Music Support: Moonflower Warrior en Half Way Station in De Machinist

Op woensdag 20 januari vindt de tweede singer/songwriteravond van het nieuwe jaar plaats in de intieme pub van De Machinist. Een editie met ditmaal twee bijzondere duo’s: Moonflower Warrior en Rikke Korswagen & Elma Plaisier (Half Way Station). 

11717439_904574549588498_6312575623318949700_oElma Plaisier & Rikke Korswagen (Half Way Station)
Multi-instrumentalisten Elma Plaisier en Rikke Korswagen stichtten in 2010 de Rotterdamse band Half Way Station. Dit deden zij door hun eerste album, het eerste eigen homerecordingproject van Rikke, (letterlijk) de stempel Half Way Station te geven. Half Way Station is de verzameling verhalen rondom de ontmoeting van Elma Plaisier en Rikke Korswagen in Rotterdam.

Elma, klaar met haar zoektocht, besloot dat Rotterdam toch gewoon wel echt haar stad is en kwam terug naar haar thuishaven. Rikke besloot zich, na een te gekke tijd op de AKI in Enschede en een poging tot studie in Utrecht, volledig over te geven aan de muziek, en kwam in 2009 in Rotterdam wonen. De twee vonden elkaar tijdens een optreden van Rikke Korswagen in Rotterdam Charlois, waar hij net zijn eigen nachtclub had opgezet.

half wayCharlois bleek symbolisch precies de plek te zijn, waar zij elkaar moesten vinden: Een hopeloze niksplek, maar wel één met een haven; de hoop op vrijheid tussen rivier en stad. Wat Rikke’s muziekstijl in die tijd met name tekende, was oude bluesstijl, hét symbool voor ‘hard werken naar vrijheid’. Elma voegde daar haar droomwereld en haar liefde voor jazz aan toe en de klik was gemaakt. De naam Half Way Station vond Rikke in Jackson, Tennessee, waar het Greyhound-busstation ‘Half Way Station’ staat.

‘Half Way Station’ werd de filosofie en inmiddels is het duo uitgegroeid tot een kwintet. In oktober van vorig jaar presenteerden zij in Rotown Rotterdam het indrukwekkende tweede band-album DODO; nog altijd geen studioalbum, maar nog steeds een opnameproject. Op 31 januari a.s. vieren ze de uitgave op vinyl van dit album in Paradiso, Amsterdam. Speciaal voor De Machinist, komen Rikke en Elma de blues en jazz liedjes spelen, die ervoor zorgden dat de twee spillen van de band gingen dromen van een muzikale carière.

warrior flowerthingMoonflower Warrior (Xenia Gott & Jacco Weener)
Een kersvers duo dat wordt gevormd door, Xenia Gott en Jacco Weener, twee klinkende namen uit de Rotterdamse underground. Gott is vooral bekend als frontvrouw van de, inmiddels ter ziele gegane rockband Lucy Not The Whore.

Met haar intense voordracht en donkere powerstem steekt zij Patti Smith en P.J. Harvey naar de kroon. Jacco Weener is actief als de experimentele singer-songwriter Jacowe. In 2014 verscheen zijn ep Het Matriarchaat. Het duo debuteert op het podium van De Machinist met wat zij zelf omschrijven als: “Muziek ter ondersteuning van de emotionele rituelen der natuur.” Geïnspireerd door de Carpenters, de dissonante Franz Liszt en de nadagen van Nico.

02 -singer - songwriters (voor)-page-001750x500-75Programma voorjaar 2016
27 jan Music Matters: Autumn Child / David & the Circumstances
03 feb Lenya / Jessy Yasmeen
10 feb Winterdagen (o.v.) / Elisabeth Daniel
17 feb Zangles Rotterdam
24 feb Music Matters – Southbound / Dichter
02 mrt Joia Rath / Sophie Toledo
09 maart Book Of Eli / CATA
16 mrt The Maybellenes / Open Podium
23 mrt Stand Up ‘69 / Peter J. Faber
30 mrt Music Matters: Tim Verhaal / Lady Shaynah
06 apr Zangles Rotterdam

Extra informatie
Datum: woensdag 20 januari
Locatie: De Machinist, Willem Buytewechstraat 45
Aanvang: 21 uur
Entree: gratis
Facebookevent

POPUNIE_MUSICSUPPORT_RDAM_FCDe muziekactiviteiten van de stichting Machinist Live komen mede tot stand door bijdragen van: de Gebiedscommissie Delfshaven, de Dienst Kunst en Cultuur van de gemeente Rotterdam, Popunie Music Support Rotterdam, Het donatiefonds “Vrienden van De Machinist” en Caférestaurant De Machinist.

Interview: Dikkens – winnende producer met liefde voor blauwe electronica

12370999_1084979428215612_1028324892389906174_oDikkens is de veelbelovende producer, die de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2015 won in de categorie Electronics. Dikkens, oftewel Dikkie Baan, maakte eerder muziek onder de naam Doctrations en leverde tracks voor reclames van onder andere Samsung, Peugeot en Kornuit. Afgelopen september kwam zijn ep Retrospect Of A Mind uit en nieuw werk is onderweg. Onze reporter Steff Balm stelt hem aan je voor en ondervraagt hem over zijn plannen voor het komende jaar.

Dikkie Baan, waar komt jouw liefde voor muziek vandaan?
Dikkie: “Ik ben geboren in Den Haag en toen ik één jaar was ben ik met mijn ouders naar Uganda verhuisd, vanwege het werk van mijn vader. Van Uganda heb ik niet zo veel meegekregen, behalve de muziek die mijn ouders verzameld hadden. Mijn ouders waren altijd op zoek naar nieuwe muziek.

