Interview: Dikkens – winnende producer met liefde voor blauwe electronica

12370999_1084979428215612_1028324892389906174_oDikkens is de veelbelovende producer, die de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2015 won in de categorie Electronics. Dikkens, oftewel Dikkie Baan, maakte eerder muziek onder de naam Doctrations en leverde tracks voor reclames van onder andere Samsung, Peugeot en Kornuit. Afgelopen september kwam zijn ep Retrospect Of A Mind uit en nieuw werk is onderweg. Onze reporter Steff Balm stelt hem aan je voor en ondervraagt hem over zijn plannen voor het komende jaar.

Dikkie Baan, waar komt jouw liefde voor muziek vandaan?
Dikkie: “Ik ben geboren in Den Haag en toen ik één jaar was ben ik met mijn ouders naar Uganda verhuisd, vanwege het werk van mijn vader. Van Uganda heb ik niet zo veel meegekregen, behalve de muziek die mijn ouders verzameld hadden. Mijn ouders waren altijd op zoek naar nieuwe muziek.

Toen we jaren later naar Engeland verhuisden, heb ik op die manier ook de Acid Jazz [fusie van akoestische instrumenten muziek met toegevoegde elektronische elementen] leren kennen. Uiteindelijk ben ik in Rotterdam terechtgekomen. Eerst heb ik nog een jaartje of twee bij mijn moeder gewoond.

Vervolgens heb ik met drie vrienden een eigen huis gehuurd; dat was een creatieve bende bij elkaar! Op den duur zijn een paar van die vrienden hun eigen weg gegaan, maar er kwamen altijd andere muzikale vrienden voor in de plaats.

Hoe ziet een weekend met Dikkie Baan eruit?
Mijn weekend zit er ongeveer zo uit; vrijdag betekent vroeg opstaan om het een en ander aan huiszaken of voor mijn freelance bedrijfje te regelen. Dan ga ik de studio in. Soms moet ik de studio in om wat werk af te maken, maar het liefst zit ik daar voor Dikkens.

Er zijn wat labels, die nu geïnteresseerd zijn in een ep en eentje is bijna afgerond, dus daar probeer ik dan aan te werken. Op vrijdag of zaterdag is er altijd wel een tof feestje in Rotterdam, een jamsessie met vrienden of een dj-sessie bij mij thuis op zolder. De zondag is een opruim en uitrust dag en als het kan pak ik er nog wat sporten bij.

Ik ben wel eens halverwege het opruimen gestopt om weer de studio in te duiken. Ik moet de motivatie en inspiratie voelen voor ik wat kan doen. Meestal haal ik wat oude jazzamples uit de kast en voel ik ineens de noodzaak om meteen de studio in te gaan.

Wat gebeurt er vervolgens in die studio?
Dan speel ik eerst wat op toetsen, maak ik basis akkoorden en zoek daar een ritme bij. Zodra dat eenmaal een beetje ligt, ga ik meestal naar de volgende stap; een beat maken om de sfeer en intonatie van de piano aan te vullen.

Het kan ook andersom gaan, dat ik eerst een beat maak, waar ik omheen speel zodat ik het ritme versterk. Ik sla vaak één van die twee wegen in, maar dat is wel de basis.

12362967_1084979401548948_2756131915700010896_oHet moeilijkste voor mij is het afmaken van dingen; als het er alleen nog ruw ligt duurt het heel lang voor het af is. Ik ben vaak te kritisch of vind de basis al zo goed, dat ik bang ben het te verpesten.

Af en toe is de allerlaatste fase van het afmixen het leukst, maar tegelijkertijd ook erg frustrerend als ik er niet uit kom. Dat afmaken blijft tricky.”

Welke muziek inspireert je daar het meest bij?
De laatste plaat van Flako, Nature Boy, heeft me heel erg geïnspireerd: ontzettend muzikaal creatief, origineel en op het randje van sound design, gecombineerd met muziek.

Als het om oude platen gaat; de Brasil Bossa beat! van Elenco Records, dat is een compilatie met alle classics en oude uitvoeringen van hele bekende Bossa Brasil nummers, heel jazz georiënteerd. Daar krijg ik energie en motivatie van. Naast dat ik zelf produceer, ben ik ook dj en daarmee een echte platenverzamelaar – mede dankzij mijn ouders.

