Het Portret: Sheri en Stefan

Ken je Sheri Corleone en Stefan Schepers al? Dit duo in de muziek en liefde doet niks liever dan met muziek bezig zijn en het delen daarvan. Waar je Sheri kunt kennen van haar radioshow It’s Monsters Meeting Time is Stefan o.a. het brein achter het voormalige Junkyard Festival. Sheri is muzikant in een ‘one woman band’ en beide zijn ze dj. Hun passie voor muziek stopt niet bij grote projecten en elkaar. Ik spreek ze digitaal over de dagelijkse bezigheden op het gebied van hun gedeelde, grote liefde en hoe ze daarin opereren vanuit Rotterdam en daarbuiten.

Stefan

‘’Mijn naam is Stefan Schepers en mijn passie voor muziek begon in mijn kinderjaren. Rond de tijd dat Elvis Presley overleed nam mijn vader mij mee naar een platenzaak om daar een plaat van hem te kopen. Hij besloot ook een live-lp van Little Richard mee te nemen, de muziek van die plaat bleek mij veel meer te intrigeren dan die van Elvis. De rauwe, up tempo rock ‘n’ roll vol met soul deed me veel, het zal een jaar later zijn geweest dat ik AC/DC, Motörhead en KISS ontdekte toen ik 8 of 9 jaar oud was.

Toen ik wat ouder was begon mijn rol in de Rotterdamse muziek scene vooral in de passieve zin. Ik herinner me dat je in de jaren ’80 en ’90 elke avond wel meerdere toffe bands kon checken, in o.a. De Vlerk (later Waterfront), Nighttown, Popular (later Nighttown café) en Parkzicht. Er zijn altijd veel toffe podia geweest inclusief een breed aanbod aan evenementen, daar is nu werkelijk niks meer van over.

Mijn actieve rol in de scene begon in samenwerking met Stagnation, met wie ik garage en punk bands naar Rotterdam haalde. Die traden dan o.a. op in Vibes of V11. Na de sluiting van Waterfront, Watt en de teloorgang van het Primitive festival viel er een enorm gat van totaal niks in de stad, ik voelde me geroepen om daar iets aan te doen. In deze periode heb ik mijn eerste Junkyard Festival georganiseerd in Grounds, met o.a. Jack Oblivian als headliner.’’


Compagnons

“Mijn samenwerking met Stagnation stopte. Niet veel later kwam 3voor12 op mijn pad; na een aantal keer een artikel voor hun geschreven te hebben bracht de toenmalige redactie mij in contact met Xander van Dijck. Xander bleek interesse te hebben om met mij het Junkyard Festival voort te zetten, zo rolde ik in een compagnon schap met hem en zijn Cloudhead Bookings kantoor.

Samen hebben we veel gigs georganiseerd en meerdere edities van Junkyard in WORM. Ook ging ik met boekingen aan de slag en heb dit een tijdje gedaan voor J.C. Thomaz & The Missing Slippers en de Belgische Glücks.

“Het samenwerken met het geregelde ongeregelde zooitje van J.C. Thomaz was altijd weer een groot avontuur.”

Het boekingswerk bleek uiteindelijk het deel van de muziekindustrie te zijn waar ik niet zo veel mee kan. Na mijn ontmoeting met Sheri ben ik mij op onze activiteiten gaan focussen, waaronder het dj-en en samen touren. Ook ga ik nu al jaren samen op pad met Marthy Coumans (Grey Records), van platenbeurs naar platenbeurs, door heel Europa. Onlangs ben ik ook begonnen met het schrijven voor Heatwave Magazine.’’ 

“In mijn jeugd was er om die redenen eigenlijk altijd muziek om me heen, toen ik ouder werd was dat niet anders.”

Sheri

“Ik ben Sheri Corleone, Bang Bang Band Girl en Rock ‘n’ Roll Djane. Bang Bang Band Girl is mijn ‘one woman band’ en als Rock ‘n’ Roll Djane heb ik een radioshow op Radio Lux genaamd It’s Monsters Meeting Time. Naast dat ik zelf muzikant ben vind ik het heel tof om artiesten en bands te helpen aan shows in Rotterdam, dat probeer ik door mensen in de scene aan de muzikanten te koppelen en dat gaat meestal heel goed. De interactie in de scene verloopt hier altijd heel prettig, iedereen wilt elkaar graag helpen.

