Rotown College: Een avond die eens in de twee weken terugkomt om de beste acts te showen. Een prima initiatief om jonge muzikanten de ruimte te geven die ze verdienen!
Op 8 januari heb ik helaas alleen Thin Pillow gezien. Een band waar je nog veel van kan verwachten en die zeker potentie heeft. Van tevoren werd ik nog gewaarschuwd voor kippenvel wanneer de zangeres, Miles-Lee Pattiselanno, zou gaan zingen. Nou, dat was niets teveel gezegd! Wat een belevenis, wat een band! Met haar krachtige stem weet Miles-Lee je wel te pakken en daarnaast staat er ook een superband achter haar die de juiste tonen zeker weten te raken! Af en toe een dikke knipoog naar Jefferson Airplane, maar dat is zeker niet vervelend! Als je van dikke jaren ‘60 rock met een nieuw tintje houdt, moet je maar eens gaan kijken. Check hun Facebook pagina voor meer info en muziek!
Door naar dinsdagavond 22 januari! De avond start met een voor mij nog vrij onbekende band: The Circumstances. Omdat ik weet dat ze van het Conservatorium komen, ben ik erg benieuwd! David Groeneweg is de zanger en speelt tevens gitaar. De band bestaat verder uit Franc Timmerman (bas, backing vocals), Bas van Holt (gitaar, backing vocals), Rafael Schwiddessen (drummer) en Raoul Wols (toetsenist). De band heeft een soort van perfectie; mooie timing, zeer goede drumpartijen en een prima instrumentale begeleiding. Er zit een mooie opbouw in de nummers en het gaat af en toe van vrij rustig naar een soort van bombastisch. Het valt wel op dat de band vrij statisch is en dat de muziek zich meer laat gaan dan de vocals. Daar is verder niets mis mee natuurlijk, maar je kunt wel je dansschoenen thuis laten bij deze “luisterband”.
Dat is ook het overheersende gevoel dat ik bij deze band had; aandachtig luisteren naar een mooie band die perfect speelt! Een mooie zuivere stem die ook laag nog krachtig is en je meeneemt als hij wat hoger gaat zingen. Voor mij een soort mix van Radiohead, Snow Patrol en Muse… eh de laatste vooral vanwege de indringende toon bij de uithalen. Ze spelen een vrij afwisselend repertoire, dus je kunt meerdere kanten op met deze band. Moet wel zeggen dat mijn voorkeur uitgaat naar de nummers waar David z’n akoestische gitaar inwisselt voor de Les Paul. De elektrische sound klinkt prachtig, vol en loopt erg lekker! Firing Neurons (tevens de naam van hun ep) is een nummer in die laatste stijl en had mij dus echt te pakken… schitterend!
Als laatste wil ik meegeven het repertoire wat beter te verdelen over de playlist. Er zijn toch echt twee verschillende stijlen te bespeuren en die lopen nu best wel door elkaar. Een beetje bewegen over het podium mag ook wel vind ik, al doe je als zanger maar een loopje of iets anders. Verder een perfectionistische, professionele band met een mooie sound. Als je van technische hoogstandjes houdt moet je deze band zeker eens gaan bekijken of luisteren! Check ook hun pagina op Facebook pagina voor wat meer info en muziek!
Ja en dan heel contrasterend… De Skaggerz! Weer een heel ander verhaal dan The Circumstances. Waar net nog een serieus gezelschap op het podium stond, is hier nu een heel ander volk op neergestreken. We missen er zelfs nog even eentje… te laat, zoals het hoort natuurlijk! Lekker zooitje ongeregeld dus, maar wel met duidelijk zin in een feestje. En zelfs met een man meer vanavond: Lars Nebel speelt op de saxofoon mee! Past natuurlijk prima bij een band die ska/reggae in partystijl speelt. Zanger Dirk Busio loopt dus nog tussen het publiek als de band alvast begonnen is, lekker losjes allemaal. De band bestaat verder uit Joachim van Marrewijk op toetsen, Timothy Lovell op drums, Yanick den Hartog op basgitaar en Tommy Kennedy op gitaar. En als je nu denkt: “Hey, die zag ik twee weken terug ook al hier staan.” Dat klopt! Hij speelt ook in Thin Pillow.
Dirk staat ondertussen ook op het podium en het feestje kan beginnen! Waar het publiek net nog aandachtig en wat op afstand stond te luisteren, is het bij deze band naar voren gekomen en begint al meer te bewegen. Nu moet ik ook toegeven, je staat bij De Skaggerz niet lang stil. De band beweegt als een soort team over het podium en doet mij denken aan bands als Madness. Nu is er wel een belangrijk verschil met laatstgenoemde. De Skaggerz hebben een Nederlandstalig repertoire. Leuke liedjes over de dagelijkse beslommeringen, actualiteit en van alles nog wat. Lekker brutaal en soms lekker tegen dingen aanschoppen. Zanger Dirk weet dit perfect te vertolken met z’n Brabantse accent en z’n af en toe rap-achtige zanglijntjes. Het feest is al aardig losgebarsten en het publiek is ook lekker in beweging gekomen. Zoals het een goede ska-achtige band betaamt, moet er natuurlijk wel geskankt worden. Geen probleem, er ontstaat een kleine pit waarin wat mensen lekker losgaan.
Waar het bij The Circumstances vooral om technisch perfectionisme ging, gaat dit hier niet op en gaat het vooral om het feesten. Lekker gek doen op het podium en zorgen dat je publiek tevreden is. Ja, die rol is deze band wel op het lijf geschreven! En als je even verslapt dan maakt Dirk je wel weer wakker, dus het publiek wordt niet vergeten! Alle nummers zijn vermakelijk en leuk, maar vanavond doen ze ook nog even een nieuw nummer. Hoe dit heet is niet helemaal duidelijk, dus voorlopig noemen ze het “Kut!” En nee, dat kan je verder van het nummer niet zeggen. Loopt ook weer lekker en Tommy zorgt zelfs nog voor een verrassing door een stuk, zeker niet onverdienstelijk, te rappen. Deze sessie was helaas zo weer voorbij, want feestjes duren altijd te kort! Kortom: Een leuk optreden en die saxofoon moet er vaker bij! Ook van deze band kun je via hun Facebook pagina meer te weten komen.
Was weer een leuke avond in Rotown, heb zeker genoten…. tot over twee weken!
