Rats On Rafts bracht het langverwachte nieuwe album Excerpts From Chapter 3: The Mind Runs A Net Of Rabbit Paths uit op hun eigen label Kurious Recordings (en buiten de Benelux op het gerenommeerde Fire Records). Het album werd in de eigen Kurious Recoring Studio volledig analoog opgenomen met wat hulp van Niek Driesschen. Eerste single Tokyo Music Experience kondigde al een interessante nieuwe dimensie van het unieke bandgeluid aan.

Excerpts From Chapter 3: The Mind Runs A Net Of Rabbit Paths handelt over de periode tussen het vorige album Tape Hiss en dit derde album. Liedjes en fragmenten worden afgewisseld, soms in een andere gedaante terugkerend, om dan uiteindelijk een cyclus te vormen. Het geeft een gefragmenteerde kijk op de belevenissen in de wereld van Rats On Rafts de afgelopen jaren. Van een tour door Japan tot het verloren raken tussen dromen en de realiteit; zoals bijvoorbeeld te horen is in het nummer Where Is My Dream?. Er is een constant getouwtrek tussen de werkelijkheid en fictie.

De band evolueert op Excerpts From Chapter 3 verder in hun zoektocht naar imperfectie. Waarbij emoties als haat, liefde, wraak en machteloosheid in nummers als A Trail Of Wind And Fire en Fragments sterker komen bovendrijven, tekenen de verhalen die in The Disappearance Of Dr. Duplicate en The Rise And Fall Of The Plague voorbij komen een duistere wereld waar je zo een film bij zou kunnen fantaseren.

De grote overeenkomst tussen alle nummers -en in vergelijking tot eerder werk- is dat het nieuwe album veel gelaagder is. Niet alleen in structuur, zoals in het fragment Another Year waar de muziek het verstrijken van de tijd voelbaar maakt, maar ook met name in de melodieën en teksten, die aangedreven worden door een ritmesectie die de emotie keer op keer weet te voorzien van de juiste kleuren. Een rauw en duister in reverb gedrenkt psychedelisch hoorspel, waar bij iedere luisterbeurt wel iets nieuws te ontdekken valt.

Maar het is niet alleen duisterheid wat de klok slaat. Zo ontstond Tokyo Music Experience na een tour met Franz Ferdinand door Japan in 2018. “Diep onder de indruk van onze tijd in Tokyo was het moeilijk terug te zijn in Nederland. Alle impressies bleven muurvast als een bonk energie boven ons zweven, die op een dag explodeerde en waaruit Tokyo Music Experience ontstond. Toen konden we het gevoel aan en uit zetten” – aldus voorman David Fagan.

Waar het pakkende new wave debuutalbum The Moon Is Big (2011) in Nederland veel aandacht kreeg, zorgde het gruiziger psychedelisch geheel van het tweede album Tape Hiss (2015) voor een internationale samenwerking met het Britse Fire Records. In de jaren die volgden werd wereldwijd getoerd met optredens op o.a. Liverpool Psych Fest (UK), Best Kept Secret (NL), Reeperbahn (DE), Motel Mozaique (NL) Levitation (FR), WOS (SP) en Glastonbury Festival (UK). Rats On Rafts toont met dit nieuwe album meer dan ooit aan een uitzonderlijke band te zijn die zich nog steeds blijft ontwikkelen. Laat het festivalseizoen maar gauw komen; superalbum!

Sammie Sendano en VxF producer Tobi Black slaan de handen ineen voor Sammie’s laatste trap ep ever. Na acht jaar lang actief te zijn geweest in deze stroming neemt hij afscheid van de sound waarmee hij zijn naam heeft opgebouwd. De Nachtburgemeester ep sluit zo mooi aan op zijn debuut De Nachtapotheker uit 2016 dat inmiddels meer dan 1 miljoen streams heeft behaald.

