Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Stillwave

30 maart 2013 • Recensies • Walter Mettrop

stillwaveIsles
cd-ep
alternatieve rock 

Ik heb weer een goede ep te pakken en vind dat deze band wel wat meer aandacht verdient. Het geluid en niveau van Stillwave is absoluut bovengemiddeld te noemen.

Deze rockformatie bestaat uit drie gasten, Michaël van Putten, Marcel Jongejan en Adriaan Hogervorst. De eerste speelt volgens mij gitaar en toetsen, Marcel is bassist en zanger en de laatste is de drummer. Ik zie bij alle drie een microfoon dus zullen er meer zangpartijen zijn.

De muziek is te omschrijven als rock, maar niet zo voorspelbaar. Ik kan er niet omheen, de stem van de zanger is te omschrijven als die van de Editors en misschien The National. De combinatie van scheurend gitaargeluid en toetsen maakt het spannend.

De ep bestaat uit vijf tracks, waarvan de eerste een intro is. De volgende twee nummers beginnen dromerig maar breken halverwege los. Stillwave bouwt dit keurig op en als het zover is krijg je een muur van geluid over je heen, later wordt dit ook weer keurig teruggebracht. Dit is echt goed gedaan waardoor de emotie en ernst van de nummers naar voren komen. Wat een gitaargeluid! En hoe mooi gaan de bas en drums hierin mee! Je wordt mee genomen op een muzikale reis.

Blue Songs & Daughters klinkt net iets anders, dit nummer begint gelijk met een lekker ritme. Waar bij de voorgaande songs vooral de muziek overheerst, is bij dit nummer de zang beter te horen en is het gitaargeluid wat minder “vies”. De eerste keer luisteren dacht ik dat deze opbouw beter was, maar nu moet ik zeggen dat ik de afwisseling wel kan waarderen. Maar goed dat ik mijn oordeel dus niet na één keer geef en nog een paar keer geluisterd heb. Dat is bij deze band overigens geen opgave, want de ep is gewoon goed en dus erg uitnodigend om nog eens op te zetten!

http://www.youtube.com/watch?v=0wCROjuz_r0
Stillwave – Blue Sons & Daughters 

Het laatste nummer, Out, zou ik omschrijven als een soort ballad, maar dan alleen omdat het een stuk rustiger is. De eerder genoemde dromerigheid komt hier terug en de sound is ook wel donker te noemen, alsof je in een soort “twilight zone” zit. Niet het meest vrolijke nummer, ook qua tekst niet, maar daar is het deze band dan ook niet om te doen.

Ja, ik ben eigenlijk wel verkocht na het horen van deze ep. Ik hoop deze band snel eens live te mogen meemaken en ben ook benieuwd naar nieuw werk. Ik zie dat ze nog niet in Rotterdam hebben gestaan, misschien een ideetje? Als je van wat alternatievere rock houdt met pit en inhoud, is deze band zeker een aanrader!

Sp. 91 / Walter M.

Meer zoals dit

DJ Salesman

30 maart 2013 • Recensies • Triptan

djsalesmanThe Most Appreciated
hiphop
download-mixtape

Vorig jaar stond DJ Salesman, alias van Richard Nazier, al in de schijnwerpers. Ter ondersteuning van Persoonlijk (PSL), onderdeel van EastGarden Music, die de publieksprijs van de Grote Prijs van Zuid-Holland won. Richting het einde van het jaar werd DJ Salesman zelfs officieel lid van deze crew. Dit jaar gaat Nazier op de mixtape tour. De insteek van de eerste, The Most Appreciated, is de luisteraar van jaren 90 hiphop een trip down memory lane geven. Dit gaat Nazier goed af: Biggie Smalls, A Tribe Called Quest, KRS-One en, van verderop uit dit decennium, Nas en Dr. Dre komen allen voorbij.

Met die gedachte in het achterhoofd wordt je meteen op een dubbele Jeru The Damaja getrakteerd. Dit tweeluik brengt met het eerste nummer de beat en met het tweede de raps. Even later wordt het onmiskenbare geluid van Sound Of The Police door 360 Degrees gemixt. En jawel, rond de 8 minuten duikt die dan ook op: Woop woop, that is the sound of da police!. Dit luidt meteen een KRS-One moment in; Step Into My World wordt met MC’s Act Like They Don’t Know geïntegreerd. Gunnin Dem Down sluit af voordat Biggie Smalls het overneemt met de klassieke namedropper Juicy. Even wordt Tupac erbij gehaald, maar al snel komt A Tribe Called Quest om de hoek kijken. Deze act gebruikte het intro van Take A Walk On The Wild Side voor hun eigen Can I Kick It?.

DJ Salesman houdt het tempo aan met onder andere Method Man en Junior Maffia. Halverwege de mixtape speelt DJ Salesman met het welbekende intro van Next Episode, waarmee hij zijn luisteraars even op het verkeerde been zet. Daarna laat hij de track lopen, Snoop Dogg’s verse plus refrein komen voorbij. Dan gaat het tempo er een beetje uit, Slum Village verzorgt een prima intermezzo met dito atmosfeer waar Salesman aan vasthoudt. Nummers van Mos Def en Dre zijn de uitzondering op de regel. Beiden hebben daar een andere methode voor: Mos Def heeft zijn flow en Dre heeft de kenmerkende, aanstekelijke meeknik beats. Deze herkennen we eigenlijk allemaal als zijn Chronic 2001-periode, van onder andere Forgot About Dre en Still D.R.E.

Er wordt geëindigd met een upper in de vorm van I’m Gonna Make You Love Me van Diana Ross & The Supremes and The Temptations. Deze klassieker uit 1968 geeft een mooi slotakkoord van deze mixtape.

The Most Appreciated heeft degelijke overgangen en een prima selectie. Alhoewel een extra track van Tupac zeker welkom was geweest, kan je ook niet spreken van een gemis. Nazier laat de nummers veelal lopen en vertellen, waaruit zijn waardering blijkt voor de artiesten in kwestie. Al met al een aanrader voor hen die de jaren 90 willen herbeleven.

Download The Most Appreciated hier.

Sp. 91 / Triptan

Lees het vorige bericht