Treehook – X

  • X

  • Treehook
    • Genre: Noise rock/Stoner rock
    • Release-type: LP
    • Label: Cloudhead

De Zeeuws-Rotterdamse band Treehook toert al een tijd door het land en laat alleen maar goede indrukken achter. Een mooie aanloop naar hun debuutplaat X, die in oktober dit jaar verschenen is. Vlak voor de release deed de band V11 aan en single Animal heeft een mysterieuze buzz gecreëerd door de bijbehorende videoclip. De naam Treehook doet dus nogal de ronde in de rock scene. Past X bij de mysterieuze sfeer die de band omringt?

Treehook beschrijft zichzelf als noise rock; X laat echter zien dat de heren van meer markten thuis zijn. Opener Sun Sets Too Soon is een melodische en redelijk luchtige track die wisselt tussen een hardere versie van Triggerfinger en snoeiharde riffs van de betere grunge bands. Een toegankelijk intro wat je langzaamaan voorbereidt op de stroom van gitaar wat volgt.

De vocalen op Petrol zijn rauw en vol overgave. Op vrijwel de hele plaat is deze overgave te herkennen. Het is grungy, soms geïrriteerd – Somebody’s Bound To Kick Your Teeth In wordt vriendelijk doch dringend gezongen op Animal – maar past altijd bij de scheurende gitaren. De muziek blijft constant rammen tot je je laat meeslepen en je met je harses tussen de dubbele bass drums bevindt.

In Extraordinary Farmer maakt een instrument zijn opwachting die je allerminst verwacht bij Treehook: een saxofoon geeft een psychedelische laag aan het verder rockende nummer, wat de plaat toch een stuk gevarieerder maakt.

De cover van de plaat is nog zo schattig: een meisje die zich opvangt bij een val tijdens het skaten. Tijdens het omdraaien van de plaat bekijk je nog even de cover en begin je te twijfelen of diezelfde plaat daadwerkelijk uit deze hoes komt. Want side B begint allerminst schattig met de meest metal track van de plaat, met de toepasselijke naam Xanax Retard #1. Hier merk je dat, hoewel Treehook een prima mix van verschillende rock toepast op X, de plaat toch neigt naar de hardere, onverbeten rock.

Hoe ‘grungy’ Sun Sets Too Soon de plaat opent, soortgelijk is Live By The Sea een volwaardige afsluiter – een van de betere tracks van X – die met een herhalende melodie de plaat beheerst afsluit.

X varieert van rechttoe rechtaan, explosieve rock, bijna metal, zoals op Petrol en Crowned A King, melodische rock op Sun Sets Too Soon en in-your-face punk op single Animal. De plaat is gemiddeld genomen niet erg gelaagd, maar dat hoeft totaal niet. Met Treehook kun je live een flinke uitbarsting verwachten: de heren komen om je weg te blazen en met X is dat volledig gelukt.

Volg Treehook op Facebook.

Dion & The Magic Chords – Gestalt

  • Gestalt

  • Dion And The Magic Chords
    • Genre: Elektronische instrumentale lo-fi
    • Release-type: LP
    • Label: Laterax Recordings

Wat een heerlijke eigenzinnige vinyl parel kwam eind oktober tevoorschijn uit de regio Rotterdam.

De lp Gestalt van de band Dion and the Magic Chords is de opvolger van de eerder verschenen lp Curiosa, ook op het Laterax Recordings label. Van dit label had ik nog nooit gehoord, dacht ik, maar ik bleek toch al iets in de kast te hebben, namelijk de obscure vinyl maxi ‘Schimmelgrooves’ van Nanko uit 2009.

De band Dion and the Magic Chords, bestaande uit Dion Woestenburg op keyboards en Griffin Stuip op drums, is andere koek. Ongecompliceerde luistermuziek die mij sterk doet denken aan het lekker pielen op een vintage analoog elektronisch huiskamerorgel met heel veel vreemde knopjes en schuifjes erop. Het beluisteren van het album Gestalt brengt je in een andere wereld. De mannen zijn gecharmeerd van o.a. de psychiaters Carl Jung en Sigmund Freud en de surrealistische kunstenaar Salvador Dali. Dat hoor je niet direct in de muziek (lijkt me ook knap lastig), maar de plaat heeft wel degelijk iets therapeutisch. De muziek werkt niet psychoanalytisch, maar omgekeerd, psychosynthetisch als dat woord tenminste bestaat.

Allerlei sounds, ritmes en variaties binnen de nummers zorgen voor een dromerige toestand. Vanuit onze gekke drukke wereld lukt het met Gestalt in je oren relaxed te worden en je raakt vanzelf benieuwd hoe de muziek lekker verder door je hoofd zal meanderen. Het is een lieve plaat geworden, zonder scherpe randjes. De beide muzikanten raken al onderzoekend verder verzeild in hun vintage elektronica, ouderwetse drums en op rommelmarkten bij elkaar gezocht instrumentarium, al dan niet behorend tot de categorie speelgoed. Dion and the Magic Chords hebben in de verte wel wat weg van de vroege Residents. Alleen dan zonder de sinistere ondertonen.

Zelf noemen ze de sound van Gestalt op hun website ‘een zorgvuldig georchestreerd speelgoed keyboard en drumfeest’ (vrij vertaald). In die omschrijving kan ik me goed vinden, er is hier sprake van echte drums. Hier en daar wat verrijkt met niet als slagwerk bedoelde voorwerpen en af en toe een met de echte drums meetikkend goedkoop drumcomputertje uit begin jaren tachtig. Het is wel weer eens lekker om elektronische muziek te beluisteren met vooral analoog slagwerk als beats.

Favoriete tracks wat mij betreft: Cymphonique Éclectrique, met hier en daar een vleugje Das Ding erin; Gestalt Lamp, een ingetogen naar ambient neigend nummer. En Bontempi, een naar mijn idee hilarische hommage aan het Italiaanse merk speelgoedkeyboards waarvan er misschien wel duizenden exemplaren op rommelmarkten dag in dag uit over het hoofd worden gezien.

Deze plaat moet niet over het hoofd worden gezien, zeker checken zou ik zeggen.