Sammie wilde zijn trouwe fanbase nog éénmaal voeden met zes keiharde producties en is hiervoor met vlag en wimpel geslaagd! De plaat bevat niet alleen verrassende gastbijdrages van Viccens, Kingsta en Dej, maar ook van labelgenoot Neans.

We zijn heel benieuwd waar deze creatieve ondernemer op het gebied van kunst, fashion en muziek in de toekomst mee gaat komen. Voorlopig gaat De Nachtburgemeester een tijdje op repeat!

Djanko, pseudoniem van Herman Jan Couwenberg, is vooral bekend als cartoonist voor diverse tijdschriften en dagbladen. Dat hij echter ook een begenadigd liedjesschrijver is, is veel minder bekend: iets waar hopelijk snel verandering in komt nu zijn debuutalbum To Do is verschenen. Voor dit album werkte hij samen met de gelegenheidsband Blue Heroes rondom zangeres Sophie Reekers. Haar soepele en warme stem leent zich perfect voor Djanko’s muziek: sophisticated pop in de traditie van Burt Bacharach, met een snufje Angelo Badalamenti en Lana Del Rey.

Sommige van de liedjes op To Do lagen al bijna 35 jaar bij Djanko op de plank, maar het kwam er nooit van om ze op te nemen, vooral omdat hij zichzelf geen performer vindt. “Ik ben nu eenmaal niet voor het podium geboren,” stelt de uit de regio Rotterdam afkomstige cartoonist en singer/songwriter. “Ik kan wel zingen, maar er zijn veel betere zangers dan ik. Daarom vroeg ik professionele muzikanten om de liedjes te spelen en op te nemen.”

Die muzikanten vond hij in Sophie Reekers en leden van haar voormalige band Meneer van Dalen, aangevuld met toetsenist Frans Verburg en twee achtergrondzangeressen. Die samenwerking leverde 12 prachtige, volmaakt uitgevoerde popsongs op, die variëren van uptempo tot ballad, maar één ding met elkaar gemeen hebben: ze bieden de luisteraar troost en hoop in deze moeilijke tijden. “Mijn belangrijkste doel in het leven is troost en vermaak brengen,” zegt Djanko. “Als cartoonist laat ik mensen lachen en met mijn liedjes ga ik de troostkant op.”

Beide kanten van de artiest Djanko komen perfect samen in de ontroerende track Sing A Love Song, een stemmige ballad waar hij een animatie vol humor bij maakte. “Het is een lichtje in deze duistere coronatijden.” Wat ons betreft geen woord aan gelogen. De prachtclip is hier te bekijken en te beluisteren, enjoy!

Death By Audio bracht de live-ep Beautiful Parasite uit, opgenomen in de Kroepoekfabriek in Vlaardingen tijdens de lockdown. De ep is in Oxford gemastered door niemand minder dan Mark Gardener (zanger/gitarist van de Britse shoegaze legendes RIDE) en bevat 18 minuten gedreven noiserock verdeeld over vier nummers.

De promo sheet omschrijft het heel treffend: “Death By Audio offers full-throttle rides through desolate guitar landscapes, creating a haunting, intrusive sound that likes to get under your skin. These four Dutch lads know how to engage and excite with their post-rock and post-punk soaked shoegaze. Death By Audio’s latest ep ‘Beautiful Parasite’ (a lockdown live recording mastered by RIDE’s Mark Gardener) showcases their sound well; boisterous, dazzling lovesongs packed with autumnal dejection.”

Marcel Nieuwland (vocals, guitars, lyrics), Dawid Grabowski (vocals, guitars), René den Toom (bass) en Richard Marengo (drums) hebben dan ook een overtuigende plaat gemaakt die je omarmt als een warme sonische deken. Vanwege het ontbreken van een echte releaseparty hebben de mannen voor elke song een aparte livevideo gemaakt die de essentie van dit soort muziek goed weten te vangen. Het geconcentreerde spelplezier spat ervan af. Oftewel; shoegaze with a sturdy boot!

