De oplettende lezer weet het al lang: de Haagse band Starcatcher is niet meer. Tijdens het Zeeheldenfestival in 2012 in Den Haag, nu zo’n jaar geleden, speelden ze hun laatste set. Was dit het trieste einde van een veelbelovende band of de start van een nieuwe muzikale carrière? For old times’ sake nodigde ik de band uit in mijn woonkamer voor een akoestische set en een interview. Hieronder mijn interpretatie van deze bijzondere samenkomst.

Starcatcher en ik gaan terug tot 2009, wanneer ze deelnemen aan de High School Music Competition (HSMC) en deze winnen. Het jaar daarvoor begin ik bij de Popunie en wordt verantwoordelijk voor de HSMC, die dat jaar (2008) gewonnen wordt door Death Letters.

Het Europese uitwisselingsverband Stage Europe Network wordt geïnitieerd vanuit de HSMC en Starcatcher gaat dan ook als onderdeel van hun prijzenpakket naar Frankrijk en Duitsland. De promotie-cd School’s Out!, met alle HSMC finalisten, wordt dat jaar van videoclips voorzien en het is tevens het jaar dat de eerste showcase van HSMC finalisten plaatsvindt tijdens Altersonic in Groningen.

Starcatcher – Hide and Seek

Mijn woonkamer vult zich en voordat het allerlaatste geluid van Starcatcher zal klinken, spelen Jorin en Jesse samen met Janieck Devy, met wie zij een nieuwe act vormen, een korte set. Het wordt meteen duidelijk dat het einde van Starcatcher zeker niet ook het einde van hun muzikale carrière is. Jesse vervolgt met een intiem solo optreden, waarin hij lang gekoesterde eigen ideeën heeft verwerkt. Tot slot schuiven Jorin en David aan om als Starcatcher een mooi en bijzonder einde ten gehore te brengen, niet alleen van de band maar tevens van de HSMC, waarvan in 2012 de laatste editie heeft plaatsgevonden.

Wat later zit ik met Jorin, Jesse, David en Boyke aan de High Tea Table voor een gesprek op hoog niveau. Mijn collega had mij voorzien van een gedetailleerde vragenlijst met niet te missen vragen bij een bandinterview.

Starcatcher komt voort uit Straight Ahead, dat een nieuwe naam kreeg tijdens een bandwisseling en is gebaseerd op het laatste nummer van Straight Ahead; Starcatcher. Maar vóór de band er was, was er bandcoaching bij Het Koorenhuis en een gedeelde passie voor Muse. Deze klik had in 2006 een band tot gevolg en in 2009 werd er omgedoopt tot Starcatcher. Het Koorenhuis biedt de band hun eerste echte podium en de debuut-ep Rise wordt er gelanceerd. Met het winnen van de High School Music Competition lijkt er een wereld aan mogelijkheden open te gaan, met studio-opnames, een videoclip, aandacht van 3voor12, optredens in Nederland en daarbuiten, en voelen de bandleden zich even sterren. De Haagse Popprijs wordt gewonnen en Starcatcher draait mee in de Popronde. Maar het blijkt moeilijk om deze vibe vast te houden en het schrijven van nieuwe nummers gaat moeizaam. Ook vraagt de studie ernaast steeds meer aandacht. De diversiteit aan interesses in de band leek boeiend, maar nu lijken allen hun eigen weg te willen volgen. Boyke kiest voor de studie en hangt zijn keyboard aan de wilgen, waar deze nog steeds bungelt en ook voor deze gelegenheid niet wordt uitgehaald. Een doorstart met z’n drieën haalt de eindstreep niet en nieuwe wegen worden ingeslagen.

Jesse en Jorin vergezellen Janieck Devy en Jesse heeft hiernaast een eigen soloproject met een nog op te nemen ep in het vizier. David laat zich met DropmiX van een hele andere kant zien en timmert lekker aan de weg  met deze dubstep- en DnB-liveband. Beide heren Evers (Jesse en Jorin) hebben bovendien studieplannen in Glasgow en Dublin. Hoewel de keus voor beide steden niet direct muziek gerelateerd zijn, ben ik benieuwd of dit toch invloed gaat hebben op hun toekomstige projecten. Ik houd me in ieder geval aanbevolen voor muzikale contacten in Schotland en Ierland om het Stage Europe Network van de nodige whisky te kunnen doordringen.

Boyke mist niet zozeer het muziekmaken als wel de creativiteit en de band als groep. Ik wijs hem op de oudste punkband ter wereld One Foot in The Grave als een muzikaal perspectief voor de oude dag, dat ik mezelf ook voor houd. De onvermijdelijk tip van Starcatcher voor de beginnende muzikant: hard werken, maar het plezier niet uit het oog verliezen en de zakelijke kant van de band toch liever uitbesteden als je hobby toch vooral eigenlijk muziek maken was/is…   oh ja en neem alles op wat je maakt!

Het einde van Starcatcher was het begin van iets nieuws en de intentie van het gelijknamige nummer… springlevend!

Paul Giesen