Little White Lie
download-single
electropop

Als je op internet zoekt op een zangeres die Elle heet, dan moet je je best doen om uit te komen bij de Rotterdamse singer/songwriter en producer Gabrielle van Klaveren. Maar als je daardoor denkt dat haar muziek dan ook onorigineel is, dan heb je het mis. Onze Rotterdamse Elle heeft een eigenzinnige artisticiteit die door de dikke vette knipoog (in zowel de muziek als het artwork als de teksten die ze schrijft om zichzelf en haar singles aan te kondigen) niet pretentieus aandoet.

In haar biografie legt ze uit welke experimenten ze al heeft uitgevoerd in de kunst en in de muziek. Het kronkelende pad van theater, schrijven, schilderen, rockmuziek en akoestische singer-songwriterliedjes bracht haar op de opleiding Muziekproductie van het Albeda College en bracht haar uiteindelijk op het idee voor haar debuutproject Affaire D’une Femme. Ze maakte zes singles, elk geïnspireerd door de schrijnende contrasten in de 18e eeuw, met al zijn decadentie en revolutie. De singles stelde ze tweemaandelijks beschikbaar als gratis download op haar Bandcamp profiel, voorzien van een uitleg en van treffend en sfeervol artwork door iET, op wiens album ik Elles gastoptreden een van de meest boeiende vond.

Little White Lie, de laatste single uit de serie, is ook weer voorzien van zo’n dikke knipoog: “The piece de resistance,” schrijft Elle, “The finishing touch, the last single and completion of my debut project Affaire D’une Femme; Little White Lie and what better way to end this adventure than a big fat confession!”. Het nummer begint met een lekker ouderwets lullig synth geluidje, en even later huppelen daar de vocalen overheen. “Niemandalletje,” zouden sommigen zeggen, maar even gemakkelijk zouden anderen kunnen roepen: “Een hit!”

Het nummer treft als een vleeshaak je hersenen en blijft daar ongenadig in hangen. Ik heb het nummer alleen al vier keer op repeat gezet omdat ik zo nieuwsgierig ben naar wat die bekentenis nou eigenlijk precies is; dat ze “high” wordt van een “lie”, of zit er nog meer achter? Maar halverwege merk ik ineens dat ik al niet meer naar de tekst luister maar in trance met de beat en het deuntje aan het meebewegen ben. U bent gewaarschuwd.

Elle gaat, nu haar ADF project is afgerond, weer een nieuwe weg inslaan. Zowel qua sound als qua imago denk ik dat Elle de potentie heeft om de draad op te pakken die bij Freddy Mercury is blijven liggen. De vergelijking met Queen lijkt misschien wat vergezocht; de muziek van Elle zit eenvoudiger in elkaar, is meer mellow, en is totaal verstoken van electrische gitaren (hoewel Elle RHCP’s John Frusciante in haar bio noemt als inspirator). Maar de link zit hem in de creativiteit, en daar heb ik hoge verwachtingen van.