In een later stadium, wanneer er weer vrijuit live gespeeld kan worden, wil de band deze plaat voor de liefhebbers ook nog op vinyl uitbrengen en deze kun je nu al bestellen via hun Bandcamp.

Het Rotterdamse producers duo PLTPS (Platypus) is al geruime tijd bezig en bracht eerder muziek uit via labels als Indigo Movement, Dubtribu en Version Collective. Het nieuwe jaar starten ze met een allereerste release op het gewaardeerde underground platform MWM Recordings uit Hilversum.

De ep GRMP bevat vijf hypnotiserende dubstep tracks en duurt ruim 21 minuten. Beluistering doet ons echter de tijd vergeten en dat bedoelen we als compliment. Er hangt dan ook een heerlijk lome en groovy vibe over deze plaat waarvan het titelnummer een dromerige, zelfs wat jazzy, remix kreeg door producer M.A.W.. Tevens werd er ter promotie van de ep ook een speciale lange video gemaakt en die vind je hier.

GRMP is simpelweg een hele dikke ep vol moody bass music om gelukzalig van te genieten. Deeper dubstep straight outta Rotterdam!

Bart Zoethout (zang en elektrische gitaar), Ewan Mookhoek (akoestische gitaar en achtergrond zang) en Joeri van Zwam (percussie, drums en achtergrond zang) vormen CaptainSober, een vlot trio met uiteenlopende genre-invloeden. De dominante sound centreert zich rondom een akoestische setting, waaromheen de vocals wisselen tussen zang, keelzang en rap. Ze hebben geen angst om buiten de lijnen te kleuren, waardoor er ook veel dynamiek ontstaat in hun bandgeluid.

Up is hun debuut-ep met daarop vijf tracks: Primal geeft fraai een soort tantrische woede richting de huidige maatschappij weer, waar Golden als het ware een kalme beach-vibe motivatiebrief is. I’ll Stick Around en It Ain’t Over kennen een algemenere rock-sound, waarbij in It Ain’t Over ter afwisseling wat ska invloeden verwerkt zijn. Bij Dirty Water slaat het getij om vanwege het jazzy arrangement en doordat de lead vocals ingevuld zijn door gitarist Ewan die normaal gesproken de achtergrond zang doet.

CaptainSober geeft met Up zelfverzekerd een visitekaartje af. Een lekker vrijuit musicerende band met een toegankelijk geluid en originele insteek. De liedjes staan voorop en zijn zondermeer catchy te noemen. De plaat werd opgenomen, gemixed & gemastered in de Mailmen Studios door Martijn Groeneveld. Al met al maakt dit Up een debuut-ep om trots op te zijn!

Eddy Kennedy, aka Kessler, is een dj en producer die van origine uit Noord-Ierland komt en zich bewust in Rotterdam gevestigd heeft (zie dit informatieve interview). Het van jongs af aan verzamelen van platen en bestuderen van producties deed hem een diepe passie voor muziek ontwikkelen. Hiermee bracht hij al een scala aan platen zelf uit, evenals releases op Born Sleepy, een innovatief label in zijn geboorteplaats Belfast. Zijn eclectische smaak is goed weerspiegeld in Kesslers creatieve en unieke stijl.

De lange ep Ambivalent is uitgebracht op Shall Not Fade uit Bristol en dit label is hier terecht trots op: “Shall Not Fade welcome Kessler to the family with six weighty jams for their ‘Basement Tracks’ series. Rising Rotterdam based producer Kessler has been bubbling over the past 12 months with a string of high quality releases on labels such as Yellow Island Records and his own ‘Kessler Trax’ imprint.

His first full vinyl outing sees him serve up a bass driven masterpiece for Shall Not Fade’s new ‘Basement Tracks’ series. Ambivalent ep is nothing short of spectacular, weighty breaks meet dreamy synth patterns on this killer dance disc”

Ambivalent omvat zes tracks met Kessler’s signature diepe en bass-heavy mix van breakbeat, electro, techno en jungle en doet ons 40 minuten lang smullen. De adembenemende track Vrieselaan kreeg een zeer tot de verbeelding sprekende videoclip geschoten in de straten van Rotterdam. Excellente release van een groot talent!

