Verslag Meet The Pro sessie: Het succes van de Rotterdamse hiphop

img_24232016 was een ongekend goed jaar voor de Rotterdamse hiphop; er werden industry-records gebroken en grote shows gedaan. Voor deze Meet The Pro sessie hebben we twee keyplayers uit de scene uitgenodigd om hierover te vertellen.

Verslag door Evi Marian Bulters

Het panel bestond uit Roger Brouwn, oprichter van het Rotterdamse boekings & managementburo Missin’Link, dat al sinds 1999 de betere hiphop acts boekt (denk aan Broederliefde, Hef, Jiggy Dje, SBMG en nog veel meer) en Solomon Kifle, de general manager van Rotterdam Airlines & Urban High. Deze jonge club is hard op weg een Rotterdamse variant van TopNotch te worden. Rotterdam Airlines verzorgt oa. het management van Sevn Alias, Jairzinho en Kevin. Tijdens deze sessie interviewde host Martijn Crama de gasten over het succes van de Rotterdamse hiphop.

Where it all started
Volgens Roger is het alleen maar logisch dat er veel hiphop uit Rotterdam (en Amsterdam) komt. Het zijn de grootste steden, dus er is veel onderlinge rivaliteit, en dus ook een grotere noodzaak om goed te zijn en op te vallen. In Amsterdam zit veel media en dus automatisch veel zichtbaarheid. Maar als je goed je ding doet komt je er wel, zeggen Solomon en Roger. Het is een kwestie van geduld hebben. In Rotterdam is het publiek juist heel kritisch; als je in Rotterdam het publiek meekrijgt, dan krijg je iedereen overal mee.

img_2427Rotterdam was altijd al een harde stad, en dat is het nog steeds. De Rotterdamse mentaliteit is zeker terug te vinden in de hiphop scene.  Toen het allemaal begon eind jaren ’80 moest je ‘echt’ zijn en ‘echt goed’. Als je geen geweldige show neer kon zetten mocht je simpelweg nergens spelen of werd je letterlijk van het podium geschopt. In de jaren ‘90 werd er ook niet in het Nederlands gerapt. Authenticiteit was zó belangrijk en de definitie van ‘echte hiphop’ heel streng. De Amerikaanse roots waren heilig, en rappers konden dus alleen authentiek zijn als ze in het Engels rapte. Engelse teksten, dat was deel van de definitie van hiphop.

Hiphop ontstond als een soort nieuwe punk movement van de 90’s. Hiphop was en is nog steeds tegen het systeem. Het werd altijd al veel geluisterd door de jeugd, maar de mainstream wilde het niet accepteren, en dus bleef het lang underground. Hiphop wordt nog steeds niet helemaal geaccepteerd volgens Solomon. Het leeft meer door de streams, en het is zichtbaarder, dus nu moeten de artiesten wel meegeteld worden, maar echt blij is lang niet iedereen er mee.

Martijn Crama heeft dat ook gemerkt toen New Wave de Poprijs won op Noorderslag 2016. Niemand die daar was begreep het, want zij waren de doelgroep niet, en zij hadden het niet gedraaid of gekocht. Veel mensen reageerden vol afgunst op de winst van New Wave: de mainstream popwereld was er nog niet klaar voor om te accepteren dat deze jonge hiphoppers hét nieuwe geluid zouden zijn.

TV en radio stonden lange tijd niet open voor hiphop, en dus moest er een alternatieve manier komen om publiek te bereiken. Dat gebeurde eerst op de podia; live reputatie is en blijft heel belangrijk binnen hiphop. Verder wordt er veel gebruik gemaakt van mensen die playlists maken. Als een track in een populaire playlist staat van iemand met veel volgers, dan wordt hij vanzelfsprekend veel meer geluisterd en bereikt hij ook nieuw potentiële fans. PUNA en 101Barz zijn de belangrijkste platforms voor opkomend hiphop talent, dat zijn de sites die veel mensen bereiken.

img_2428Maar uiteindelijk ligt de macht in de handen van de artiest: je moet zelf een hype creëren. Helaas is daar geen geheim recept of vaste formule voor. Je moet ontdekken wat bij jou past, voor jou werkt en waar jij goed in bent.

De popsector staat nu veel meer open voor hiphop. Elke zo veel jaar wordt er een artiest geaccepteerd in de pop wereld zoals Broederliefde, de Jeugd van Tegenwoordig en Typhoon. Pinkpop en Lowlands zijn nu bereikbaar. De mainstream moet nog volgen, maar dat begint steeds dichterbij te komen. The future of hiphop is now!

