Sinds enkele weken bezoek ik twee tot drie keer per week een zogenaamde sportschool. Over mijn beweegredenen wellicht een andere keer; deze column gaat natuurlijk over muziek, of zou dat op z’n minst moeten doen. De muziek op de sportschool dus.

Ik kan kort gaan: de muziek die op mijn sportschool – en naar ik vermoed ook op die van jou – ten gehore wordt gebracht behoort niet tot mijn dagelijkse draairepertoire. Nou is mensen van muziek laten genieten ook niet het belangrijkste doel van de geluidsbrij die tijdens het sporten over ons wordt gestort. Dóórgaan met fietsen, lopen, stoten, trekken en duwen is dat wél. En daar is veel van de gedraaide muziek bijzonder geschikt voor. Al is het maar vanwege het dwingende volume.

BOEM BOEM BOEM
Wat komt er tijdens een gemiddeld bezoek aan de sportschool muzikaal allemaal voorbij? Zeker de helft behoort tot het genre dat ik iemand ooit treffend BOEM BOEM BOEM hoorde noemen. Arrenbie gemengd met elementen uit de swingbeat en hiphop. Goede voorbeelden zijn Survivor van Destiny’s Child, Harder, Better, Faster, Stronger van Daft Punk (of de versie van Kanye West) en Two Can Play That Game van Bobby Brown.

Verder wat Nederlandstalige pop (The Scene, Van Dik Hout, De Dijk, Bløf), zogenaamde ‘stevige rock’ (Kane, Bryan Adams, Aerosmith), 70’s disco (Candi Staton, Foxy, Anita Ward) en af en toe een aangename verrassing. Zo hoorde ik onlangs binnen een kwartier Love Is The Drug (Roxy Music), I Can’t Turn You Loose (Otis Redding) en Save Me van Aretha Franklin voorbij komen. Mijn fietsbenen draaiden nooit eerder zoveel RPM.

Onderzoek
Muziek lijkt dus te werken. Meervoudig Olympisch wielerkampioen Leontien van Moorsel is daar in ieder geval van overtuigd. “Door opzwepende muziek lijkt het of je net wat harder rent of net wat hoger springt”, schrijft zij op haar website (leontien.nl). Bovendien: van ‘keihard je favoriete nummers horen’ tijdens het sporten word je ‘supervrolijk’.

Dat is natuurlijk mooi meegenomen, want dat bewegen doet soms verrekte pijn. Dus – om even twee titels van lp’s van The Ohio Players aan te halen – Pleasure en Pain in één pakket. Dat muziek helpt je prestaties te verbeteren is ook nog eens wetenschappelijk aangetoond. Van Moorsel noemt onder andere het onderzoek van sportpsycholoog Costas Karageorghis (Brunel Universiteit, Londen). Volgens Karageorghis zijn sportprestaties mét muziek zo’n 10% beter. Muziekmaatwerk levert zelfs een prestatieverhoging van 20% op!

Duidelijke beat
Ook in Nederland is de prestatieverhogende (én revalidatieversnellende) werking van muziek uitgebreid onderzocht. Uit onderzoek van Melvyn Roerdink (2013) blijkt dat ‘motiverende muziek met een duidelijke en constante beat’ hierbij het beste werkt. Welke muziek dat is? Roerdink gebruikte onder andere nummers van The Black Eyed Peas, Red Hot Chili Peppers en DJ Tiësto. Ik weet niet of deze muziek mij zou motiveren. Maar het werkt voor veel mensen blijkbaar wel.

Veel muziek gaat tijdens het sporten eerlijk gezegd gewoon langs mij heen; ik stoor mij er niet aan. Tenminste, dat dacht ik tot voor kort. Toen ging het toch nog mis: de verschrikkelijke Sugababes-versie van het prachtige Here Come The Girls van Ernie K-Doe loeide door de zaal. Douchen!

Jeroen van de Beek

Vinylverzamelaar. Historicus. Voormalig radiomaker. Parttime dj. Rotterdammer.