Buzzin`
cd-album
nu-jazz
Noise Music Industries 

Licks & Brains is geen nieuw collectief. De nu-jazz bigband onder leiding van een van Neerlands beste saxofonisten Rolf Delfos heeft met Buzzin’alweer zijn derde album uitgebracht. Er is deze keer voor een nieuwe benadering gekozen, Buzzin’ bulkt namelijk van de gastartiesten, voornamelijk vocaal. Bekende namen als Tom Beek, Frank Montis, Lo van Gorp en Laura Vane vallen op de hoes te vinden. Dit belooft dus een te gek album te worden met meer dan genoeg variatie!

Licks & Brains is een band die hele goede muzikanten bevat, en dat hoor je. De stijl kan het best omschreven worden als een bigband a la New Cool Collective, waarbij minder latin en meer popmuziek door de aderen van de band stroomt.

http://www.youtube.com/watch?v=bFKqm1wQB_w
Licks & Brains – Live My Life

Het is geen uitermate bijzonder of revolutionair album. Ook niet extreem goed of slecht. Het is gewoon een lekker album met een stel te gekke muzikanten die prima stukken en arrangementen ten gehore brengen. De gastbijdragen zijn overigens ook uitstekend, want op het moment dat het scheurende Hammondorgel van Frank Montis zijn intrede doet in Straightforward Fascination kijkt ondergetekende blij verrast op. Een heerlijk laagje over de rest van de band heen, zoals het een goeie Hammond-speler betaamt. Montis blijkt overigens ook te beschikken over een uitstekende stem, wat in diezelfde track duidelijk wordt.

Valt er dan niks negatiefs te melden over Buzzin’? Nou, dat wordt inderdaad nogal lastig. Misschien dat Rolf Delfos als special guest op de hoes vermeld staat, terwijl hij toch gewoon de vaste dirigent en arrangeur van Licks & Brains is. Het feit dat hij een drietal solo’s op zich neemt hoeft niet per se te betekenen dat hij gelijk ‘special guest’ is. Dat zou je eerder verwachten bij mensen die normaal gesproken níet meedoen of betrokken zijn bij het orkest.

Er is nog iets, maar dat is niet iets dat specifiek een probleem is van Licks & Brains. Vanwege de grote bezetting die vaak volgens min of meer dezelfde manie gearrangeerd wordt, kan de boel wat eentonig gaan klinken. Dat is bij Licks & Brains ook een beetje zo, maar hier kan de luisteraar makkelijk doorheen luisteren.

Dan nog een laatste puntje. Was het echt noodzakelijk om een ongelooflijk uitgekauwd liedje als Sunny op dit album te zetten? Niet dat het een lelijk nummer is en de baritonsolo van Rolf Delfos is prachtig, maar ik kan me niet voorstellen dat ofwel de heer Delfos, ofwel de heer Montis niet ook een dergelijk nummer hadden kunnen schrijven. Sunny is echt zonde van een verder te gekke plaat, met als hoogtepunten de tenorsaxsolo van meester toeteraar Tom Beek in BINC en de heerlijke shuffle van drummer Martijn Groen en bassist Maarten Landzaat in de afsluiter van Buzzin’: Facade.

Sp. 91 / Hidde R.