De eigenschappen van een geweldige hiphop artiest
Een goede hiphop artiest beschikt volgens Solomon en Roger over een aantal essentiële eigenschappen, waarvan hij er in (minimaal) eentje zó goed is, dat het echt opvalt en je er niet om hem heen kan. Hij (of zij) moet een echte ‘peoples person’ zijn, een sterke persoonlijkheid hebben, uniek zijn, spelen met woorden en ‘stage presence’ hebben.

Er zijn heel veel aspecten die iemand zodanig kan beheersen dat ze uitblinken tussen de rest en daardoor extra hard gaan. Er is geen vinger op te leggen: iemand heeft het, of hij heeft het niet. In het begin draait het om gewoon heel veel spelen, ervaring op doen in je eigen stad of wijk. Daarna ga je kijken hoe je in een hoger of ander segment kan komen.

Dat doe je door goed te plannen. Plannen is essentieel; plan vooruit, kies de goede momenten, wees voorbereid. Drop niet uit het niets een nieuwe single of mixtape maar zorg eerst dat alle juiste wielen aan het draaien zijn zodat jou release ook optimaal effect heeft, en mensen hem op kunnen pikken. Natuurlijk kan droppen uit het niets een goede strategie zijn maar ook dan moet je wel zorgen dat mensen hem kunnen vinden.

Doe alles wat je doet bewust, en denk na over wat je met verschillende tactieken kunt bereiken. Houd niet te veel vast aan conventies en regels en probeer dingen uit. In het begin heb je het minst te verliezen!

Uiteindelijk is je netwerk belangrijker dan een opleiding. Een opleiding kan enorm helpen met het opbouwen van een netwerk, omdat ze je veel ingangen geven in de industrie, maar een opleiding bied geen garantie voor succes. Niet alles is te leren op een opleiding, sommige dingen moet je in je hebben, ervaren en doen. Platforms als Noisey kunnen je ook verder helpen, of bijvoorbeeld Stichting Beats en de Popunie. Zij bieden ook veel ondersteuning en ingangen voor beginnende artiesten.

img_2429Je moet heel veel zelf doen. Het kan helpen om mensen te kennen, maar uiteindelijk moet wat je doet en de muziek die je maakt gewoon goed zijn. Verdiep je in de industrie, weet hoe je moet praten met mensen, en zoek ze op: zorg dat je ze tegen komt, en dat ze jou tegen komen. Goede plekken zijn bijvoorbeeld Amsterdam Dance Event en Eurosonic Noorderslag. Daar kan je veel mensen tegenkomen waar je wat aan hebt.

Time management is heel belangrijk, soms moet je 18 uur per dag werken, soms maar 7. Als er werk is, dan werk je. Wil je serieus genomen worden en verder komen, behandel je muziek dan als baan, neem het serieus. (Meer over muziek maken als beroep in dit verslag van de Meet The Pro Masterclass met Shane Alexander (US), red).

Live optreden is altijd belangrijk. Charisma is key: contact met het publiek, crowd participation, een hoge entertainment factor. Via het internet kan je zomaar een miljoen mensen bereiken, maar als je dan ook door iedereen gebeld wordt om op te treden, dan moet je zorgen dat je ook weet hoe het live werkt. Je prijs moet kloppen met je product. Mensen moeten het willen kopen. Vraag niet meteen te veel voor een optreden, maar blijf ook niet eeuwig gratis spelen. Leer inschatten wat je waard bent.

Zorg dat je weet hoe je apparatuur werkt, welke mensen je nodig hebt voor een show en vergeet niet ervaring op te doen voordat en totdat je doorbreekt. Optreden kan bijvoorbeeld op (kleine) festivals. Altersonic, onderdeel van het Eurosonic Noorderslag festival programmeert ook opkomende hiphop talenten.

Maak muziek die je leuk vindt, omdat je het leuk vindt, niet omdat je geld wil verdienen. De kans is zo klein dat je doorbreekt naar the next level, dat je beter plezier kunt hebben in wat je doet. Het belangrijkste is dat je blijft opstaan als je valt; al val je duizend keer, blijf opstaan. Wil je serieuzer aan de slag en wel naar the next level, dan zal je jezelf moeten verdiepen in de dingen rondom de muziek. Solomon geeft aan dat kennis van juridische zaken heel belangrijk zijn. Maak duidelijke afspraken en verdiep je in hoe dingen werken, zo voorkom je dat je genaaid wordt.