Er is veel van het oude en veel van het nieuwe wat me inspireert. Ik ben heel erg bezig geweest met het leren kaderen.

Bespeel je zelf een instrument?
“Ik ben een ontzettende toetsengek, dus dingen zoals synthesizers en piano speel ik graag. Ik zou van alles graag een beetje kunnen, toen ik jong was speelde ik een paar jaar trompet en daarna gitaar en ik heb heel lang toetsen gespeeld.

Basgitaar heb ik op basisniveau leren doen, en drummen wilde ik ook onder de knie krijgen. Zo kan ik dit beter op producties toepassen en mijn eigen samples gebruiken.

In principe ga ik alle kanten op, maar als Dikkens zijnde zit er wel een kader omheen. Hetgeen van wat ik aan van alles en nog wat doe met beats en rare experimentele randjes probeer ik dan mee te nemen in house muziek: Wat meer beat elementen en minder statisch.”

12370997_1084979431548945_6560338842535207884_oWat zijn de plannen voor Dikkens in het komende jaar?
“Ik ga dit jaar in ieder geval nog drie tracks afmaken en releasen: Een ep voor Anus Records, één voor Intimate Friend en één voor Triphouse. Voor de ep bij Anus Records moet ik echt de laatste loodjes leggen, die van Intimate Friends is nu gaande en voor Triphouse is nog in het beginstadium.

Die laatste wordt ook echt weer een bijzonder project: Ik ga een remix maken van het werk van een andere artiest – ik kan nog niet zeggen wie dat is! – en die artiest maakt een remix van mijn werk. Dit wordt uiteindelijk één ep. Daarnaast wil ik zoveel mogelijk nieuwe muziek maken! Ik werk aan een electronic blues mini album en ik kijk er erg naar uit om die af te maken!”

Vertel vertel!
Euhm, enige wat ik kan zeggen erover is dat ik op een paar blauwe maandagen afgelopen tijd teksten ging schrijven en daar ontstonden bepaalde sferen bij; mooi maar ook zwaar. Dat vond ik goeie basis voor de tracks en ik ben nu met Intimate Friends over de mogelijkheden aan het praten

Electronic blues heeft voor mij een melancholische slag: teksten die een gevoel oproepen en harmonieën die je zowel goed als somber kunnen doen voelen.
En dan met een elektronische insteek, dus drumcomputers mixed met akoestische percussie, en synths gemixed met piano en gitaar: Blauwe elektronica.
interview door: Steff Balm
foto’s door: Richard Beukelaar

Meer zoals dit

Music Support: Gewoon Fucking Raggen presenteert debuutplaat

12291185_913571005417218_925071610002656361_oGewoon Fucking Raggen vindt het eens tijd worden voor een plaat, zoals ze het zelf eenduidig beschrijven. En die debuut plaat heet Bruja. Het is een full lenght en de korte, krachtige nummers zijn opgenomen bij de true punk rock producer (van NL) Patrick Delabie in zijn Studio 195. Op zaterdag 30 januari presenteren ze Bruja in het Poortgebouw. 

Riffmeister Wes XIII, bassiste Sally C en drummer Lemmy D reisden in augustus van het afgelopen jaar naar het oosten en vonden opnieuw nieuwe fans in Duitsland en Tjechië met behulp van onze Rotterdam Music Export. Al vaker reisden ze namelijk die kant op en voelen er een klik: “Hoe meer je naar het oosten gaat in Europa, hoe meer mensen into harde muziek zijn, lijkt het.” (Het tourverslag is hier te lezen).

De releaseparty belooft een intense avond te worden, want de intentie van de band liegt er niet om: “Attacking your ears with breakneck speeds and a high volume that will corrupt your mind and make your brain explode.

“Er moeten geen compromissen gesloten worden als het gaat om keihardcore”
, aldus Lemmy.
De rest van de line-up in de afterparty zal ze daar zeker ook bij gaan helpen:
Gewoon Fucking Raggen
Sick of Stupidity
Toxic Shock
ASSUR
Forbidden Wizards
Paranoid State

Een avond met gewoon fucking raggen dus.
http://youtu.be/4tRNEYse9Co

 

Extra informatie
Datum: zaterdag 30 januari
Locatie: Vereniging Poortgebouw, Stieltjesstraat 38
Aanvang: 20 uur
Entree: €5,- zonder/ €10,- met plaat
Facebookevent