Ik ben vanaf jongs af aan al met muziek bezig, op de middelbare school zat ik al in een bandje met welke ik meedeed aan regionale schoolwedstrijden. Daarnaast heeft mijn tante een grote rol gespeeld in mijn muzikale ontwikkeling. Zij was dol op Elvis Presley, Brenda Lee, Wanda Jackson, Buddy Holly, Roy Orbison, Jerry Lee Lewis en vele andere jaren ’50 muziek.

 

Alle platen die zij beluisterde vond ik heel tof. Naast mijn tante zag m’n muziekdocent in die tijd ook mijn passie voor muziek, om die reden gaf ze me tickets om naar klassieke concerten te gaan met mijn moeder. In mijn jeugd was er om die redenen eigenlijk altijd muziek om me heen en toen ik ouder werd was dat niet anders.

Al mijn beste vrienden zaten in bands en we vonden het fantastisch om al onze nieuwe ontdekkingen op het gebied van punk/garage rock, rockabilly, surf en experimentele noise te delen.’’

Aan de slag!

‘’Op een gegeven moment bleef mijn passie zo groeien dat ik gewoon helemaal los wilde gaan met het maken van mijn eigen muziek. Dat resulteerde in dat ik met twee goede vrienden de band The Psicoxtaticos vormden, we gingen all the way met het maken van garage punk surf met rockabilly invloeden. Ook heb ik een tijdje in de band VARSOVIA gezeten.

 

Naast The Psicoxtaticos en VARSOVIA was ik druk met allerlei andere muzikale projecten. Na een tijdje bleek ik met geen enkele van deze projecten echt meer een band te voelen, dus ik besloot om maar verder door het leven te gaan als Bang Bang Band Girl, de band die bestaat uit alleen ik en mezelf.

Binnenkort komt er een album uit van de ‘one man band’ Trash Colapso en mij, Bang Bang Band Girl. Het is een split-album genaamd One Foot On Death Road, hou het in de gaten!”

 

Wat zijn de hoogtepunten in jullie muzikale carrière (tot nu toe)?

“De tours met Sheri door Frankrijk, Belgie, Spanje, Duitsland en Oostenrijk waren legendarische trips, als het gaat om hoogtepunten kan mijn ontmoeting met haar dan ook niet onbenoemd blijven.”

Stefan: ‘’Ik spreek liever niet in de termen hoogtepunten/favorieten als het gaat om muziek, dingen zijn nu eenmaal niet zo in absolute waarden uit te drukken en als je dat wel doet kun je dingen uitsluiten, zonder dat je dat wilt.

Maar als ik iets moet benoemen zijn het natuurlijk mijn Junkyard Festivals, in het bijzonder de edities in 2016 en 2017 in WORM, dat waren echte knallers. Of er nog een editie komt? Ik ben er nu niet mee bezig, maar ik sluit niet uit de draad weer eens op te pakken. Eén van mijn mailboxen staat nog vol met verzoeken van bandjes.’’

“Eén van de grootste highlights is natuurlijk het vinden geweest van mijn lieverd Stefan. Samen vormen we een top team op muzikaal gebied, het is heerlijk om samen te dj-en, platen te verzamelen en te touren.”

Sheri: ‘’Een hoogtepunt van mijn carrière was de tour met Bang Bang Band Girl in Brazilië, daar zijn best veel ‘one man bands’, het was een ontzettend toffe ervaring om hun te leren kennen en met ze samen te spelen. Samen met hun en mijn tourmaatje Xtreme Blues Dog hebben we een hele leuke tijd gehad en lang getourd.’’

Muzikaal superstel

“Dat resulteert meestal in het soort gezelligheid waarvan je de volgende ochtend spijt hebt, als je weer enkele honderden kilometers moet gaan rijden.”

‘’Het is te gek dat wij als stel onze muziekliefde kunnen delen. We zijn beide vinyl junks en doen niets liever dan samen platen draaien en concertjes bezoeken.”

Stefan: ‘’Naast mijn eigen praktijken wordt mijn mening en smaak op prijs gesteld bij het samenstellen van de radioshow van Sheri. Toch zitten we niet altijd op dezelfde lijn qua muzieksmaak. Dit maakt bijvoorbeeld het samen dj-en wel heel leuk maar niet altijd makkelijker, zeker als we om en om een plaat draaien.’’

“We touren, zoals eerder genoemd, ook samen. Het touren brengt ons op leuke en mooie plekken en het is altijd een feestje om overal gemeenschappelijke vrienden tegen het lijf te lopen, vooral als je ze lang niet hebt gezien. Dat resulteert meestal in het soort gezelligheid waarvan je de volgende ochtend spijt hebt, als je weer enkele honderden kilometers moet gaan rijden.