Tools & Partners: DIY, labels en social media
Vroeger kostte het heel veel geld om een nummer uit te brengen. Er was een studio, een mixing engineer, een mastering engineer, een producer, een drukkerij, een ontwerper, een distributeur… Dat hele proces is enorm versneld.

Tegenwoordig kunnen de mixing engineer, mastering engineer en producer één en dezelfde persoon zijn. Een track online uitbrengen is veel gemakkelijker en sneller dan via de oude wegen van track naar cd naar de winkel. Als iets af is, kan het de volgende dag uitgebracht worden, en de kosten zijn veel lager. In feite kan je alles in je eentje doen. Maar, let wel op, zeggen Roger en Solomon, meer oren horen meer, dus hoe meer mensen jouw track horen voordat je ‘m uitbrengt, hoe meer inzicht jij hebt in wat er anders of beter kan.

Vroeger verdiende labels ook aan optredens, omdat cd’s drukken en het ontwerpen van een bijbehorend boekje meer geld kostte. Nu maak je een cover en gooi je iets online, dus kan je de kosten dekken uit streaming inkomsten. Daarvoor heb je niet eens een label meer nodig. De grootste inkomstenbronnen in hiphop op dit moment zijn streaming, live optredens (gage) en Buma/Stemra.

In de hiphop komt meestal de boeker naar de artiest toe. Ze willen jagen, scouten, ontdekken. Zorg dat je zichtbaar bent voor boekers, maar laat hen de eerste echte stap zetten. Bij hiphop labels is er veel aandacht voor de ontwikkeling van opkomend talent. Een goede artiest hoeft niet gelijk te staan aan hoge inkomsten. Er wordt veel geïnvesteerd in talent, en tijd genomen om de artiest te helpen groeien, voordat er geld verdiend hoeft te worden.

img_2430Als iets tof is, een artiest écht iets over kan brengen en er een doelgroep voor is, dan kan een label hem oppakken. Ook al zijn er op dat moment nog maar heel weinig volgers. TopNotch is nu de grootste speler binnen de Nederlandse hiphop.

Mensen (lees: de doelgroep) zijn veel aanwezig op YouTube. Het is daarom belangrijk om ook als artiest daar aanwezig te zijn. En ook op Spotify doet hiphop het heel goed. Eigenlijk is internet in het algemeen een hele goede tool voor hiphop artiesten. Vanaf 250 volgers krijg je ook toegang tot Spotify Insights, een handige tool waarmee je kunt zien wie je luisteraars zijn en waar ze zijn. CD’s zijn minder belangrijk geworden, maar zeker niet overbodig. De echt liefhebber zal nog steeds een fysieke release in de kast willen zetten.

Via social media kan je rechtstreeks contact leggen met je fans. Zij willen met je meegroeien en je volgen. Ook als er even geen nieuwe release aan zit te komen, willen zij weten wat jou bezighoudt. Hoe je aanwezig bent op social media is heel persoonlijk. Hoe ben je met je publiek bezig? Hoe doen anderen dat? Leer van anderen, ook uit andere genres, maar maak het je eigen.

Als je ergens geld aan uit gaat geven, doe dat dan aan Facebook advertenties. Geld uitgeven is steeds meer de enige manier om via Facebook veel mensen te bereiken. Facebook geeft heel veel inzicht in je doelgroep en hoe je die bereikt. (Meer over social media promotie en -gebruik in dit verslag van de Meet The Pro sessie over Social Media, red).

The Bottom Line
Uiteindelijk komt het volgens Roger en Solomon neer op één ding: je hebt het, of je hebt het niet. Heb geduld, en verwacht niet te veel; het is heel moeilijk om dáár te komen. Het is een hele harde wereld en niet iedereen is daarvoor weggelegd. Blijf het doen omdat het leuk is, vanuit je passie voor muziek. Stel (realistische) doelen. Wat wil je bereiken? Maak keuzes en blijf jezelf verbeteren. Blijf muziek maken, blijf leren, en dan zal succes naar je toe komen. Hard werken is het allerbelangrijkste, en gelukkig kunnen wij dat in Rotterdam als de besten.

