Drie grote dozen vol cd’s staan er in de woonkamer, onder de vensterbank. Ieder Huis Is Uit Vertrekken Gebouwd is de zesde release op het kleine, onafhankelijke label Bastaard Platen. We hebben er twee jaar aan gewerkt: schrijven, optreden, verbeteren, opnemen, mixen, masteren en sparren over het artwork. Bijgesloten zijn onze grootse verwachtingen. Een tikkeltje realistischer dan vroeger, gelukkig wel.
Het hoeft niet meteen de Alpha te zijn, maar het zou toch mooi zijn als we Lowlands nog eens konden meepikken. En zou Hanna van DWDD dit keer wel terugbellen om ons uit te nodigen? De promopakketten zijn de deur uit en het grote wachten is begonnen. De telefoon hangt aan de lader met het beltoon volume voluit.
Op mijn kantoortje in het centrum van Rotterdam scroll ik door mijn Facebooktijdlijn. Een vriendschapsverzoek: Erik van Vliet. Zijn infoblokje leert me dat hij voor een aantal lokale radiozenders werkt, waaronder Omroep Tilburg. Hij stuurt me een privébericht met de vraag of ik een interview op de omroep wil doen. Mooi, we zijn los.
In mijn mailbox een betoog van Michiel, één van de gitaristen waarmee ik de plaat maakte. Dat het misschien toch een goed idee is om de eerste clip niet in de tweede helft van september uit te brengen, maar al in de eerste week. We hebben online al zoveel over de plaat verteld dat het tijd wordt om ook daadwerkelijk naar buiten te komen met de clip.
Ik bel Mathijs (Bastaard Platen) en we besluiten de release te verplaatsen naar over een paar dagen. Lichte paniek in mijn hoofd: De nieuwe master moest nog onder de video worden gezet, er moet een persmailing worden voorbereid en ik moet een nieuwsbrief schrijven. Soms ben ik – een fractie van een seconde – een klein beetje jaloers op Guus Meeuwis, die heeft daar mensen voor. Maar dan bedenk ik me dat ik te zeer een controlfreak ben, die dat nooit uit handen zou kunnen geven.
Op aanraden van Mathijs maak ik een tijdschema voor de dag van de release. Als we er namelijk steeds even tussen laten zitten, voordat de volgende van ons de video op Facebook deelt, spreiden we dat mooi over de dag en is ‘ie heel de dag op diverse tijdlijnen te zien. Dat is net zo suf als het klinkt, geven we aan elkaar toe, maar het werkt. Ik stuur het tijdschema naar de jongens. Als we daarover gaan lopen miepen, halen we Lowlands nooit.
Intussen krijg ik een appje van Mathijs: Yes! Frits Spits gaat je interviewen voor Radio1 De Taalstaat. Naar de jongens stuur ik – IN HOOFDLETTERS – hetzelfde bericht.
Marco Martens (1982) observeert graag en presenteert veelzeggende details in kleine schetsjes. Hij schildert met woorden, ruw en zonder opsmuk. Samen met muzikanten Michiel van Iersel en Joris Sedee schreef hij het album Ieder huis is uit vertrekken gebouwd dat op Bastaard Platen verschijnt. De plaat bevat kleine luisterliedjes over vertrekken en achterlaten. Martens’ rapverleden verdween wat naar de achtergrond, hij presenteert zich steeds meer als verhalenverteller. Marco wil in deze serie van drie columns, getiteld ‘De Periferie Van De Muziekindustrie’ graag een kijkje achter de schermen van de entertainmentindustrie bieden.
Als rapper was Martens de afgelopen vijftien jaar actief in Macronizm en De Nuance. Freestylen doet hij in improvisatievoorstelling De Cabarapshow. Als taaldocent en schrijfcoach werkt Marco voor o.a. Poetry Circle Nowhere en de Herman Brood Academie.
Deel 2 | Vrije Geluiden
Deel 3 | Luchtkastelen
