Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Jason Köhnen’s Bong-Ra tourde van 24 maart t/m 9 april 2026 door Europa als support act voor de Hongaarse avant-garde metalband Thy Catafalque. Hieronder lees je hun tourverslag.

Jason in Polen, foto door: Kateryna Potykun

Wat begon in Wenen en eindigde in Krakau groeide uit tot een intens traject van 14 shows, 8 landen en ruim 2.300 bezoekers — maar bovenal tot een aaneenschakeling van ruimtes, publieksgroepen en energieën die telkens opnieuw moesten worden veroverd.

De eerste avond in Wenen zette meteen de toon. In Arena hing die typische industriële kilte waarin geluid zich hard en onverbloemd manifesteert. Het publiek keek in eerste instantie de kat uit de boom, maar Bong-Ra’s set — zwaar, gelaagd en fysiek — brak langzaam door die afstand heen. Tegen het einde was er geen sprake meer van voorzichtigheid, alleen nog van overgave aan volume en textuur.

De Nightliner

Die dynamiek — eerst aftasten, dan absorberen — zou de rode draad van de tour worden.  In Zagreb, in het altijd open-minded Močvara, ging dat proces sneller. Daar werd de set  vrijwel direct omarmd, gevoed door een publiek dat duidelijk thuis is in het spanningsveld  tussen elektronica en extremere muziek. De Legend Club (Milaan) bracht vervolgens een iets traditioneler metalpubliek, maar ook daar bleek hoe effectief Bong-Ra’s sound zich weet te nestelen: wat begint als frictie, eindigt als intensiteit.

Halverwege de eerste week, in Montpellier, kwam alles samen. Een uitpuilende Antirouille  met 254 mensen veranderde de show in een bijna fysieke ervaring — een compacte ruimte waarin lage frequenties en industriële structuren niet alleen hoorbaar maar ook voelbaar werden. Hier werd duidelijk hoe goed deze tour werkte: niet ondanks de verschillen tussen acts, maar juist dankzij die spanning.

Zagreb Nightliner

Diezelfde spanning kreeg een andere vorm in D8 Sorkuntza Faktoria (Bilbao), waar de setting bijna kunstzinnig  aanvoelde. Minder directe ontlading, meer concentratie. Het publiek luisterde, observeerde, liet het binnenkomen. Een paar dagen later, in Le Ferrailleur (Nantes), was de schaal kleiner — slechts 89 bezoekers — maar de connectie des te directer. Daar ontstonden gesprekken, uitwisseling, verdieping. Het soort avond dat minder luid is, maar langer blijft hangen.

Backstage By The Mill (Parijs) en L’Autre Canal (Nancy) brachten vervolgens balans: grotere zalen, goed geluid en publiek dat gewend is aan experiment. In Parijs werd de set bijna vanzelfsprekend opgenomen in een bredere culturele context, terwijl in Nancy juist de technische precisie en helderheid naar voren kwamen.

De merch tafel

De Nederlandse shows vormden een kantelpunt. In Utrecht, in dB’s, kwam alles samen in  een uitverkochte zaal met meer dan 250 mensen. Hier was geen introductie meer nodig —  alleen directe herkenning en maximale energie. Het voelde als een thuisbasis, maar dan met internationale lading. Poppodium Volt in Sittard, een dag later, was kleiner en intiemer, maar niet minder betrokken. Juist daar werd duidelijk hoe flexibel deze liveset is: even overtuigend voor een volle zaal als voor een compacte, toegewijde groep.

De laatste fase van de tour voerde door Duitsland en Polen, waar de reacties rauwer en  directer werden. In Club From Hell in Erfurt heerste pure underground energie; ongepolijst en eerlijk. Berlijn, in het iconische SO36, bracht een diverse mix van subculturen samen, en bood misschien wel de meeste ruimte voor experiment. Hier werd niet alleen gereageerd, maar ook echt geluisterd.

Polen vormde uiteindelijk de sterkste finale. In de VooDoo Club (Warschau) en Klubie Zaścianek (Krakau) bleek opnieuw hoe diep de liefde voor extreme en grensverleggende muziek daar zit. De shows waren intens, fysiek en volledig betrokken — met een sterke respons, zowel tijdens de sets als daarna.

Wat deze tour bijzonder maakte, was niet alleen het aantal shows of bezoekers, maar de  constante verschuiving van context. Als support act voor Thy Catafalque bevond Bong-Ra  zich elke avond opnieuw in een ander spanningsveld — tussen metal, elektronica, avant garde en noise. Die positie vroeg om aanpassing, maar bood tegelijkertijd ruimte om te  verrassen en te ontregelen.

Bong-Ra in Erfurt

Waar een eerdere tour met Author & Punisher draaide om sonische verwantschap, lag de  kracht hier juist in contrast. En precies daar bewees Bong-Ra zijn waarde: als project dat  niet alleen past binnen een line-up, maar deze ook kan openbreken en verdiepen.

Na 14 shows, ruim 2.300 bezoekers en een constante stroom aan nieuwe indrukken kan  deze tour worden gezien als een sterke stap in de verdere internationale ontwikkeling van  Bong-Ra. Niet als eindpunt, maar als bevestiging van een positie: compromisloos, fysiek  en altijd in beweging.

Tourposter

Dank aan Popunie en Music Export Rotterdam voor de ondersteuning. — zonder hen was deze run niet mogelijk geweest.