Tamara Woestenburg – The Colony

  • The Colony

  • Tamara Woestenburg
    • Genre: Singer/songwriter, dreampop
    • Release-type: CD, digitaal
    • Label: Self-released

Jaren geleden haalde ik lp’s bij de, ter ziele gegane, Plato aan de Meent. Als ik geluk had werden mijn aankopen afgerekend door een intrigerende schoonheid, die ook nog eens veel verstand van de handelswaar had.

Plato is gesloten, maar met de verkoopster vergaat het een stuk beter.

Tamara Woestenburg is verkoopster af. Ze is journaliste bij de Correspondent, maar bovenal begaafd muzikante met een prachtige stem.

In november 2016 verscheen een meesterwerk van haar hand: The Colony.

In het onlangs, op de Popunie site, verschenen interview met Mark Ritsema doet ze de ontstaansgeschiedenis van dit album uit de doeken.

Het komt er in het kort op neer dat de songs in 2013 zijn geschreven. In 2012 had ze al een paar optredens gedaan in New York en vooral de stad en de muziekscene intens beleefd. Ondertussen had Mark Kramer lucht van haar gekregen en de wens uitgesproken samen met haar op te nemen.

Mark Kramer is een held van mij. Een van mijn favoriete labels, Shimmy Disc, is door hem opgericht. Mark Kramer heeft ook aan de wieg gestaan van acts als Ween en Low.

Ik bewonder hem het meest voor het werk dat hij gedaan heeft voor en met The Fugs, Tuli Kupferberg, David Aelen’s Gong, Bongwater, David Licht (van de Klezmatics), maar vooral vanwege de producties voor mijn favoriete act Uncle Wiggly.

Kramer heeft gevoel voor kwaliteit binnen het deviante; het is daarom niet voor niets dat Tamara Woestenburg onder zijn aandacht kwam.

Tamara reisde in 2013 voor de tweede keer af naar New York, in het gezelschap van Harry Merry. De douane kreeg echter lucht van hun tourplannen en het duo werd in het gevang gezet en de dag daarna uitgewezen. Ook de geplande ontmoeting met Mark Kramer ging hierdoor niet door.

En als de berg niet naar Kramer komt, moet Kramer maar naar de berg en aldus geschiedde in de tweede helft van 2013.
In afwachting van zijn komst had Tamara een tiental songs geschreven. Na acht dagen van intense samenwerking was het eindproduct klaar: The Colony.

Wat volgt is voor gewone stervelingen niet te begrijpen; het album blijft namelijk drie jaar op haar planken liggen.

Het is o.a. aan haar broer Dion te danken dat, dankzij een hoogst vermakelijke, crowdfunding, zij het album in eigen beheer uitbrengt. We mogen haar hier oprecht dankbaar voor zijn; The Colony is eenvoudigweg te goed om niet te worden beluisterd.

Het album is fascinerend mooi. In iedere noot is de elektriciteit tussen deze twee giganten voelbaar. The Colony is niet te vangen in een stijlterm; moeiteloos wordt geschakeld tussen psychedelica, folk, Americana, No wave en chanson.

Het nummer Heartache in the making is de vroege psychedelica van 1966 voelbaar door de gedubde gitaar en zang. Pink eyed Soul is terecht als single gekozen. Let op de subtiele analog delay-effecten in dit sterke nummer.

Via de verstilde akoestische gitaar en soundscapes van Take me belanden we bij een nieuw hoogtepunt met To say farwell to a Stranger waar de droge-gitaren mij niet los kunnen laten.

Nocturne leert dat, met spaarzame instrumentatie, opgebouwde spanning niet altijd hoeft te leiden naar oplossing van die spanning. Over haar ervaringen in de Amerikaanse gevangenis met Harry Merry vertelt ze in de, door het geluid van een Casio-orgeltje gedomineerde, song The Decleration of Independence.

Een van mijn favorieten van deze plaat is de chanson The Devil and the Round-about met daarin de adem van Nico, Scott Walker, Kurt Weill en Brel.

De geluiden van New York horen we, naast de Georgio Moroder-achtige drone in het verder lieflijke NYC Subway. De plaat besluit met twee heuse hoogtepunten: Heaven van the Talking Heads en Top of the World. Deze nummers zijn ronduit ’Top of the World’.

Dit album behoort tot the finest hours van wat muziek ons kan bieden. Dit is een dusdanig goede plaat, dat ik zou willen dat ik naar Plato kon gaan om de lp bij die intrigerende schoonheid af te rekenen. Gelukkig hebben we de Plaatboef nog!