wat in Nederland gemaakt is. Meestal kippenvellerig sober (het oerontroerende Joanna en Cold Kiss), een enkele keer ingetogen extravert (Carousel en The Wolves). Het meest intrigerend is opener Whitman waarin Nana gedeeltelijk zingend spreekt. Stemmige drums, prettig lijzige piano. Het nummer zet je op luisterkoers naar de meest verrassende debuut-ep die er tot nu toe verschenen is. Nu al voer voor het jaarlijstje van 2018.

Lees het vorige bericht