Touren met de RSJF bestaat uit drie basisprincipes: 1. daarheen gaan waar we nog niet eerder geweest zijn, 2. hoe groter het probleem des te groter de uitdaging en 3. nooit in herhaling vallen. Dit lijken lastige voorwaarden maar… ze zijn onvermijdelijk want zowel oorzaak als gevolg. Problemen, uitdagingen dus, ontstaan vanzelf door het eerste basisprincipe. Uitdagingen houden je vers en scherp. Hierdoor krijg je gegarandeerd het derde principe. Deze tour, waarin we de geboorte van onze nieuwste ep Knock-Turn-All vierden, voldeed in al zijn facetten aan onze basisprincipes.
Maandag 26-10: Kashmir Rock & Roll Bar, Kumanovo, Macedonië (167 km)
Terwijl in Nederland de eerste mensen zich opmaken voor alweer een maandag op kantoor, rollen wij ons bed in. Je hebt nou eenmaal werkpaarden en luxe paarden. Tot welke categorie wij behoren is nog niet helemaal duidelijk, maar zeker is dat het stevige ontbijt in de pub naast Kamarite, beide categorieën zal bekoren. Na een hartelijk afscheid, krijgen we nog een half Macedonisch maandsalaris in de hand gedrukt. De week begint goed!
Op naar Kumanovo, plaats delict: Kashmir Rock’n ‘ Roll bar. Zo’n naam schept verplichtingen. Na onze aankomst werden we door eigenaar Danilo en zijn partner in crime getrakteerd op een diner, in een etablissement waar de kaart vervangen was door een tablet. Zo konden we tijdens het kiezen van de maaltijd gewoon Bassie en Adriaan in Amerika kijken.
Danillo’s Bar werd naar goed Macedonisch gebruik in oppervlak verdubbeld door ramen en deuren te verwijderen. Ruim voordat we aftikten bleek waarom. De toko zat ramvol. Er kon werkelijk geen vrouw meer bij! Aangezien Macedonië verstoken is van McDonalds is hun formaat navenant.
Een flink aantal mensen had van ons eerdere optreden in Skopje gehoord en was speciaal voor deze ingelaste show vanuit Skopje naar Kumanovo gekomen. Door het ontbreken van een PA-systeem werd het een soort van semi-akoestisch optreden, waardoor het wederom een zeer speciale avond werd.
Dinsdag 27-10: Mixtape 5, Sofia, Bulgarije (206 km)
De laatste overnachting in Macedonië vond plaats in een curieus spa-resort. Het motel is gelegen aan een dampende rivier, waarvan de oevers van dit heilzame water bezaaid zijn met afval. Rondom het motel stonden nog meer uitpuilende containers. Een beetje surrealistisch was het wel. Op naar Sofia!
Sofia klinkt als een leuk meisje. Dat soort hersenspinsels komen dus naar boven als je te veel met alleen maar mannen in een busje zit. Mixtape 5 bleek gelegen te zijn op een zeer moeilijk bereikbare plek midden in het centrum van Sofia. Hoewel het moeilijk bereikbaar was voor ons, bleek dat niet zo te zijn voor de Bulgaren zelf; de opkomst was boven verwachting. Organisator blij, voorprogramma blij, publiek blij, wij blij, iedereen blij!
We waren ook blij om voor de show eens wat anders te eten te krijgen. We aten Aziatisch, waar we overigens erg lang op moesten wachten. Wij iets minder blij. Ook de truc die men ons na afloop probeerde te flikken in het wisselkantoor was een beetje minder. Gelukkig zijn er onder ons diehard Hans Klok fans en die laten zich niet zomaar bedotten.
De overnachting in ons hostel was een beetje aan de korte kant, vanwege de massaal uitgerukte parkeerpolitie. Tijd om te gaan dus, wegwezen! Sofia bleek zo’n dame te zijn die op je geld uit is!