Kwartet Niek Hilkmann bracht debuutalbum Een Teken Aan De Wand uit. Onder leiding van Niek Hilkmann staat het Rotterdamse viertal op deze Nederlandstalige popplaat stil bij dat wat zich niet onder woorden laat brengen via dooddoeners, boude uitspraken en stoplappen. De tragiek van gebaande paden en het plezier achter ontroering worden even serieus genomen als de ernst van een belegen mop en het ongemak van gezelligheid.

“Een teken aan de wand is nooit ver weg voor wie er oog voor heeft,” aldus Niek, die het album opnam met een band bestaande uit zijn broer en (oud-)leden van Lewsberg en Rats On Rafts. “Op deze plaat bezingen we zaken die zich niet zo makkelijk onder woorden laten brengen, en de binnen weggetjes die worden genomen om deze toch te bereiken. We doen dit zowel in bittere ernst als met het nodige plezier en zijn verheugd dit zo vroeg in het nieuwe jaar met u te mogen delen!”

Hilkmann geeft verder aan: “Het album is opgenomen door Chris van Velde, in zijn LGM studio te Rotterdam. U hoort Arie van Vliet op basgitaar, Ruud Hilkmann op toetsen en klokkenspel, Joris Frowein op drums en uiteraard Niek Hilkmann, naamgever van het kwartet, op zang en gitaar.

Uiteraard kunt u er ook voor kiezen om een fysiek exemplaar van het album in huis te halen, op vinyl of cd. Hiervoor kunt u bijvoorbeeld terecht in de webshop van Excelsior. Beide uitgaven hebben een mooie gestanste hoes, zodat de ansichten op het artwork goed uit de verf komen. Van deze beelden (en vele andere) zijn ook ansichtkaarten te verkrijgen, en wel via info@niekhilkmann.nl. Wilt u meer informatie hierover, stuur dan gerust een berichtje.

Vanwege de verlenging van de lockdown zijn wij ook de komende weken nog niet op het podium te zien. Ook hebben we een playlist op Spotify voor u gemaakt met de nodige Nederlandstalige, muzikale tips. Daarmee komen we de tijd wel door. Binnenkort zien we elkaar weer in levenden lijve. Misschien kent u de teksten van ‘Een Teken Aan De Wand’ dan al uit uw hoofd!”

Het album werkt buitengewoon aanstekelijk: toegankelijke, authentieke liedjes als Turbo Polyp en Eierschalen, maar ook nummers als Raar Gezicht en Zaamslag weten al snel een glimlach op te roepen en versterken het geloof in de mensheid. Alles zal goedkomen…

Na de release van zijn overtuigende ep Nu Of Nooit in november vorig jaar, vond Dinkey Valente het dan eindelijk zover om z’n debuutalbum Nooit Gedacht los te laten op de liefhebbers van good old kwaliteitshiphop. Met respect voor zijn voorgangers wil de rapper inspireren en van toegevoegde waarde zijn voor zoveel mogelijk mensen. Zo wenst de trotse Rotterdammer een positieve bijdrage te leveren aan de hiphop cultuur in stad en land.

In 13 tracks doet Nooit Gedacht de hoogtijdagen van de classic 90’s hiphop herleven. De beats klinken lekker vertrouwd en de raps zijn weer prima verstaanbaar. Het is dik drie kwartier soepel viben op nummers die ook qua tekst het nodige te bieden hebben. Vanwege de bij vlagen Californische grooves krijgen wij zelfs de neiging om een custom car te fixen en over een boulevard te gaan cruisen. Prima plaat weer van de maestro, laat de zomer maar komen!

