Het leven van een mc in Nederland is niet bepaald makkelijk te noemen.

Als je je niet laat verleiden tot de waan van de dag of net niet in het ‘goede’ hoekjezit is het een zware strijd om de middelmatige massa te ontstijgen. Er worden tegenwoordig nu eenmaal andere aspecten van het rijmen gewaardeerd dan in de gouden jaren van hiphop. Gelukkig zijn er altijd artiesten die artistieke verantwoordelijkheid verkiezen boven de hype van het moment. Poëtiz Bewijsz bewijst met het project Wie Ben Ik: Poëtiz Bewijsz tot deze groep te behoren.

Aah, de gouden tijd. Het blijft maar terugkomen. Een tijd waar beats doordrenkt waren met mooie subtiele baslijnen, mysterieuze pianosamples en gevoelige hornsnippets. Waar een kick een kick was en een snare een snare. Waar de hi-hat niet op 148 bpm werd afgesteld en klonk als het geratel van het dichtrekken van een regenjasrits. Dit album is doordrenkt met nostalgie. Je waant je in de periode waar D.I.T.C, The Beatminzerz en Pete Rock de scepter zwaaiden. Vooral muzikaal klinkt dit als een zorgvuldig gecureerd stukje nostalgie dat verwijst naar die goede ouwe tijd. PB legt zijn levensvisie op een goed gearticuleerde en heldere wijze neer op rauwe, maar soulvolle producties. Veel samples met horns en keys, afgewisseld met een sporadische live bass of mooi ingeblazen saxofoonpartijen.

Volwassen, dat is hoe je Poëtiz Bewijsz kan omschrijven. Het is duidelijk dat hij het klappen van de zweep des levens kent. Zoekend naar balans (in Begrip En Balans) of simpelweg rust (in Rust). Op een subtiele manier en met mooie woordlussen en teksten met dubbele betekenis (“Het waren 5 jaar blokken maar we bouwen nog steeds” – Meerkeuzes) geeft hij je een kijkje in zijn leven en hoe hij over dat leven denkt. Soms rauw, maar altijd soulvol. Een soort therapeutische zoektocht naar jezelf door middel van muziek, iets waar niet alleen muzikanten zich in kunnen vinden.

Niet leunend op gastoptredens maken diezelfde schaarse gastoptredens des te krachtiger. De subtiele zang van Sergana op Met Liefde en Momentopname geven deze plaat precies genoeg afwisseling. JR de Regelneger en vooral PSL Persoonlijk droppen beide ijzersterke featurings op Meerkeuze en de spoken word interludes geven weer dat PB geen one trick pony is. Tel daarbij op dat de beste man verantwoordelijk is voor het overgrote deel van de producties en je kan begrijpen dat we te maken hebben met een groot multi-talent.

Wil je molly in chickies hun drankje slippen en onder invloed van lean spacen op vage bassen en slome beatpatronen? Skip deze dan. Kan je een goed stukje soulvolle hiphop met een heerlijke jaren 90 sound waarderen, dan is dit een aanrader. Ik had graag willen zien wat deze plaat had gedaan als het in die gouwe ouwe Golden Era was uitgebracht. We zullen het nooit weten.

Beats, Rhymes and Life!