Woensdag 28-10: Control Club, Boekarest, Roemenië (385 km)
Roemenië, ooit bestierd door de megalomane Ceausescu en zijn echtgenote, is het land van vampiers, de grootste populatie beren van Europa en zigeunermuziek. Control Club bleek een echte hipster club te zijn. Sommigen van ons vielen nogal uit de toon met hun niet-gestileerde baardgroei; aangespoelde Robinson Crusoes in een hippe kapsalon.
Boven deze club zit overigens een zeer goed, en volgens mij ook flink duur, restaurant. Misschien dat we vanwege ons lage hipster gehalte dan ook in de kleedkamer het – overigens heerlijke – eten moesten oppeuzelen.
De mooie zaal, het goede eten, lekker dansend publiek maakte dat het een mooi verjaardagsfeestje werd voor onze bassist Merijn. We hadden op de weg naar het hostel nog wat eten en drinken gekocht, zodat we op gepaste wijze het verjaren konden vieren. En erg aardig dat ook hier weer een dame van de ambassade de moeite genomen had om bij onze show te komen kijken!
De volgende ochtend werden we wakker van gerommel in de keuken. Een lieftallige jongedame bood ons aan een eitje te bakken en koffie te zetten. Zo veel vriendelijkheid werd menigeen teveel en ik zag toch minstens bij enkele van ons waterlanders op komen zetten. Het werd ook wel weer tijd om eens aan eigen huis en haard te gaan denken.
Donderdag 29-10: The Shelter, Cluj-Napoca, Roemenië (452 km)
Eindelijk gaan we naar het tot de verbeelding sprekende Transsylvanië! Roemenië is overigens erg mooi, van liefelijke heuvels tot aan ruig gebergte en heel veel bos. Cluj is een echte studentenstad en dat merken we aan de club. Het stinkt er – zoals het hoort – naar verschraald bier.
Het publiek komt er voor een feestje en om te dansen. Zo sfeerloos als The Shelter in eerste instantie ook mag lijken, door de geur en het schamele podium weet je dat dit zo’n plek is waar je als band zelf, zowel tijdens als na het optreden, een feestje gaat hebben. Je weet dat het afzien wordt met een half open backstage, afhaal pizza’s en slecht geluid, maar je weet ook dat achteraf het helemaal waard was.
Dit is inderdaad zo’n plek. Na afloop van ons optreden zette de dj nog een tandje bij en stonden een aantal van ons dan ook wild springend op de dansvloer. Slaapplaatsen leken in eerste instantie ook niet helemaal geregeld, maar dat kwam toch redelijk goed. De organisator had een aantal matrassen en Palinka.
Dat laatste bleek geen overbodige luxe voor de drummer en trompettist, die besloten hadden in de bus te gaan slapen, hopend op vampiers. Geen vampiers maar wel een erg koude nacht.
Vrijdag 30-10: Club Monsun, Belgrado, Servië (475 km)
Belgrado is gezegend met een wegennet dat grote gelijkenis vertoont met een oneindig bord spaghetti. Het mag dan ook een godswonder genoemd worden, dat we het op tijd hebben kunnen vinden.
Club Monsun beslaat een bar-restaurant, een zaal, en een megagrote hal. De bar in de zaal waar wij speelden, had zelfs twee barkeepers, die speciaal de bandleden van drank dienden te voorzien.
Organisator Slavko Krunic had er voor gezorgd dat het voorprogramma, geheel in stijl, door een echte jazz-ska band verzorgd werd. Prima verzorgde muziek met jazzy sax en staande bas. Goed, maar wel een beetje erg beschaafd.
Om toch wat contrast te brengen op deze avond – en de echte ska-fans eens te testen – hebben we vervolgens een wat minder beschaafde en rockende variant van het genre laten horen.
Onze inzet werd na afloop beloond door een niet aflatende stroom van shots die gedronken moesten worden met de plaatselijke rockfanaten. Slavko, naast ska liefhebber ook succesvol kunstenaar, bracht de volgende ochtend naast een ontbijt voor ieder van ons een boek van zijn werk. Inmiddels heeft hij zijn eerste ontwerpen al laten zien voor onze in 2016 nieuw uit te komen ep. We zijn reuze blij en vereerd dat hij op onze vraag is ingegaan.
