25 april 2013
•
Columns
•
Jeroen van de Beek
Koninginnedag: ieder jaar weer een feest voor mati- en insomneuze (platen) verzamelaars. Ook ik sta, sinds ik mij kan heugen, op 30 april extra vroeg op zodat ik de andere aasgieren minimaal af en toe kan aftroeven. Hoewel extra vroeg, ik sta eigenlijk op de voor mij normale tijd op. En dat is vroeg genoeg.
Sinds 2001 woon ik in het centrum van Rotterdam. Al die jaren volg ik min of meer dezelfde route. En ieder jaar heb ik min of meer evenveel succes. Dit jaar vertoon ik afwijkend gedrag, ik ga mijn geluk in het Gooi beproeven. Het verzoek is om hierover geen vragen te stellen. Over scoren in Zeist en omgeving kom ik op een later moment misschien nog wel terug. Hier wil ik even stilstaan bij mijn Rotterdamse avonturen. En mijn gouden (zilveren, bronzen, houten… whatever) route.
It’s hard to start
Wekker: 6 uur, vertrek van huis: half 7. Eerste halte de Binnenrotte en het Grote Marktplein (of hoe het daar ook mag heten). De vroege verkopers hebben net uitgepakt, zijn daarmee bezig of komen aangereden. Ieder jaar ben ik hier getuige van de eerste discussies over de juiste vierkante meters die iemand zich al dan niet terecht meent toe te eigenen. Nog geen ruzie, niemand heeft nog gedronken. Vermoed ik. Verder: het is altijd veel kouder dan je vooraf denkt, meestal miezert het. De eerste 15 tot 20 minuten: helegaar niets. Zo gaat het elk jaar. Niet opgeven, zo gaat het elk jaar! (Dat zeg ik soms 2x tegen mijzelf, vandaar.)
Als ik bijna bij de bibliotheek ben, heb ik meestal een beetje beet en kan ik een graai doen in de zak met munten die ik de afgelopen weken heb gespaard. Dus hierbij tip 1: zorg dat je altijd gepast kunt betalen, scheelt een hoop tijd en gezeur. En gelijk tip 2: ga niet in uw zondagse pak op stap; u brengt namelijk een groot deel van de dag geknield door. Bovendien, Koninginnedag valt in principe nooit op zondag.
Geluk en pech
Bij station Blaak buig ik rechtsaf de Westblaak op. Die plek roept bij mij altijd een vervelende herinnering op. Hier greep ik midden jaren 90 namelijk net naast de tweede – meestal erg dure – single van The Outsiders, compleet met fotohoes voor 1 hele gulden. Geluk bij een ongeluk: het was een goede kennis die mocht afrekenen. Bovendien heb ik het plaatje inmiddels aan de collectie kunnen toevoegen. Pech bij een ongeluk, de goede kennis is inmiddels overleden.
Ter hoogte van de Coolsingel komt een fijnere herinnering bovendrijven. Een of twee jaar na Outsiders-gate belandde ik op die plek bij een verkoper die behalve een hoop rommel ongeveer 50 singles had meegenomen. Helaas, een andere malloot had zich al over de plaatjes ontfermd en was twee stapeltjes aan het maken; wel/niet meenemen. Op het ‘wel-stapeltje’ kwamen Little Richard, Jerry Lee Lewis, Buddy Holly. Leuk voor hem. Máár wát zág ik dáár?! Het volgende plaatje dat moest worden beoordeeld was See Emily Play van Pink Floyd. Originele Nederlandse persing met fotohoes. De man twijfelde, de wereld stond stil. Na enkele seconden werd de single op het ‘niet-stapeltje’ gelegd. Tweehonderdste van een seconde later had ik het te pakken. “Hoe duur zijn de singles?” “20 cent.” Lalalala.
Douchen of doorgaan?
De Coolsingel slaan we verder over, daar staan vooral professionele handelaren met beddengoed, ballonnen en etenswaar. Voor de Bijenkorf gaan we naar links, richting de Van Oldenbarneveltstraat (altijd de moeite waard) en de Westersingel (idem). Vanaf de Westersingel draaien we rechts de Nieuwe Binnenweg op; vinyl street. Hier is het altijd goed scoren. Het is inmiddels half 11, de zon breekt langzaam door. Als ik alles op de Binnenweg heen (tot het Westerpaviljoen) en terug – oversteken! – heb bekeken, wil ik het voor gezien houden. Meer dan wat dan ook verlang ik naar een douche. Of vanaf het Eendrachtsplein toch nog even de metro naar Kralingen pakken?
Dit jaar wordt Koninginnedag voor mij dus een andere beleving. Als het de moeite waard is, zit er wellicht een volgende column in. (Ook als het een totale ramp blijkt trouwens.) Ik wens iedereen die in Rotterdam gaat cratediggen in ieder geval veel succes!
Jeroen van de Beek
Vinylverzamelaar. Historicus. Voormalig radiomaker. Parttime dj. Rotterdammer.