Kijk, live spelen is geweldig. Van de tien shows zijn er drie echt de moeite waard. De overige zeven maak je de gekste dingen mee. Vergis je niet, het is heerlijk om op te gaan in het samenspel, maar voor het echte kunstenaarschap en vakmanschap moet je de studio in. Uren van pure creatie, het verkennen van reeds onbegaan terrein. Het zoeken naar net die juiste toonkleur op je veelkleurig palet, steeds verder uitgebreid door de ervaring van jaren en het distilleren van je richting en smaak.

De voorbereiding
We zijn aan het toewerken naar een nieuw album. Een album is een prachtig iets. Je kunt je gehele verhaal vertellen, mensen meevoeren naar de diepste creatieve uithoek van je geest. Of ze daarop zitten te wachten is een andere vraag, maar voor een album doe je het gewoon. De dooddoener van alle creativiteit is uiteraard geld en/of het ontbreken daarvan. We grepen daarom de kans aan om met Brendon Heinst (producer) gratis opnames te maken in de HKU studio’s. Vooral om even te ervaren waar we heen willen met de nieuwe songs en het als portfolio materiaal te gebruiken om labels te interesseren.

We hebben een vrij strak stramien wanneer het op nieuwe nummers aankomt. Zowel Ivo, de zanger, als ik (Jan) hebben een thuisstudio waar we grove ideeën opnemen. Die grove ideeën stoppen we in een dropbox. Daar rijpen ze geleidelijk en dan vervolgens gaan we, zoals het de echte creatieveling betaamt, alles op het laatste moment oefenen. Soms valt alles direct op zijn plaats, soms ben je wanhoop nabij, het is allemaal deel van het proces.

We begonnen met een tiental songs en besloten er twee op te nemen in de beperkte tijd die we hadden om ons voor te bereiden. We werken vrij gedetailleerd in onze thuisstudio’s zodat we in de opnamestudio echt op zoek kunnen gaan naar klank en diepte. Ik kan pagina’s vol schrijven over dit proces, maar het komt neer op heel veel uitproberen en je muzikale intuïtie volgen. Vaak voel je wel wanneer je geïnspireerd bent en maak je dan ook echt tijd vrij om te gaan zitten en dan moet je maar wachten wat er binnenvalt. Van de 30 arrangementen die je probeert zijn er 29 k*t en die ene die overblijft laat je beoordelen door je band en de producer. Je moet vooral durven loslaten, dan komt het vanzelf. Ik had het idee dat we met hele fijne ideeën de studio ingingen, nu was het aan eenieder om zijn of haar rol zo goed mogelijk te vervullen. Ik liet het los.

door Jan

Het studioproces
Dag 1
Door Tomas

Allereerst was er de ontmoeting met Brendon Heinst. Met Brendon hadden we nooit eerder gewerkt, dus eerst bespraken we hoe beiden partijen gewend zijn om op te nemen. Welke lijnen zetten we eerst uit? Inprikken en editen of alleen one-takers? Hij vertelde dat hij de opnames in surround 7.1 ging opnemen dus we hadden VEEL microfoons en kabels nodig. Surround 7.1 wordt tot nu toe alleen nog maar gebruikt bij de nieuwste blockbusters in de bioscoop, dus gaaf om als band daar mee te mogen experimenteren.

Foto: Brendon Heinst 

Op deze eerste dag hebben we voor de twee tracks zowel de drums, als de eerste gitaarpartij op de tape gezet. De drums stonden er in een middagje op. Ik was lekker in vorm en heb de drumpartijen er in verschillende maatsoorten op geknald. De volwaardige tracks zijn in dit proces vooral experimenten om nieuwe sounds te proberen en nieuwe technieken uit te realiseren. Tevens betekende dit dat we een wat lagere lat moesten/konden leggen op onze perfectionistische oren en vooral moesten gaan voor de (bijna) perfecte onetakers. Je neemt het liedje zes keer op, pikt de beste stukken er uit en gaat daarna werken aan wat details.

