Up Closer
cd-album
funk/rock

Nadat pakweg tien jaar geleden de band Doodoo’s Coffee uit elkaar ging hadden bassist Bruno Ferro Xavier da Silva en drummer Wouter van Wijk een stoma nodig. Een muzikale stoma, om precies te zijn, om alle opgekropte ideeën eruit te laten. Ze spanden samen met dj Enio ‘eNi-LesS’ Ramalho en met de eerste titelloze release in 2002 was Stöma een feit. Ze verschenen onder anderen op de Popronde 2004 en het Rotterdamse Metropolis Festival in 2008 en werden keer op keer geroemd om hun energieke optredens. Up Closer is intussen alweer hun vierde album.

Een leidend element in de muziek van Stöma zijn de funky basslijnen van Bruno. Dat betekent niet dat Stöma zich laat binden aan een genre. De draaitafel van eNi-LesS biedt eindeloze mogelijkheden en daar wordt volop gebruik van gemaakt. Wat dat betreft begint Up Closer nog laconiek met Vortex. Het nummer zou zo de opening kunnen zijn van een film of tv-show. Alle drie de heren laten wel iets van hun kunnen horen, maar de echte creativiteit wordt nog even achter de hand gehouden. Het daarop volgende Backwardz lijkt ook zo’n stuk. Drummer Wouter heeft hierin echter een strakke solo, waarna Backwardz een soort doorstart maakt. Op een verrassende manier eindigt het nummer met het ruige gitaargeweld van een nu-metalband. Eigenlijk begint het dan pas echt en is Stöma niet meer te houden. De derde titel op de plaat heet dan ook heel symbolisch Lift Of.

http://www.youtube.com/watch?v=bMxCETb83Zw
Stöma – Up Closer 

Stöma past in hun funky atmosfeer verschillende rocktradities toe die onder andere doen denken aan Henry Rollins, Iggy Pop en Red Hot Chili Peppers. Het Geeft Niet is een mysterieus nummer waarmee Stöma aantoont werkelijk alle kanten op te kunnen. Van de vrouwelijke stem die netjes “Het geeft niet.” articuleert loopt deze titel uit op een volwassen stukje soul. Met Fashion Model gooit Stöma het weer over een andere boeg en blijken ze ook niet vies te zijn van een beetje porno. Het typische Duitse accent en het thema orale seks leiden bij menig tienermeisje ongetwijfeld tot gegiechel. En waarom ook niet. Met funk als basis voor veel van hun nummers is de muziek van Stöma best sexy. Het album loopt af met de nadruk op de psychedelische kant van de band. Er heerst een sterke jazzmentaliteit. De melodie is instabiel en de drums losbandig als in een ruige jamsessie.

Het mooie aan Stöma is dat het drie echte muzikanten zijn die goedgevulde nummers maken met een hele stabiele basis. Elk stuk nodigt de luisteraar uit tot het bedenken van zijn eigen verhaal. Thema’s kunnen variëren van sprookjesachtig en maf tot spannend en sexy. Het enige wat Stöma nodig heeft is geluid. Zolang er nieuwe geluiden gemaakt worden kan Stöma er nieuwe verhalen omheen creëren.

Sp. 91 / Crevan T.