Fiyah Nation Band staat bekend als ‘one of the best reggae/dancehall backing bands in Europe’ en werkt al een tijdje samen met de Britse Jabesh Adams. Na het succes van hun gezamenlijke Emphatic ep van juni 2020 moest er uiteraard een vervolg komen. En wat voor één, Jabesh & Fiyah Nation Band verraste vriend en vijand met hun tweede ep Humble Icon die alle verwachtingen overtrof. De reacties die de band uit de reggae community ontving noemen ze overweldigend, ze werden bijvoorbeeld in de World Edition van Top Rankin’ Magazine gebombardeerd tot ‘featured artist’.

De zeven nummers werden dan ook tiptop in Rotterdam opgenomen, gemixt en gemastered door Ocki Klootwijk in zijn RockTown Studio’s. Volgens de producer was Humble Icon een van z’n beste producties: “Al hun nummers zijn positief en goed gearrangeerd, zodat je dat positieve gevoel begint te krijgen als je met ze samenwerkt, het is een eer om met ze samen te werken en dit project zal heel ver gaan.”

Jabesh & Fiyah Nation Band staan opnieuw garant voor ‘roots reggae at his best’. Volgens bandleider Bob Venga: “De band wil de wereld rondtoeren na de pandemie als alles weer goed is om de fans gelukkig en bewust te maken. Ook bewust want al onze liedjes zijn uplifting en we willen met dit nieuwe project tot in alle uithoeken van de wereld reiken.” Als eerst single werd alvast Black As A Tar uitgebracht.

Hoe dan ook, de 26 minuten die Humble Icon duurt zijn eigenlijk veel te kort en doen naar meer verlangen. We hopen dus dat er snel een volledig album volgt!

(T)rapper GEEL heeft in 2020 met regelmaat een single met clip uitgebracht. Met de release van Hellboy Series worden al deze singles gebundeld op één ep. We krijgen hiermee een duidelijker beeld van de boodschap die GEEL probeert uit te dragen. Tegelijkertijd is het nog maar de tip van de sluier want hij heeft al aangegeven aan z’n debuutalbum te werken dat ergens dit jaar het licht zal moeten zien.

Tot dat moment doen we het met de zeven sterke songs van Hellboy Series. Deze laat de luisteraar de wereld door de ogen van GEEL te bekijken. Op de ep heeft hij er bewust voor gekozen de producties grotendeels over te laten aan YungDEE, ondanks het feit dat hijzelf verantwoordelijk is voor vele producties bij HardHeaderz. Op die manier kon hij echt als mc te werk gaan en zich beter inleven in de onderwerpen die hij wou bespreken.

Over de samenhang op deze ep verklaart GEEL het volgende: “‘Hellboys’ is de laatste aflevering van de ‘Hellboy Series’. In aflevering ‘Salie’ ontvluchtte GEEL de gevallen stad om balans en rust te vinden in de natuur. In aflevering ‘Nibiru’ strandde hij met Kevtendencies op Planet X. Na het herstellen van zijn gezondheid in aflevering ‘Meds’ kwam hij terug in de grote stad.

In deze laatste aflevering wordt GEEL begeleid door Cheflano Meiland. Fans verwachten vaak iets spiritueels van GEEL maar… dit is geen bewust spoor! Dit is Hellraiser trapmuziek en GEEL en zijn rebellen staan te popelen om alles terug te nemen wat ze verloren zijn in het systeem.”

Het titelnummer Hellboys geeft de huidige maatschappelijke spanningen weer die wereldwijd te voelen zijn en kreeg een veelzeggende videoclip. Concluderend; weer een mooie loot aan de Hardheaderz boom van een artiest met een duidelijk eigen signatuur. Top!

De in Rotterdam woonachtige Theun Zeijdner studeert Composition & Production aan de HKU en brengt onder de naam Khaligo zijn muziek uit. Dit doet hij vanuit een brede achtergrond in o.a. neoklassiek, hiphop, downtempo, folk en wereldmuziek. Daarnaast componeert hij ook muziek voor games, video’s en meer. Inspiratie haalt hij dikwijls uit geschiedenis en oude culturen zoals de Scandinavische, Keltische, Slavische, Aziatische en Amerikaanse. Opvalt dat zijn composities instrumentaal zijn maar toch een sterk narratief hebben.