Samen met Sander van Malssen (1,2,5s, Wanklanks) en Maurice Joris (Wanklanks, Perverts, Nederbietels en Beyond Lickin’) hebben we de garage punk band Moe Lester & The Abused gehad. We hebben nu nog steeds veel plannen voor gezamenlijke projecten, zoals het beginnen van een electro punk band.’’

 

Een complete melomaan

Sheri: ‘’Ik ben een complete melomaan, ik luister non-stop naar muziek. Mijn radioshow komt dan ook op een natuurlijke wijze tot stand, ik deel gewoon wat ik op dat moment zelf luister of ik draai muziek die aansluit bij mijn stemming van die dag. Er is zoveel onontdekte coole muziek, dus het aanbod voor de show is eigenlijk oneindig.

Soms heb ik gasten in de show, Rotterdamse monsters die voorbij zijn gekomen zijn: Gary van Niks (Spazz Records, Nospray Bookings), Stefan Tijs (Stardumb Records), Johnny Batmobile, Paul van de Hout, Stefan Schepers (ofcourse), Maurice Joris (Beyond Lickin’), Sander van Malssen (The Wanklanks) en er komen er nog meer aan. Alle afleveringen van de show zijn terug te luisteren op mijn Mixcloud kanaal, daar archiveer ik alles.’’

Gebaseerd op vriendschap

‘’In Rotterdam is het aanbod aan locaties en gigs niet zo groot, zeker als je het vergelijkt met de jaren ’90. Als we hier bandjes gaan kijken is het meestal in de V11, WORM, af en toe De Ouwehoer en sporadisch Rotown. O ja, ook in de Riddert en Lisa Marie omdat we daar zelf soms betrokken bij zijn. Verder zijn we niet zo gebonden aan Rotterdam, bandjes kijken doen we overal, zowel binnen, als buiten de landsgrenzen.

In Rotterdam is er nu wel een erg leuke, jonge en nieuwe scene met een gezonde DIY mentaliteit. De scene is relaxed en vooral gebaseerd op vriendschap, wat eigenlijk nooit anders is geweest. De komst van Nospray Bookings/Spazz Records is echt een grote pré. Verdere favorieten zijn Pig Frenzy, Sonndr, Iguana Death Cult, Lewsberg, Rats on Rafts, Wanklanks, Hurricane Joe, Forbidden Wizards, J.C. Thomaz natuurlijk en niet te vergeten: Bang Bang Band Girl!’’

(videoclip opgenomen in Rotterdam)

LIJSTJES:

Stefan:

Favoriete muzikanten: Mummies, Viagra Boys, Gories, Mistery Lights, New Candys, Thee Oh Sees en The Monsters.

Favoriete platen: Ty Segall – Pig Man Lives Volume 1 (4lp box met oude demo’s), Jellefant – Dull Planet/Rotten Waves (neo psych uit Arnhem van grote klasse), Total Rejection – Wrapping Yourself In Silver Foil Won’t Save You From The Blast, Eric Geevers – Songs From The Electric Anytime Playground (zal na de corona pas echt gereleased worden via Grey Recordings), Mistery Lights – Too Much Tension!, New Candys – Bleeding Magenta, The Dandelion – Old Habits & New Ways of the Dandelion

Favoriete evenementen: Primitive, Junkyard, Funtastic Dracula Carnival (Benidorm), Sjock Festival, Fuzz Club Eindhoven, Pandora’s Music Box/Ein abend in Wien (Rotterdam in het stenen tijdperk) en Noorderlicht/Pleuropsonic.

Favoriete platform: Bandcamp, It’s Monsters Meeting Time/Radio Lux, Platenbeurzen/Crate digging, garage/psych/punk fanzines/sites, Facebook groepen, Sheri en bovenal gewoon vrienden.