Toen we jaren later naar Engeland verhuisden, heb ik op die manier ook de Acid Jazz [fusie van akoestische instrumenten muziek met toegevoegde elektronische elementen] leren kennen. Uiteindelijk ben ik in Rotterdam terechtgekomen. Eerst heb ik nog een jaartje of twee bij mijn moeder gewoond.

Vervolgens heb ik met drie vrienden een eigen huis gehuurd; dat was een creatieve bende bij elkaar! Op den duur zijn een paar van die vrienden hun eigen weg gegaan, maar er kwamen altijd andere muzikale vrienden voor in de plaats.

Hoe ziet een weekend met Dikkie Baan eruit?
Mijn weekend zit er ongeveer zo uit; vrijdag betekent vroeg opstaan om het een en ander aan huiszaken of voor mijn freelance bedrijfje te regelen. Dan ga ik de studio in. Soms moet ik de studio in om wat werk af te maken, maar het liefst zit ik daar voor Dikkens.

Er zijn wat labels, die nu geïnteresseerd zijn in een ep en eentje is bijna afgerond, dus daar probeer ik dan aan te werken. Op vrijdag of zaterdag is er altijd wel een tof feestje in Rotterdam, een jamsessie met vrienden of een dj-sessie bij mij thuis op zolder. De zondag is een opruim en uitrust dag en als het kan pak ik er nog wat sporten bij.

Ik ben wel eens halverwege het opruimen gestopt om weer de studio in te duiken. Ik moet de motivatie en inspiratie voelen voor ik wat kan doen. Meestal haal ik wat oude jazzamples uit de kast en voel ik ineens de noodzaak om meteen de studio in te gaan.

Wat gebeurt er vervolgens in die studio?
Dan speel ik eerst wat op toetsen, maak ik basis akkoorden en zoek daar een ritme bij. Zodra dat eenmaal een beetje ligt, ga ik meestal naar de volgende stap; een beat maken om de sfeer en intonatie van de piano aan te vullen.

Het kan ook andersom gaan, dat ik eerst een beat maak, waar ik omheen speel zodat ik het ritme versterk. Ik sla vaak één van die twee wegen in, maar dat is wel de basis.

12362967_1084979401548948_2756131915700010896_oHet moeilijkste voor mij is het afmaken van dingen; als het er alleen nog ruw ligt duurt het heel lang voor het af is. Ik ben vaak te kritisch of vind de basis al zo goed, dat ik bang ben het te verpesten.

Af en toe is de allerlaatste fase van het afmixen het leukst, maar tegelijkertijd ook erg frustrerend als ik er niet uit kom. Dat afmaken blijft tricky.”

Welke muziek inspireert je daar het meest bij?
De laatste plaat van Flako, Nature Boy, heeft me heel erg geïnspireerd: ontzettend muzikaal creatief, origineel en op het randje van sound design, gecombineerd met muziek.

Als het om oude platen gaat; de Brasil Bossa beat! van Elenco Records, dat is een compilatie met alle classics en oude uitvoeringen van hele bekende Bossa Brasil nummers, heel jazz georiënteerd. Daar krijg ik energie en motivatie van. Naast dat ik zelf produceer, ben ik ook dj en daarmee een echte platenverzamelaar – mede dankzij mijn ouders.

Er is veel van het oude en veel van het nieuwe wat me inspireert. Ik ben heel erg bezig geweest met het leren kaderen.

Bespeel je zelf een instrument?
“Ik ben een ontzettende toetsengek, dus dingen zoals synthesizers en piano speel ik graag. Ik zou van alles graag een beetje kunnen, toen ik jong was speelde ik een paar jaar trompet en daarna gitaar en ik heb heel lang toetsen gespeeld.

Basgitaar heb ik op basisniveau leren doen, en drummen wilde ik ook onder de knie krijgen. Zo kan ik dit beter op producties toepassen en mijn eigen samples gebruiken.

In principe ga ik alle kanten op, maar als Dikkens zijnde zit er wel een kader omheen. Hetgeen van wat ik aan van alles en nog wat doe met beats en rare experimentele randjes probeer ik dan mee te nemen in house muziek: Wat meer beat elementen en minder statisch.”

12370997_1084979431548945_6560338842535207884_oWat zijn de plannen voor Dikkens in het komende jaar?
“Ik ga dit jaar in ieder geval nog drie tracks afmaken en releasen: Een ep voor Anus Records, één voor Intimate Friend en één voor Triphouse. Voor de ep bij Anus Records moet ik echt de laatste loodjes leggen, die van Intimate Friends is nu gaande en voor Triphouse is nog in het beginstadium.

Die laatste wordt ook echt weer een bijzonder project: Ik ga een remix maken van het werk van een andere artiest – ik kan nog niet zeggen wie dat is! – en die artiest maakt een remix van mijn werk. Dit wordt uiteindelijk één ep. Daarnaast wil ik zoveel mogelijk nieuwe muziek maken! Ik werk aan een electronic blues mini album en ik kijk er erg naar uit om die af te maken!”

Vertel vertel!
Euhm, enige wat ik kan zeggen erover is dat ik op een paar blauwe maandagen afgelopen tijd teksten ging schrijven en daar ontstonden bepaalde sferen bij; mooi maar ook zwaar. Dat vond ik goeie basis voor de tracks en ik ben nu met Intimate Friends over de mogelijkheden aan het praten

Electronic blues heeft voor mij een melancholische slag: teksten die een gevoel oproepen en harmonieën die je zowel goed als somber kunnen doen voelen.
En dan met een elektronische insteek, dus drumcomputers mixed met akoestische percussie, en synths gemixed met piano en gitaar: Blauwe elektronica.
interview door: Steff Balm
foto’s door: Richard Beukelaar