Na sinds 2017 een aantal losse releases op Bandcamp en Spotify is daar nu de prachtige ‘echte’ debuut-ep Travelogue op het Rotterdamse Hostel Recordings (bekend van de act Port Patrol). Een soundtrack bij de veranderende lichten en landschappen die hij waarneemt wanneer hij onderweg is en het gevoel van onderweg zijn vastlegt in muziek. Van het haasten om je trein te halen, tot het eindeloos naar buiten staren op de achterbank in de auto van je ouders. Songtitels als Back Seat Gaze en Exit Lane zeggen dan ook genoeg.

In vijf tracks bouwt Khaligo op Travelogues unieke sonische werelden die het resultaat zijn van een breed scala aan invloeden, elk met hun eigen verhaal. Hij schetst zijn werk met expressieve melodieën en een unieke verzameling geluiden, zoals opnames van treinen en Balinese percussie. Werkelijk subliem gedaan en eigenlijk de ultieme chill muziek. Ambient van grote klasse, met een bite!

Contrabassist en componist Gonçalo Almeida (Lissabon, 1978) woont en werkt al geruime tijd in Rotterdam. Hij speelde op 11 juli solo in de Oude Kerk in Oud-Charlois en de opnamen hiervan zijn nu uitgebracht onder de titel Monólogos A Dois.

Gonçalo staat bekend als één van de interessantste representanten uit de nieuwe generatie bassisten. Hij speelt veelal samen met de gangmakers binnen de Portugese en Nederlandse jazzscenes en werkt bij voorkeur op het snijvlak van free jazz, jazzcore en vrije improvisatie. Niet voor niets deelde hij al podia met erkende improvisators als Ab Baars, Balasz Pandi, Chris Speed, Carlos Zíngaro, Fred Lonberg-Holm, Jasper Stadhouders, Jorrit Dijkstra, Martin van Duynhoven, Rodrigo Amado, Tobias Klein, Wilbert de Joode en vele anderen.

Laat dit je niet afschrikken want de twaalf stukken op Monólogos A Dois weten de aandacht goed vast te houden en zijn best toegankelijk. Ze laten bovendien ook goed horen wat er allemaal uit één instrument te halen is. Er gaat soms een serene rust van de klanken uit en tegelijkertijd wordt je doorlopend geprikkeld door de verassende wendingen die Gonçalo neemt in zijn spel. Echt razendknap!

Over deze bijzonder opnamen vertelde Gonçalo het volgende: “This doublebass solo recording captures a series of improvisations, recorded at the old church of Charlois in Rotterdam, where i explored instant composing, using a vast palette of textures and extended techniques. All music was performed during the pandemic period on a afternoon session, standing alone with the church completely empty, developing a music monologue between the artist and space.”

Een mooi project uit de huidige coronatijd en het beluisteren meer dan waard. De vinyl uitgave is beperkt tot 100 exemplaren dus hiervoor moet je snel zijn!

L.M.C. is de nieuwe ep van Latiyah die in 2017 debuteerde met haar ep The Beginning. Na lange tijd vond ze het weer tijd voor iets nieuws met het doel om een andere kant te laten zien van zichzelf. Voor Latiyah staat het jaar 2021 namelijk voor verandering en met deze ep wil ze met een schone lei beginnen. Hierbij stelt ze zich kwetsbaar op door persoonlijke ervaringen te delen in haar nummers. ‘L.M.C.’ staat voor haar initialen, Latiyah Marquise Carmelina en vormt daardoor de toepasselijke eerste stap.

Want zoals ze zelf formuleert: “You will only grow when you decide to put that wall down, be vulnerable and honest with yourself. Je volledig kwetsbaar opstellen is altijd iets engs om te doen, maar dat maakt jou ook artiest.”