 

Sheri:

Favoriete muzikanten: The Dead Kennedys/Jello Biafra, The Cramps, Man Or Astro Man, The Gun Club, Pussy Galore, Birthday Party, Hazil Adkins, The Monks, Trashwomen, The Mummies, The Phantom, The Gories, Trashmen, The Oblivians, Little Richard, Eddy Cochran, Johnny Cash, Sonic Youth, Charles Mingus, Miles Davis, Can, The Kinks, Screamin’ Jay Hawkins, Los Saicos, Os Mutantes, The Collin Kids, Jacques Dutronc, Suicide, Alan Vega, The Makers, The Count Five, The Milkshakes, The Monsters, Cosmic Psychos, Link Wray, Dick Dale, Gene Vincent, The Sonics, The Electric Prunes, Silver Apples, Destroy All Monsters, The Chrome Cranks, Einstürzende Neubauten, Throbbing Gristle, Heartbreakers etc. (eindeloze lijst)

Favoriete platen: Q65 – Revolution, The Stooges – Raw Power, The Gun Club – Fire Of Love, The Cramps – Psychedelic Jungle, Pussy Galore – Dial M Motherfucker, Miles Davis – Ascenseur Pour L’échafaud, Hasil Adkins – Out To Hunch, Oblivians – Soul Food, The Mummies – Never Been Caught

Favoriete evenementen: Junkyard, Funtastic Dracula Carnival, Munster Raving Looney en het Sjock Festival.

Favoriete platform: Radio Lux, Bandcamp, Mixcloud, Youtube en Instagram.

 

Volg Sheri Corleone via haar Bang Bang Band Girl en It’s Monsters Meeting Time radioshow op Facebook voor het laatste nieuws en kijk ook eens op haar Mixcloud Channel voor de muzikale parels die zij hier laat horen.

Tourverslag: Goldblum in Centraal Europa

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Goldblum vertrok begin maart richting Centraal Europa en over die ervaring schreef het duo het volgende verslag.

Woensdag 4 maart – Cave12

Als we in Geneva de trein uitstappen, is de zon onder aan het gaan. We hebben net een reis van ruim acht uur achter de rug. Vanaf het station is het krap tien minuten lopen naar Cave12. Marijn weet de weg nog van toen ze hier was als Red Brut tien maanden geleden.

Eenmaal aangekomen worden we hartelijk verwelkomt door programmeurs Sixto en Marion. Cave12 is letterlijk een ondergronds podium, in een oude parkeergarage gelegen vlak naast een universiteit. Het is enigszins verwant aan WORM; ontstaan als collectief uit de DIY beweging, maar intussen een bescheiden instituut dat subsidies ontvangt en uitstekende faciliteiten kent. Na een korte geluidstest genieten we van een heerlijke maaltijd, ter plekke klaargemaakt door Marion.

Sixto probeert (zoals gebruikelijk zullen we er later achter komen) de verwachtingen rondom bezoekersaantallen te temperen. Uiteindelijk komen er zo’n twintig mensen opdraven, helemaal geen slechte score voor experimentele muziek op een woensdagavond. Het levert een gezellige sfeer op in het café gedeelte.

We zijn de enige act van de avond en de ruimte is intiem ingedeeld met onze tafel vol apparatuur, dat voor het podium op de grond is geplaatst. Daaromheen staan een twintigtal stoelen. We besluiten zelf ook zittend te gaan spelen. Het levert een ingetogen, wat stroperige set op. Tegen het einde weet Marijn nog voor enige beroering te zorgen door met gevoel voor drama een sterfscène uit te beelden, waarbij ze van haar stoel valt. Het levert wat gegrinnik op in het publiek en een warm applaus wanneer onze laatste klanken zijn weggestorven.

We verkopen vier cassettes en kletsen na met enkele enthousiaste bezoekers. Aan de bar drinken we nog wat en lopen vervolgens naar ons hotel op slechts een paar minuten afstand.

Donderdag 5 maart – Wurm

Als we uit bed stappen en de gordijnen opentrekken, blijkt het stevig en hardnekkig te regenen. Het was voorspelt, maar de aanblik ervan blijft treurig. Het ontbijt in het hotel blijkt ook al niet veel soeps, dus dat doen we nog eens over bij een knus alternatief eettentje vlakbij het treinstation. Die kregen we als tip mee van Sixto en Marion. We doden er de tijd, wachtend op de trein terwijl het buiten stevig blijft regenen.

Aan het begin van de middag stappen we op de trein naar Basel. Eenmaal onderweg neemt de regen heel langzaam af. Als we in Basel uitstappen is het eindelijk gestopt met regenen.

Wurm is gelegen vlak naast het station. In een oud, licht verwaarloosd gebouw, één van de laatste in z’n soort in het gegentrificeerde gebied rondom het treinstation. Er zitten een aantal collectieven van creatievelingen in het gebouw. Wurm bevindt zich in de kelder, waar we hartelijk worden verwelkomt door Michy.

