Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Sweat Tongue reisde in mei naar Parijs en Strasbourg om te proeven van het Franse publique artistique.

Onze bescheiden trip naar Frankrijk begint in Rotterdam, waar we onze eerste show van de reeks spelen in Koffie & Ambacht, een charmante koffietent in Charlois, uitgebaat door Gilbert van Drunen en Lies Klaus.

Wij openden de avond waarna Frans de Waard (sfeervolle soundscapes) en Sindre Bjerga ( …) ook nog aantraden voor twee geweldige optredens.

Verhalen over de Ultra beweging uit de jaren tachtig werden gedeeld, tapes werden uitgewisseld. Omringd door liefhebbers en vrienden uit Rotterdam hadden we geen betere eerste show kunnen hebben.

De volgende dag zouden we naar Brussel vertrekken maar die show werd op het laatste moment afgezegd. Helaas konden we zo kortdag geen vervangende show meer vinden dus werd het in één keer door naar Parijs.

Parijs
Onze chauffeur Wouter reed ons soepel zuidwaarts, tot aan de periferie van Parijs waar het traditiegetrouw tergend langzaam over het asfalt kruipen is. Maar uiteindelijk klonk het dan toch “Allez, allezz….. biiepp biieeep’’… ‘‘Bieep, biieeep, arrette vous!, oh merde!’’ , na 7 uur rijden waren we gearriveerd in Parijs.

Hmm de geur van Louis’ pis, de metro die zich schrikbarend dicht langs het riool beweegt en de “schoonste” mademoiselles: tijd voor poop rock! Tussen het 11de en 12de arrondisement werden wij verwacht in Plateforme Galery.

Het was een kleine ruimte (paris,paris) die enkele jaren terug was opgericht door een kunstenaarscollectief. Maandelijks hebben ze er vernissages en evenementen met experimentele muziek of performances.

De promoter bleek een wat enigmatische, maar enthousiaste Canadees die een bont programma had samengesteld, van noisy Black Dice achtige electronica, naar meeslepende soundscapes vol field recordings, tot ’tabletop’ gitaar drones.

Het publiek was zeer aandachtig en onthutsend stil tijdens alle optredens; en was bij ons niet anders. De reacties waren zeer enthousiast en we werden verzocht vooral snel weer terug te komen naar Parijs. Helaas viel de interesse in cassettes wat tegen.

Voor de overnachting was het drie kwartier rijden binnen Parijs. We verlieten het centrum voor een van de vele buitenwijken. De bestemming bleek een oude keramiekschool uit 1915, die gekraakt was.

Op deze bijzondere locatie maakten wij, na een reeks, door Jonge Jenever aangemoedigde, verbroederende gesprekken, ons bed klaar voor de nacht.

De volgend ochtend, met Schiedam nagalmend in het hoofd, maar nog vol extase van het optreden en de aangename knuffels uit Parijs, zijn wij weer in de auto gestapt, op naar onze volgende bestemming.

Strasbourg
Na een autorit van zo’n vijf uur in een aardig maar weinig afwisselend landschap komen we aan in Strasbourg. Een stad die een heel ander gezicht heeft dan andere steden met een mix van Duitse architectuur en een Franse strakheid.

Ons optreden vond plaats in Secret, een gebouw gelegen in het industrie gebied van de stad, met atelier, keuken, sociale ruimte en oefenruimte /podium in de kelder. Een broedplaats voor en door muzikanten en kunstenaars. Maar zonder vergunningen; vandaar de pakkende naam.

Na een heerlijk gekookte maaltijd was het tijd om de kelder in te duiken voor het concert. De avond werd geopend door een Italiaanse solo act die een soort logge ‘harsh dance’ bracht met synth, beats, vocalen en feedback. Subtiel? Nee. Doeltreffend? Ja.

Het publiek bleek van een heel ander soort dan in Parijs. Jonger, luidruchtiger, meer punk.

Toen wij begonnen met spelen was de helft van de kids overduidelijk met stomheid geslagen over de voortgebrachte klanken. Maar de voorste linie deed hard hun best om te dansen op onze uit elkaar vallende ritmes. Sommige mensen groeiden in onze set, anderen haakten af.

Hoewel ons optreden zeker niet voor iedereen bleek, hadden we ook hier weer meerdere harten gestolen van mensen die nog nooit eerder zoiets hadden gehoord of gezien.

Tapes werden lustig uitgewisseld en gemeenschappelijke favoriete bands bejubeld. Overnachten deden we bij de organisator thuis, waar de muren gevuld bleken met gezeefdrukte posters en de banken bezaaid met diy comics en zines.

Mede door de kunstacademie in de stad blijkt Strasbourg een zeer levendige scene te hebben voor comics en zines, en een aantal van de hoofdrolspelers bleken in dit huis te wonen. Zeer inspirerend, en maar weer eens het bewijs dat (juist) in troosteloze of ingedutte steden, fantastische kunst en muziek gemaakt wordt.

Op die gedachte was het heerlijk slapen en de volgende dag keerden we moe maar voldaan terug naar Rotterdam.

Ben je benieuwd geworden naar Sweat Tongue? Bekijk hun Facebookpagina.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.