Six
lp / cd-album (als onderdeel van de box All And More)
new wave / post-punk
In 1986 ben ik zelf onderdeel van de Rotterdamse muziekstroming, die we nu post-punk noemen. We vinden ons dan behoorlijk goed, maar zijn meteen een illusie armer als Spasmodique debuteert met hun gelijknamig mini-lp.
Hier spelen vier jongens, die exact aanvoelen hoe het is om aan de zelfkant van Rotterdam te leven. De grommende stem van Mark Ritsema, beukende drums van Reinier Rietveld, zagende gitaarpartijen van Arjo Hijmans; duellerend met de gitaar van Mark en natuurlijk de pompende bas van Martin Doctors van Leeuwen.
Gelukkig zijn het, gezien de inktzwarte teksten over dood, eenzaamheid en grootstedelijk lijden, geen ervaringsdeskundigen. Ze omschrijven zich als vrolijke jongens, maar “Vrolijkheid, daar heb je geen muziek voor nodig”.
De jaren erna wordt een flink oeuvre opgebouwd en maken ze furore op binnen- en buitenlandse podia. Het zijn vooral de concerten die voor een grote en trouwe schare fans zorgen. Tijdens deze concerten worden de krankzinnigheid en paranoia van het bestaan pas echt beleefd en is de band helemaal in zijn element.
De daaropvolgende 30 jaar is de band steeds met hun eigen bestaansrecht bezig. De band wordt enkele keren opgeheven maar rijst vervolgens steeds weer op uit de as, om dan weer een beter album dan het vorige uit te brengen.
Toch blijft het een tijdlang behoorlijk stil en lijkt in 2002 het laatste album te verschijnen; From Villa Delirium. Net als je dan denkt dat de bandleden ieder hun weg zijn gegaan, slaat Spasmodique genadeloos terug met hun zesde album, hoopvol Six genoemd; daarmee een voorschot nemend op de opvolger.
Six heeft de vertrouwde line up en ademt hierdoor meteen dat unieke geluid uit dat Spasmodique’s handelsmerk is. Geen egotripperij, dit is een band die gelooft dat het geheel meer is dan de som der dingen.
Toch is er in het geluid het een en ander veranderd. Bij de eerste drie lp’s probeert de band vooral hun live-geluid op plaat te vangen. Bij Haven en From Villa Delirium lijkt al meer sprake te zijn van een studio-geluid.
Six is daarentegen een volwaardige studioplaat, waarbij alle acht nummers hun specifieke aandacht krijgen. Hebben de eerdere platen nog sporen van The Birthday Party, hier hoor ik een uniek geluid van een band die in de loop der jaren alleen maar is gegroeid.
De plaat begint met een George Martin-achtige noise-scape en stuwt dan via het Swampy Valey Stomp voort naar zijn eerste hoogtepunten bij de nummers Spiritville en The River Doesn’t Know, die gekenmerkt worden door opvallend heldere gitaarloopjes die zich meteen vastzetten in het brein. Niet voor lang; de helderheid wijkt keer op keer voor hevige distortion…
Via het ouderwets krankzinnige The Loneliness Of An Outdoor Smoker belanden we bij het dreigende Tender Quakes met reminiscenties naar het Sheffield-geluid uit begin jaren ’80. Een nummer dat een hele mooie boog spant gedurende de volle negen minuten die het duurt.
Absoluut hoogtepunt van de plaat vind ik echter Dirty River. Wat een goede song is dat! Prachtige vocalen, rondom een Velvet Underground achtige gitaarpartij. Nooit eerder de band zo ingetogen gehoord.
Sowieso opvallend is dat Mark met het groeien der jaren alleen maar beter is gaan zingen. Deze stem kan veel, heel veel, maar nu kan hij zoals in Dirty River ook nog ontroeren. Het lijkt alsof zijn samenwerking met Dirk Polak in Polar Twins en Mecano vooral zijn voordracht goed heeft gedaan. In alle partijen heeft hij rust in zijn stem en een rake frasering.
Voor de hardcore liefhebbers van het oude Spasmodique-geluid besluit de plaat met het negen minutenlange Savanna Sweetheart waarbij de live-sound weer goed benaderd wordt. Let in dit nummer op het Led Zeppelin-loopje in de vierde minuut.
Al met al een uitstekende plaat, die je even de tijd moet gunnen om binnen te komen om daarna niet meer van je draaitafel af te halen. Met andere woorden een dwingend aanschafadvies. Mag ik als laatste, ten overvloede, erop wijzen dat Spasmodique momenteel een kort tourtje doet.
22/4 Gebr. de Nobel | Leiden | met Yokocola
21/5 Manifesto | Hoorn | met Yokocola
27/5 Patronaat | Haarlem | met Yokocola
Local business, local bands