Verslaggever Rikke Korswagen bracht een bezoek aan het startende Electrophone van Jasper Bosscher en Enio Ramalho: een bedrijf voor muziek- en beeldproducties.
In de Zomerhofstraat, vlakbij de Boogjes, staat dat freaky pand met die razzle dazzle camouflage: een psychedelische schildering met geometrische strepen en vormen in blauw en wit. In de eerste wereldoorlog werden marinefregatten in zulk lijnenspel gehuld om het vijandige onderzeeërs onmogelijk te maken hun torpedo’s te richten. Het gebouw herbergt creatieve ondernemers. Grafisch ontwerpers, architecten, reclamebureautjes. Zo ook het startende Electrophone van Jasper Bosscher en Enio Ramalho. Een bedrijf voor muziek- en beeldproducties.
De studio
Enio doet open en gaat me voor. We lopen door een roze geschilderde gang de studio in. Een nette, ruime plek met grote bureaus langs de wanden vol met synthesizers, MIDIkeyboards en beeldschermen. Het is er geordend, zelfs strak te noemen. Enio biedt me zo’n fijne zwarte producersfauteuil aan en gaat zelf in een tweede zitten. Het espressomachientje pruttelt al.
‘Vijf jaar geleden wilde ik met Jasper een label oprichten’, steekt hij van wal. ‘Maar daar was de tijd helemaal niet naar. Het was juist het begin van het einde van veel labels. We bleven echter wel vasthouden aan dat idee en wilden echt iets gaan ondernemen. Komend vanuit een burn-out en een tijd waarin muziek bij mij op een laag pitje stond, terwijl dat altijd de hoofdmoot was, zagen wij ineens toch de mogelijkheid. We wilden gaan samenwerken, dus vanuit huis was geen optie meer. Er moest een studio komen. Thuis wordt je toch altijd afgeleid, ik word helemaal gek als ik iets aan het editten ben en tegelijkertijd een was moet draaien. Sinds drie maanden zitten we hier.’
‘Het is uiteindelijk dus geen platenlabel geworden, maar een vehikel voor alle creatieve uitspattingen van ons beiden. We werken hier veel met beeld en geluid. Oorspronkelijk kom ik uit de muziek, maar heb mijzelf daarnaast ook ontwikkeld op het gebied van fotografie en film. Het idee is om zoveel mogelijk te doen met onze creativiteit en op alles wat we maken gooien we die naam Electrophone. We hebben geen vijfjarenplan, we zien wel waar het schip strandt. In ieder geval werk ik graag in deze ruimte. Ik hou er van om hier te leren en zelf alles te ontdekken.’
Alleskunner
‘De eerste productie die ik volledig zelf gedaan heb, van concept tot aan regie, van camerawerk tot aan editing en color-correction, was de videoclip van Nishe. In die clip gebruik ik veel symboliek die ik gezocht heb bij het verhaal van het nummer You Would Have Been, dat gaat over dat de zangeres geen kinderen kan krijgen. Dit is natuurlijk een erg intiem verhaal. Ik heb met een speciaal kleurenpalet en elementen uit haar huis geprobeerd alle verschillende gevoelens die in het nummer voorbij komen te verbeelden tot één videoclip.’
‘Ik vind het heel gaaf als iemand vraagt hoe ik iets gemaakt heb, en dat ik dan kan zeggen dat ik dat op een heel eenvoudige manier voor elkaar heb gekregen.’
Verleden en toekomst
Enio is een bescheiden man. Een CV van zijn werk ‘staat nog ergens op een verstopte harde schijf’. Waarschijnlijk omdat zijn biografie ondertussen al te lang is om volledig op te noemen. Zijn sporen in de muziek verdiende hij onder andere bij de band Stöma, organiseerde vijf jaar National Phonographic Festival en hij hoort onmiskenbaar tot de top vijf turntableists die er hier in Nederland rondlopen.
Enio draait z’n stoel richting zijn computer en kijk naar het scherm. Ik zie een kleine beweging in zijn arm. Hij wilt het project openen waar hij op dit moment mee bezig is, maar doet dat toch niet. Hij is bezig met het ontwikkelen van het concept voor een serie clips voor zangeres Aletta Meyer die in de loop van dit jaar uitkomen.
Wil je meer weten over Electrophone? Bezoek hun website of Facebook.
