Bloomfield is gestopt. Niet door persoonlijke vetes of andere narigheid, maar door verschil in muzikale ambities hebben ze besloten het hierbij te laten. Of toch niet helemaal? De Popunie blikt terug met gitarist Christian.
Kun je iets vertellen over het ontstaan van de band?
Ilja Edwards en ik zijn de band eind 2006 gestart, toen de bands waar we zelf tot op dat moment actief mee waren, ermee waren gestopt. Ilja heeft toen bassist Sander Spoorendonk uit zijn vorige band Silvan meegenomen en ik nam drummer Daan van Emmerloot uit mijn vorige band Suncloud mee. De klik was er eigenlijk gelijk. Na een tijdje besloot Daan om er toch mee te stoppen en een eigen band op te richten. We hebben toen na een vrij lange zoektocht Jan Willem Kramer (ex-Mood O) weten te strikken. Een kleine twee jaar geleden kwamen Ilja en ik op een punt waar we het gevoel hadden dat het om uiteenlopende redenen vastliep. Toen hebben we besloten om terug te gaan naar de basis, oftewel Ilja en ik, en hebben we een tijdje met zijn tweetjes opgetreden.
Na verloop van tijd kwam Lotte Vermeulen erbij, in eerste instantie alleen op viool en zang. Via Lotte is uiteindelijk drummer Tom Delforterie ons komen versterken en voegde Dennis van Elswijk zich ook bij ons. Dennis kende ik nog goed van Suncloud en met hem hadden we bovendien net een super geslaagde Radiohead Tribute in Rotown achter de rug. Bloomfield was toen dus op volle sterkte. Maar helaas besloot Ilja een paar weken geleden om ermee te stoppen en hebben we nu ook als band besloten om het Bloomfield hoofdstuk te eindigen.
Bloomfield in Rotown – copyright: Marcel van Leeuwen
Wat waren voor Bloomfield hoogtepunten?
Oeh, dat is best een moeilijke vraag, want we hebben best veel leuke dingen gedaan. Maar de Radiohead tribute in Rotown is er sowieso één van. Een optreden met zijn tweetjes bij TinyMusic trouwens ook. Dat was in een achtertuin bij iemand voor zo’n 60 man. Het publiek viel daar zo stil dat je de vogels boven onze liedjes uit hoorde fluiten. Heel bijzonder. Daarnaast zeker ook de finale van de Grote Prijs van Zuid Holland in 2011. Openen voor The Horse Company eerder dit jaar in Rotown mag ook niet onvermeld blijven vind ik. En de optredens in De Unie!
Wat was in Rotterdam jullie favoriete plek om te spelen?
Uiteindelijk kies ik dan toch voor Rotown, omdat we daar drie erg fijne optredens hebben gedaan. Maar De Unie vonden we ook te gek. Voor onze muziek was De Unie eigenlijk iets geschikter dan Rotown, de intimiteit en het prachtige geluid daar waren echt fantastisch. Zooo zonde dat De Unie haar deuren heeft gesloten!
Bloomfield in Rotown – copyright: Marcel van Leeuwen
Wat vind je van de Rotterdamse muziekscene/uitgaansklimaat t.o.v. andere steden?
Het is natuurlijk belachelijk dat er zo weinig poppodia over zijn gebleven in Rotterdam. Terwijl er zoveel muzikaal talent rondloopt! Je kunt het vast niet alleen de gemeente kwalijk nemen, maar zij hebben naar mijn mening wel een taak om bepaalde culturele instellingen te behouden. En voor bepaalde poppodia is er de laatste jaren wel bijzonder weinig steun geweest vanuit de gemeente, zo lijkt het. Gelukkig heeft Rotterdam wel nog steeds prachtige festivals als Motel Mozaïque, Metropolis en Duizel in het Park.
Heeft de Popunie een rol gespeeld in jullie muzikale carrière?
Sowieso heeft de Popunie ons vaak prima gepromoot, dus daar waren we altijd erg blij mee. En Francis heeft een keertje gejureerd toen Bloomfield meedeed aan een voorronde voor het Paradie Overschie festival. Mede door haar positieve oordeel hebben we toen ook echt op het hoofdpodium van dit festival gestaan, waar we uiteindelijk ook nog een prijs hebben gewonnen. Oh ja, dat was dus ook een hoogtepuntje!
Zijn er plannen om tóch nog door te gaan?
Even leek het erop dat we als band nog door zouden gaan, op zoek naar een nieuwe frontman- of vrouw. Maar helaas! Ik verwacht dan ook niet dat Bloomfield ooit terugkeert. Maar wie weet duikt een aantal van ons wel weer op in een gezamenlijk project. Je weet nooit hoe het loopt!