De ruimte is spaarzaam maar knus ingericht met wat banken en een zelfgebouwde bar. De geluidsinstallatie is uitstekend blijkt tijdens onze geluidstest. Ook deze avond zijn we de enige act. Het wordt een rustige avond met niet veel publiek, zo’n 10-12 mensen. In vergelijking met gisteren proberen we iets meer energie in onze set te stoppen, wat gedeeltelijk lukt. Ondanks de tamme sfeer blijken mensen na afloop enthousiast en we verkopen wederom vier cassettes. We drinken nog wat en lopen dan naar ons hostel, gelukkig niet door de regen.

Vrijdag 6 maart – Le Diamant d’Or

Na een spaarzaam maar degelijk ontbijt in het hostel, trekken we Basel in om een bezoek te brengen aan de platenwinkel van Michy. Plattfonn is een kleine, strak ingerichte winkel. De uitgebreide selectie lp’s gaat van experimenteel, noise en drone naar indie, jazz, metal, global en dance. We krijgen ‘artiestenkorting’ en vertrekken dus met veel te veel lp’s uit winkel.

Aan het eind van de middag pakken we de trein naar Strasbourg. Aldaar stappen we over op de tram om vervolgens na 15 minuten een industrieterrein op te lopen, waar we Le Diamant d’Or vinden. Het een DIY collectief met een oefenruimte, een geïmproviseerde bar en een bescheiden podiumruimte. Het geheel ademt de sfeer van de kraak scene van weleer.

Er staan vier acts op het programma vanavond, de voorbereiding verloopt zonder haast en prettig chaotisch. Uiteindelijk krijgen ook wij tijd voor opbouw en een korte geluidstest. Als dat achter rug is gaan we naar de keuken en eetruimte waar we een bord curry opscheppen uit een enorme pan.

Het publiek laat wat op zich wachten, maar uiteindelijk begint de eerste act La Poudrière aan hun set geïmproviseerde drone muziek met cello, draailier en elektronica. Het klanktapijt dat het drietal neerlegt is mooi, maar gaat te lang door. Wij zijn de volgende act en zetten eindelijk een energieke set neer, wat een aantal dansende mensen oplevert en enthousiast gejoel als we klaar zijn.

Er zijn inmiddels zo’n dertig mensen binnen wat de ruimte goed vult. We verkopen een paar tapes. Hierna blazen Dustbreeders, een viertal grijze Franse heren met gitaren, ons van onze sokken met een snoeiharde noise set. Het is fantastisch. Inmiddels is het al redelijk laat geworden en we laten de vierde act voor wat het is. Rond half twee pakken we een taxi naar het huis van de promoter waar we nog een borrel drinken alvorens te gaan slapen.

Zaterdag 7 maart: Container City

We haasten ons om de Flixbus te halen naar Stuttgart. Het is elf uur ’s ochtends, we hebben redelijk uit kunnen slapen en ook wat kunnen ontbijten, maar hebben een relatief vroege rit moeten boeken omdat we anders te laat in Stuttgart aan zouden komen. Nu komen we juist wat vroeg aan op een klein station net buiten de stad. We pakken de S-bahn naar Stuttgart Nord. Vanaf daar is het tien minuten lopen naar Container City.

We worden hartelijk ontvangen door Moritz, de uitbater van een DIY barruimte op het terrein. Container City is een terrein vol containers die vooral dienst doen als ateliers voor kunstenaars. Maar het blijkt dus ook geschikt als intieme ruimte voor concerten.

Onze geluidstest verloopt soepel, die van openingsact Rivkah Tenuiflora iets minder vanwege problemen met feedback. Als dat verholpen is eten we samen wat in de bovenruimte van de gestapelde container waar Moritz ook woont. Net als gisteren begint de avond laat. Rivkah Tenuiflora brengt een mooie verstilde solo set met gitaar, percussie, fluit en zang, live laag op laag gestapeld.

Hierna is het onze beurt en we weten net als de avond ervoor een energieke set  neer te zetten. Als we klaar zijn zien we ons zelfs gedwongen een toegift te doen. We verkopen geen tapes na afloop, maar dat is eigenlijk helemaal niet erg want we hebben nauwelijks nog exemplaren over na de goede verkoop tijdens de vorige avonden. We geven Mortiz een tape als dank voor de goede zorgen.

Na onze set worden er plaatjes gedraaid en uitbundig gedanst. We doen ons tegoed aan straffe cocktails en vermaken ons op de dansvloer tot in de vroege uurtjes. Uiteindelijk strompelen we in het donker naar een container alwaar we tegen de kachel aan kruipen en in slaap vallen.