Na het uitrollen van nog meer kabels en mics, afstellen van de knoppendozen in de controlroom en het plaatsen van sound absorbers in de recordingroom, hebben we de eerste gitaarlijnen er in de namiddag tot en met de late uurtjes netjes opgezet. De nieuwe Jazzmaster ’66 van Jan heeft goed werk gedaan en klinkt als een klok!

Dag 2
Door Jan
Gitaar! Gisteren ging als een speer. Wel lastig was het opnemen in de opnameruimte. Mijn amp (65 London) stond VOL open gedraaid en de hoeveelheid laag was immens. Dan is het lastig om je palm-mutes en details precies goed te krijgen omdat het over de speakers anders klinkt, maar het was even niet anders. Nu ben ik niet de makkelijkste wanneer het op mijn eigen partijen aankomt. Ik weet vaak wel precies hoe ik wil dat het klinkt en dat heeft zo zijn voor- en zijn nadelen. Om een lang verhaal kort te houden, er moest e.e.a. overgedaan worden en daarna was ik soort van tevreden. Toen Ivo zijn partijen erop had klonk het echter zoals ik wilde. De hollow maar toch directe klanken van zijn Gretsch/Bassman en dromerige sound van mijn Jazzmaster brachten in een eigenwijze blend al het goede van ons samen. Ivo en ik spelen al jaren samen en hebben altijd onze partijen en sounds op elkaar afgesteld. Altijd tof om het dan zo hi-def terug te horen. Na alle basispartijen was het tijd voor experiment! Toffe pedaaltjes, wazige partijen. We houden van gelaagde producties. Veel geluiden die er wel zijn maar die je niet hoort. Ja… dat dus.

Foto: Brendon Heinst 

Zang! Aan mij moet je het niet vragen om een stukje te zingen, maar Ivo en zingen in een studio is een schot in de roos. Bijna elke take is raak. Brendon, de producer, was een Canadees. Dat kwam mooi uit want Hollanders hebben altijd wel wat af te geven op uitspraak. Bij Björk is het cool, bij ons is een klein foutje al een doodzone. Hoe dan ook, beter voorkomen dan genezen. Hier een stukje tekst!

To forever new horizons our ambitions march,
This beast will grasp the ample knowledge to enlarge,
Deeming us superfluous it seems, a perfect place to lose your dreams

Dag 3
Door Tomas
Op de derde dag was het de beurt aan het toedienen van een goede dosis ‘flow & pound’ door de basgitaar. Lekker via de DI en snel, en strak, op de tape gezet.

Jip was in een ochtend klaar en na het middageten was het tijd voor wat oestrogeen. Hanna, het oestrogeen binnen de band, was gereed om haar engelengezang en toetsen-razernij te laten verschijnen op het beeldscherm van Brendon. Ze begon met de toetsen. De toetsenpartijen hadden we in onze pre-productie flink open gehouden. Hierdoor konden we lekker freaken en experimenteren. De oneindige mogelijkheden van onze keys bleken wederom passende sounds te hebben voor deze twee tracks, maar daarnaast hadden we een nieuwe baby in het instrument-assortiment; de theremin!

Zoek vooral op wat het nou eigenlijk is want het is een leuk stukje aanvulling voor je elektronica op het podium. De vocalen zijn op de avond geen probleem, koffie en honing zijn voor Hanna de sleutelwoorden om de studiodagen passend af te sluiten.

Er waren vijf dagen gepland, maar er waren drie dagen nodig. Goede voorbereiding betaalde zich uit in tijdswinst en gepaste trots. Nu is het tijd voor om te mixen en masteren. Ivo, ons luisterend oor, zal zich nog eenmaal in Hilversum melden om samen met Brendon de nummers uit te bouwen naar de perfecte geluidsgolven.

Voor meer info:

Duncan Idaho – website
Brendon Heinst – website

Sp. 91 / Duncan Idaho