Zaterdag 31-10: MC-BIT, Črnomelj, Slovenië (478 km)
De volgende bestemming is voor ons Nederlanders onuitspreekbaar. Het klinkt een beetje als Tsjernobyl. Maar daar gaan we dit keer niet heen. Dit stadje ligt niet ver van de Kroatische grens, maar wel een beetje weg van de snelweg. Het laatste stuk gaat dan ook over B-wegen.
Als we geheel onverwacht de Sloveense grens bereiken, zijn de twee aanwezige douaniers net zo verrast als wij. De benjamin van het stel spreekt dan ook de legendarische woorden “how did you find this border”. Na, met behulp van een kaart, duidelijk gemaakt te hebben dat we niet naar Tsjernobyl gaan, maar naar Črnomelj, volgt de vraag wat we daar dan toch gaan doen.
We zijn dus al meer dan twee weken op culturele uitwisseling. Deze toverwoorden resulteerden tot nu toe in nul problemen bij het passeren van de grenzen. Deze douanier had echter door dat ons alibi niet helemaal de lading dekte en vroeg of we toevallig ook muzikanten waren.
Hij bleek erg van muziek te houden, getuige zijn glunderende blik toen we hem het allerlaatste promo cd’tje overhandigden. In Črnomelj hebben we wederom heerlijk gegeten. Deze hele tour had een uitzonderlijk hoog gastronomisch gehalte! Vanavond in Mladanski Center Bit speelden we een eervolle laatste show in de Balkan regio.
Zondag 1-11: B72, Wenen, Oostenrijk (465 km)
Alvorens naar Wenen af te zakken hebben we een tussenstop gemaakt om afscheid te nemen van onze trouwe bus en over te stappen op onze twee auto’s. Daarmee kwamen we meer dan twee weken geleden nog enigszins fris in Ljubljana aan om ons Balkan avontuur te beginnen. Het is een beetje puzzelen, maar gelukkig krijgen we alles weer in de twee wagens gepropt.
Het voelde al een beetje als het einde van een reis, wanneer we na twee weken opgesplitst wordt als band. Het weerzien in Wenen is dan ook fantastisch en er wordt goed op geproost. Deze show in B72 spelen we alsof het de laatste is!
Na afloop draait de dj al ons eerder uitgebrachte werk, waardoor het wel een beetje raar is om daar nou op te gaan dansen. Maar ja, als het publiek het leuk vindt, doen wij gewoon mee. Niemand van ons had er echt zin om een einde aan deze nacht, en daarmee ook de tour, te maken. Dat hebben we dan ook maar niet gedaan.
Maandag 2-11: Nederland (1000+ km)
Onze dank gaat uit naar allen die dit mogelijk gemaakt hebben. In willekeurige volgorde: Skabina, Bucket, Petar, Igor, Slavko, Milan, Bogdan, Ruben, de gehele Nederlandse Ambassade in Tirana, Monica van de Nederlandse Ambassade in Boekarest, Danilo ——- en uiteraard de Popunie!!
Klik hier voor deel 1 van dit tourverslag.
Alles over de Rotterdam Ska-Jazz Foundation vind je op hun website of Facebookpagina.
Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.
Het eerste semester is afgelopen en de eerste vier maanden zitten er op. De eerste weken hier waren wennen op een goede manier; Niet alleen het muzikantschap is belangrijk, verstand hebben van ondernemerschap en produceren hoort er ook bij. ‘Wanneer je alles in eigen handen hebt, kun je je eigen plan trekken en doen wat je wilt.’
De mensen die ik hier heb ontmoet voelen nu al als vrienden die ik al jaren ken. De school is open van 9 uur ’s ochtends tot 2 uur ’s nachts; zelfs in het weekend! Ideaal voor muziek-verslaafde studenten.
