Popunie clipoverzicht september 2018

Het Popunie clipoverzicht van september 2018 staat klaar! In deze eerste herfstlijst weer een groot aantal nieuwe videoclips van Rotterdamse acts en bands. Voor zover deze op onze radar zijn verschenen hebben we deze voor je op een rijtje gezet.

Chris Locked – Ashtray Freestyle
Nox Aeterna – Rainbow Of The Night
00 – Dual Blades
Los Paja Brava – Naiden II (The Foreplay Edit)
RoTvAnDeDaM – De Dood
Deathtrap – El Forastero (live @ Studio Gonz)
Angelo King – Lifestyle ft. 7AM
Roya2Faces ft. FMG – Mooie Dame
Guus Bok – 100%
Smallavelli – Mama #ripmylovelymomma
The Cruel Horizon ft. PeeBee & Mies – Jungle
Veldlife – Ozone
Dee’s Honeytones – Nine Kisses
WatWatIs – R.O.A.D.
00 X GRIMM – She Ask Me Politely
CAS – Wait For Me
Skarnival – Satire
Janna Lagerström – Telefoon
Mystic Pulse ft. Black Omolo – Pressure & Tribulation
A Silent Sound – Hide Away (acoustic)
Sophia – Daydream
K3RN – Jouw Pijn
Goodnight Moonlight – Cherry Blossom
Ibra – OMW ft. Matthew
Kalulu – Heartburning
Cheryl Öztürk – Domme Jongens ft. Jay Zwarts
Yurrit – Not Enough
Die Nakse Bananen – Do You Really Want (live @ BOA 2018)
Flip Noorman – Knoop In De Maag Van De Faun
Jephán The One – Op M’n Wave
Segadeath – Terraform
Camp Rauw – Steek De Wereld In De Fik ft. DK
Logue – A Situation
Def Rhymz – Blanke Dingen Doen
Goslink – Jij Brak Mij Hart
Chris Locked – Elevation
Lucas Thijs – Good Old Habit
Caza & Famke Louise – Slide
Golden Caves – Paradox (live @ Progdreams Festival)
Massa – Shiva (live @ Eurotrash)
WatWatIs – Therapy
Le Motat – 1 Uurtje Verliefd
Rudy Lima x S.W.G – So In Love ft. Lina Ice
Hellbilly Hank – God Will Judge Our Enemies
Fais – Make Me Do
Dawn Brothers – How Come
Cesair – Rúnatal
LEIT – Run With Me
Certain Animals – Shoot Me Tomorrow
Niyulah Melanin – Man Like I
Challem – Rott

The higher the better

Sample rate en resolutie, termen die niet iedereen gelijk iets zullen zeggen. Toch zijn dit belangrijke technische pijlers onder het huidige (digitale) muziektijdperk. Laat ik bij de eerste en minst belangrijke beginnen: sample rate, ook wel samplingfrequentie of bemonsteringsfrequentie genoemd. Het laatste woord vind ik enigszins erotiserend, maar dat geheel terzijde.

Lang geleden, we schrijven begin jaren tachtig van de vorige eeuw, werd door Philips (en Sony) in onder anderen Nederland een belangrijke uitvinding gedaan: de compact disc. Vanaf dat moment zou alles beter worden op muziekgebied want: Digitaal = Beter! Anno nu weten we gelukkig beter. De techniek achter dit digitale medium (en alle andere op digitale wijze geproduceerde muziek) is best complex en ik zal jullie niet al te veel lastigvallen met Nyquist, digitale filtering en aliasing.

Neen, laten we het proces van sampling (want zo heet het in stukjes hakken van een analoge golfvorm) eenvoudig voorstellen als een A4-tje met daarop allemaal kleine ruitjes. Op de horizontale as, de tijd, zijn dat er (voor cd) 44100. Op de verticale as het level in decibellen. Vervolgens teken je op het A4-tje een sinus-achtige golfvorm (zie afbeelding). De lijn van de sinus loopt over de 44100 vakjes heen en bij ieder vakje wordt er van een stukje van het analoge signaal een soort digitale foto gemaakt et voilà: sampling is een feit!

Maar waarom is er destijds gekozen om 44100 samples per seconde te nemen? Welnu, volgens de theorie van ome Harry Nyquist is de Nyquistfrequentie de helft van de samplingfrequentie en daarmee ook de bandbreedte van het hoorbare signaal.

Ho! Stop! Hold your horses! Wablief? Ja, sampling is best een knap en ingewikkeld proces maar het komt kort gezegd hierop neer: Bij een samplingfrequentie van 44100 Hz (Hertz is de eenheid) is het theoretisch hoorbare frequentiebereik ofwel de bandbreedte 22050 Hz.

Let wel, dit is de theorie. In de praktijk ligt dit wat lager door gebruik van digitale filtering om aliasing te voorkomen. Om aliasing bij de lezers te voorkomen mag u de voorgaande zin gauw vergeten. Het frequentiebereik van een cd loopt ruwweg van 20 Hz tot 20 kHz (=20000 Hz).

Nu is er in audio- en studioland van alles gaande, de techniek staat nooit stil. Gedurende de jaren negentig van de vorige eeuw en daarna werd er steeds meer geëxperimenteerd met hogere samplingfrequenties tot wel 96000 Hz, en dat terwijl ons gehoor blij mag zijn als het een toon van 20000 Hz kan horen.

Grofweg zijn er twee kampen. Het kamp wat er stellig van overtuigd is dat hogere sample rates (88200, 96000 of zelfs hoger) beter en natuurlijker klinken en kamp twee: het kamp van de lagere sample rates (44100 en 48000 Hz). Zij vinden dit ruim voldoende en vinden dat de kwaliteit van muziek meer inhoudt dan indrukmakende hoge getallen.

Ik neig mijzelf onder kamp twee te scharen; de samplingfrequentie is slechts ondersteunend aan een goed stuk muziek wat je tot in je botten raakt! Er zijn andere (ook technische) zaken die ik belangrijker vind en die ook te maken hebben met sampling.

Wat die zaken zijn vertel ik je volgende maand. Happy sampling!