Op L.M.C. staan zeven stukken zwoele r&b in een kalm tempo waardoor de openhartige teksten heel duidelijk binnenkomen. In het nummer Me Or…? zit zelfs een stukje spoken words. Latiyah Artista is hiermee weer helemaal terug en hopelijk gaat ze op de ingeslagen weg door en laat niet meer zo lang op zich wachten voor een volgende release.

Na het album Music For RPG’s en de ep Static Mountains die vorige maand uitkwamen heeft Segadeath alweer een volgende release uitgebracht. Op het album 15 viert hij 15 jaar aan ‘weird electronic stuff’ in de vorm van 15 nog niet eerder uitgebrachte tracks die gemaakt zijn in de periode 2005 – 2020.

Het neo-krautrock gehalte is hierbij hoog, maar ook electro en minimal wave invloeden klinken frequent door. Toch heeft het ook allemaal een soort relativerende luchtigheid zoals alleen Segadeath dat uit z’n knoppen krijgt en hierin kun je wellicht zijn voorliefde voor computergames herkennen. Dansbaar is het ook; een track als Fight To Win bijvoorbeeld zou zomaar op een ‘New Wave Club Classics’ verzamelaar kunnen staan.

Alles bij elkaar opnieuw een zeer genietbare verzameling vlotte studio brouwsels die de rechtgeaarde 80’s adepten zeker zullen bekoren. Helemaal top!

This Is Eva La Voix is het debuutalbum van de Rotterdamse zangeres Eva Lavooij. De tien liedjes die erop staan werden volledig analoog op 16 sporen tape opgenomen en gemixt door producer Redmer Kamsma (JESSY) en gemasterd door Renzo van Riemsdijk (Masterenzo). Eva’s zelfgeschreven teksten werden op muziek gezet door gitarist en componist Jasper Kuper in een aanstekelijke stijlmix van jazz, bossa nova en Americana.

De plaat werd meer dan een jaar geleden opgenomen maar de band wachtte lang met uitbrengen. Een echte release met een live tour zat er vanwege de Coronasituatie immers lange tijd niet in zoals gewild. Eva hierover: “In de zomermaanden ging ik in Frankrijk, Spanje en Portugal met het album op een old-school cd de straat op en had zo toch nog een soort speciale release tour waarbij ik op straat zong en de muziek verspreidde. Nu hebben we besloten dat het tijd is om de muziek gewoon de muziek de wereld in te sturen via alle kanalen.”

Eva schrijft op het album over haar leven, haar liefdes en haar reizen. De heldere stem van La Voix, de ietwat ondeugende stijl en de spaarzame instrumentatie maken dit een sfeervol luisteralbum. De geweldige muzikanten die dit mogelijk maakten zijn de vier ervaren rotten uit de band Tracin’ Tracy; Zane Massey (sax, dwarsfluit), Jasper Kuper (gitaar), Sander Koole (bas) en Dennis Nederhof (drums) en Maarten van der Seijs (Hammond, trompet). Fijne smooth jazz met een retro randje die liefhebbers van acts als Vaya Con Dios of Caro Emerald zeker eens moeten uitproberen!

Place draait om de live improvisaties van Jasper Boogaard en Roel van der Meulen waarbij de twee vrienden proberen een balans te vinden tussen spanning en rust. Tussen februari en juni 2020 kwamen ze samen in een kleine thuisstudio met een handvol machines waar geluid mee gemaakt kon worden. Als ware het een meditatie op locatie om herinneringen op te vangen…

De emotioneel geladen beat-loze muziek op Place is duidelijk anders dan de muziek die Jasper maakt met zijn andere act Nagasaki Swim of een vroegere band als Goodnight Moonlight. Het is echter met net zoveel passie en overtuigingskracht gemaakt waardoor je geen moment twijfelt aan de oprechtheid of authenticiteit. Het toont eerder aan dat er ook een groot romanticus in de jonge componist, muzikant en producer schuilgaat.

