Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Het leek even niet door te gaan, maar toch trokken Birgit de Priester & Silvan van der Zwaag in maart dit jaar Europa in voor een reeks shows. Hoe die ervaring was, lees je in het volgende verslag!

Dit tourverslag was er bijna niet geweest — want onze wereldtour stond op het punt om in rook op te gaan door ziekte. Op de ochtend van vertrek zat Birgit op de bank in haar kloffie, klaar om de afzegmails te versturen. Maar nét voordat ze op verzenden drukte, kwam er een appje van Silvan met de legendarische woorden: “Zullen we gewoon gaan?!? YOLO.”

Wat zich in de zes dagen daarna ontvouwde, was de meest spontane wereldtour ooit.

Basel, Zwitserland — Café Renée

Een kleine, donkere jazzbar met vriendelijk personeel. Omdat we halsoverkop vertrokken waren, kwamen we ietwat aan de late kant binnenvallen en konden na de soundcheck direct het podium op.

Het Baselse publiek bleek gemoedelijk en bazelde gezellig mee met onze akoestische set. Na acht uur in de auto, een chaotische soundcheck en de zoektocht naar een parkeerplek, voelde de overnachting net buiten de stad als een welverdiend cadeau. We sliepen als twee roosjes.

Milaan, Italië — Paladini 8

Dag twee bracht ons naar Milaan — waar we ons ineens zeer functioneel gekleed voelden. Na een rit van een uur of vier, dwars door de Zwitserse Alpen en langs het Meer van Como, kwamen we aan bij Paladini 8, een kleine maar prestigieuze – zo is ons verteld – venue net buiten het centrum. Hoewel de venue zelf relatief klein was, kwam er wel een heel trouw publiek vol liefhebbers.

We deelden het podium met drie andere acts, allemaal akoestisch. Een intieme avond vol muziek, mooie gesprekken en nieuwe connecties. We komen hier zeker terug. Mocht je ooit in Milaan zijn: Paladini!

Turijn, Italië — Da Emilia

Op het laatste moment kregen we via een oude contactpersoon van Birgit (Tour Sicilië, 2018) een show aangeboden in een café/lunchroom in Turijn. De gage: een kom soep, een broodje en een koffie. En in de YOLO-flow waarin we verkeerden, was dat natuurlijk reden genoeg om ja te zeggen.

De lunchroom zat hoofdzakelijk vol met een paar oude dametjes die duidelijk niet per se voor de muziek kwamen. Ook bleek de apparatuur van de venue niet meer te zijn dan een stoffig boxje uit de jaren ‘80 met slechts twee krakende inputs. Dus na een half uurtje entertainment van hoog niveau te hebben gebracht, en het heilige woord van de Popunie Rotterdam te hebben verkondigd, vonden we het wel prima.

Na een héérlijke espresso, hebben we onze weg vervolgd richting Frankrijk. Na een waanzinnige route door de Mont Blanc-tunnel en door de Alpen, waar nog even snel een TikTok is gemaakt, kwamen we ’s avonds laat aan in ons verblijf in het midden van Frankrijk.

Rustdag (soort van)

Na 1700 kilometer en drie optredens was het tijd voor rust. Althans, wat rust betekent in het leven van een tourende muzikant: content, content, content — alles om de socials te blijven voeden.

Daarnaast is zo’n trip ook weer voeding voor de ziel en inspiratie – er werd tot in de late uurtjes nog geschreven en genoodeld. Materiaal genoeg voor nieuwe liedjes én voor maanden aan online nostalgie.

Parijs, Frankrijk — Bar Italia

De grande finale. Na een zenuwslopende rit door het chaotische hart van Parijs, La Ville Lumière, en drie bijna-doodervaringen, arriveerden we in het 20e arrondissement, bij Bar Italia — een kleine platenzaak annex minibar.

Een hechte community van buurtbewoners en vaste bezoekers verwelkomde ons met open armen. De setting was klein, maar de aandacht groot. We speelden ons hart uit, het werd de fijnste set van de tour en kregen na afloop zulke lieve reacties dat we er stil van werden.

De wijn vloeide rijkelijk en na een goede crème brûlée dwaalden we nog een tijdje door de straten van Parijs. De volgende ochtend hebben wij nog ons respect betuigd aan the man, the myth, the legend Jim Morrison, die daar toevalligerwijs ook was.

We kijken terug op een reis die ons hart heeft verwarmd, onze muziek heeft verdiept en onze vriendenkring heeft uitgebreid. En als we iets hebben geleerd, dan is het dit: Als je wilt, kun je vanavond nog in Milaan zitten. Je moet het alleen écht graag willen.

Give peace a chance!!!