De band Marty Graveyard & The Working Men houdt ermee op en speelt dit weekend op het podium van V11/Tinto hun allerlaatste show. Zij brachten als geen ander sunshine pop, rock en surf op een buitengewoon aanstekelijke manier voor het voetlicht. De Popunie blikt met zanger Martijn nog één keer terug op het relatief korte bestaan van deze sympathieke band.
Kun je iets vertellen over het ontstaan van de band?
Marty Graveyard is ontstaan nadat mijn vorige band (The Madd) er mee ophield. Ik ben in eerste instantie liedjes gaan schrijven omdat ik vond dat het tweede album van The Madd, naast de opgepoetste covers, ook eigen werk moest bevatten. De derde plaat zou dan in mijn ogen volledig zelf geschreven moeten zijn. Dat is er helaas niet meer van gekomen, maar ik had al wel genoeg werk geschreven voor een heel album. Ik ben dus solo gegaan en heb het album Summer Holiday gemaakt.
In de korte tijd van ons bestaan heeft de band twee volledig verschillende bezettingen gehad. De eerste bezetting bestond uit kennissen die mij tijdelijk uit de brand wilden helpen, omdat ik om een band verlegen zat. De huidige bezetting bestaat uit leden van The Madd en I against I, aangevuld met ster-gitarist True Justice. Dat de heren van I against I als collectief in de band wilden stappen was voor mij een klein droompje dat uitkwam. We hebben een jaar achter de rug waarin we het ouderwetse “band gevoel” weer even helemaal terug hadden gevonden!
Nu de hamvraag: Waarom stopt Marty Graveyard?
Ik stop ermee omdat ik nu gedaan heb wat ik wilde doen. Dat was een soloplaat maken met eigen werk en dat laten uitbrengen door een mooi platenlabel. Naar mijn mening een geslaagde missie en ik ben erg trots op het album en dat V2 het uit wilde brengen. Wat er dan daarna met zo’n album gebeurt is altijd maar afwachten. Commercieel succes heeft over het algemeen niet zoveel te maken met de muziek dus ik ging nergens van uit wat dat betreft. Belangrijker was erkenning en dat heb ik wel gekregen. Goeie recensies en fantastische reacties vanuit de scene voor wie de muziek bedoeld is. Wat tegenviel waren de boekingen. Ik wilde wel touren na de release maar dat is helaas niet helemaal gelukt. We hebben wel toffe optredens gedaan hoor, maar je merkt dan toch dat als je niet wordt opgepikt in Hilversum de zalen ook niet staan te springen om je binnen te halen.
Als de plaat een commercieel succes was geworden en we volop konden touren had ik misschien wel een opvolger gemaakt zodat we ermee door konden gaan. Maar misschien ook niet, want ik ben geen liedjesschrijver. Ik ben een drummer die een plaat wilde maken en daarom liedjes schreef. En dat is heel wat anders.
Wat waren terugkijkend jullie hoogtepunten?
Onze trip naar Liverpool was wel een hoogtepunt. Om te spelen in een legendarische zaal als de Cavern Club is toch wel een jongensdroom. We hebben een paar toffe dagen gehad daar!
Voor mij persoonlijk speelden de hoogtepunten zich eigenlijk af voor de release van het album. Ik had namelijk wat te bewijzen. Vanaf het moment dat ik de studio in dook met mijn producer (Marcel Fakkers) kwamen er dingen uit die ieders verwachtingen overtroffen. Misschien waren die verwachtingen ook niet zo hoog,… maar toch! Een mooi moment was de signing bij V2 Records. Ik had het geflikt.
Wat was in Rotterdam jullie favoriete plek om te spelen?
We hebben maar één keer in Rotterdam gespeeld en dat was op het Bevrijdingsfestival. Dus het park bij de Euromast. We speelden daar op de Sena Talent Stage powered by Popunie Live.
Wat is het gekste wat jullie tijdens een optreden hebben meegemaakt?
Niet zoveel gekke dingen eigenlijk. Een keer viel het voorprogramma uit en besloten Jasper, Ronald en Bob zelf het voorprogramma te doen als I against I. Dat was wel te gek!
Hoe zou je het Rotterdamse uitgaansklimaat t.o.v. andere steden in één woord omschrijven?
Armoedig.
Heeft de Popunie een rol gespeeld in jullie muzikale carrière?
De Popunie heeft ons gesteund door nieuwsberichten te plaatsen op de site en ik denk dat dat zeker heeft bijgedragen aan onze naamsbekendheid. Ook heeft de Popunie ons geprogrammeerd op het Bevrijdingsfestival. Dat was te gek. Bedankt hiervoor!
Jullie laatste optreden is dit weekend op Tinto. Gaan jullie nog extra uitpakken voor de allerlaatste keer?
De hele avond is in de stijl van onze muziek. De dj’s draaien sunshine pop en de film Endless Summer wordt getoond. Qua optreden doen wij gewoon ons normale ding. Wel heb ik nog een flinke doos cd’s die ik gratis weggeef op deze avond! Het is op 11 januari en de avond begint om 20:30 uur.
Zijn er plannen voor bijvoorbeeld soloprojecten of andere muzikale uitspattingen?
Ik verwacht dat Jasper, Ronald en Bob weer verder gaan met eigen werk. Ze zijn eigenlijk nooit gestopt met samen spelen. Marcel is werkzaam als producer en gaat hier voortvarend mee door. Peter heeft zijn soloproject in zijn vrouw gestopt en zit vanaf mei in de luiers…
Mijn drummers hart is weer gaan kloppen dus ik hoop snel weer een leuke band te vinden om in te drummen.
Het optreden van 11 januari op Tinto wordt mede gefinancierd door Popunie Music Support Rotterdam.
Foto: Bart Notermans (Marty Graveyard op Bevrijdingsfestival Zuid-Holland 2013)