Hoe dan ook, het duo heeft met het cassette-album Place een ideale soundtrack voor bijvoorbeeld een lange wandeling door verlaten winterlandschap gemaakt. Naast de sereniteit die het geheel uitstraalt heeft het namelijk tegelijkertijd iets machtigs vanwege de vrij rauwe geluiden en dikke drone melodieën die gebruikt zijn. Heerlijke winterkost wat ons betreft!

Het blijft een opmerkelijk verhaal: De dan nog maar 18 jarige Froukje Veenstra gaat begin 2020 met haar single Groter Dan Ik viraal. Een schoolopdracht van het Rotterdams Conservatorium om een Nieuwjaar lied te schrijven. De single biedt haar dansbare en zelfgeschreven perspectief op de huidige klimaatcrisis. Vele media duiken er op en begin maart staat ze al op het Grasnapolsky festival in Groningen waar On Track Agency en de Popunie aanstormend Rotterdams talent presenteren.

Ook haar vervolgsingle Ik Wil Dansen slaat goed aan. Nadat Froukje bij Top Notch tekent volgde eind vorig jaar de derde single Licht En Donker, over het zoeken naar de balans tussen licht en donker in de liefde. Dit leverde haar een plek op de 2021 editie van Noorderslag op. Een week voor het optreden bracht ze haar debuut-ep Licht En Donker uit met daarop zes tracks. Haar laatste twee singles aangevuld met de tracks Heb Ik Dat Gezegd?, Goud, 17 en nieuwe single Onbezonnen.

Na Noorderslag werd ze bovendien verrast met een ‘ESNS Kickstart Award’, een prijs die jaarlijks aan opkomende beloften wordt gegeven. 2021 belooft dan ook het jaar van Froukje te worden. Ze start in ieder geval met deze opvallende debuut-ep. Die is vooral sterk omdat de intrigerende zanglijnen, gebracht met een natuurlijke nonchalance en melodiegevoel haar echt onderscheiden. Onbezonnen is inmiddels alweer een dikke hit dus als het live circuit weer open kan zullen we Froukje ongetwijfeld op de podia zien schitteren. Zondermeer een getalenteerd artiest met actuele en urgente teksten in een verfrissend popjasje.

In maart komt deze debuut-ep ook uit op gekleurd vinyl!

Loomis Gang is voortgekomen uit verschillende Rotterdamse gelegenheidscombinaties en in 1976 opgericht door Jaap Spigt, Elbert Waller, Peter Koomen, Robert Zwaan en Peter Kunst. De band kreeg in de jaren daarna aanzienlijke bekendheid in het Zuid-Hollandse muziekcircuit en wekte daarmee o.a. de interesse van Alfred Lagarde (RIP), destijds één van de belangrijkste radiodj’s in Nederland. Lagarde draaide regelmatig Loomis Gang songs tijdens Vara’s ‘Betonuur’ op Hilversum 3 en presenteerde de band zelfs in het voorprogramma van Van Halen bij de start van hun eerste Europese tour op 5 mei 1978. De band stopte uiteindelijk in 1981.

Na een pauze van 38 jaar pakte Loomis Gang de draad echter weer daadkrachtig op. Vanaf 2019 wordt er weer pure 70’s rock met symfonische invloeden gemaakt in de bezetting Jaap Spigt (gitaar), Elbert Waller (toetsen), Peter Koomen (drums), Bert de Bruijne (bas) en Walter Maas (zang). In juni 2020 namen deze veteranen in de RockTown Studio’s van Ocki Klootwijk enthousiast een aantal nummers op voor een nieuwe plaat.

Het resultaat horen we terug op het mini-album Back In Trouble met daarop zeven stukken in een half uur van eigen repertoire met de herkenbare, onderscheidende sounds van weleer. De uitgebalanceerde plaat klinkt prachtig en toont aan dat de heren zichzelf weer opnieuw uitgevonden hebben. Welcome back!