Tourverslag Jochem Smaal: Recordings on the road (deel 1)

10428424_799429833438118_8045203134299578434_nAfgestudeerd sound engineer Jochem Smaal reist twee maanden lang door Europa. Van Nederland naar Italië in een groene auto om bands op te nemen op locatie. In ruil hiervoor krijgt hij een plek om te slapen, te eten en wat geld voor benzine. Zijn indrukken schreef hij voor ons op in een tourverslag. Lees hier deel 1 (van 3); riffs, fills, grooves en patatten…

IMG_6941Ik zit op een bank in Pavia, het Spijkenisse van Milaan, om een tourverslagje te typen voor de Popunie. Nu ben ik niet zo’n groot meesterdichter, maar dat mag de pret niet drukken. Laat me jullie vertellen wat de deal is: ik ben twee maanden op reis door Europa met een groene auto om dertien bands op te nemen, die me in ruil daarvoor onderdak, eten en een beetje benzine geven.

Leuven
Band#1
was het Leuvense Wheel of Smoke, stonermetal. Ik heb hen opgenomen in een joekel van een knoepert van een loft, amai. De riffs, fills, patatten en platte Vlaamse taal vlogen je er om de oren. Ik sliep in een soort van preekstoeldingesgeul die wel behoorlijk naar kat rook.

Luik
Na drie dagen kwam ik aan in Luik bij band#2, Kabochar. Hier doen ze wel Belgisch, maar eigenlijk is alles Frans. Behalve dat ze dan septante in plaats van soixante-dix zeggen, waarin ik ze eigenlijk meer dan gelijk geef. Kabochar is een bende van 13 chaotische blazers die een beetje balkan georiënteerde muziek maken. Ze hadden nog nooit opgenomen dus het koste me enigszins moeite om alle details in mijn beste Frans uitgelegd te krijgen.

IMG_6777We maakten opnames op een soort van woonboot/partyboot, want de ruimte die ze hadden geregeld hadden ze toch niet geregeld ofzo. Hoe dan ook, overdag had Giuseppe, de Siciliaanse darbukaspeler, me de leuke plekjes van Luik laten zien. Mooie boel daar hoor, moet je ook eens langsgaan.

Het was opvallend dat niemand in Luik een kont lijkt te geven om het feit dat er gezopen en geblowd wordt, en dat vervolgens door de bestuurder in kwestie een half uur door rare stijle straatjes naar huis gereden moet worden, terwijl er tijdens het rijden ook nog even een booty-call gepleegd moet worden.

Nadat ik dus mijn Frans tot ongekende hoogte had verbeterd ging ik naar Hagenau, wat best wel een eind rijden is in een auto die niet harder dan 110 km/u gaat. In Hagenau ging ik wat Fransen opzoeken die ik op een vakantie ooit eens had ontmoet en al vijf jaar niet meer gezien had.

IMG_6989Strassbourg
Na Hagenau reed ik verder naar Strassbourg, waar ik als band#3 de uiterst funky The Fat Badgers ging opnemen. Cyprien de toetsenist had een vaag huis, net buiten het centrum waar hij op lette voor iemand anders (beetje vaag maar ik denk dat hij anti-kraak bedoelde). Hoe dan ook: er was een zwembad! Maar helaas was de pomp kapot dus er dreef allemaal derrie in…

Deze week werd supervaag. We hadden in de woonkamer een setup van drums, gitaar, bas en keys gemaakt, maar toen gingen ze gewoon beetje op ideetjes jammen. Na een half uur was het dan van “oke we doen AABABCB” en dan was dat dan het nummer geworden. Of het werd geremixed ofzo, kwam wel goed…? Verder kwamen er zo af en toe vriendjes binnenvallen die dan vocals gingen doen of blazers of weet ik veel wat. Het waren moeilijk sicke muzikanten. Echt een groovebeest die drummer. En de gitarist kon eigenlijk nóg beter drummen. De bassist was eigenlijk een percussionist en ik snapte het inmiddels allemaal niet meer, maar ’t groove-de baby!

Onze avonden brachten we door in een vaag clubje in Strassbourg waar ze nog wat verder gingen jammen met andere muziekstudenten. Ze aten er super veel pizza’s zonder tomaat maar met veel kaas en uien, een Asacienne delicatesse (zo heet die streek). Halverwege de week was ik eigenlijk meer zelf aan het spelen dan aan het opnemen, want de gitarist was weg en het maakte allemaal niet zo veel uit; een beetje vrij zwemmen zeg maar. Volgt u het nog?

IMG_7059Basel
Okee, band#4 en dan kap ik want volgens mij ben ik al enorm door m’n woordenlimiet heen. Gelukkig is schrijven schrappen. Basel was mijn volgende bestemming. Eerst moest ik 50 euro betalen om Zwitserland in te mogen (alsof ze niet genoeg geld hebben, stelletje krenten). Als je nog eens naar Basel gaat, neem dan een zak met geld mee want alles is er gewoon drie keer zo duur, madness!

Uiteindelijk kwam ik in een raar huisje terecht, dat oorspronkelijk voor 12 textielfabriek-slaven was neergezet, maar nu leefde er een Zwitsers mannetje met een snor samen met zijn ouders. Ze waren erg gastvrij.

De eerste dag hebben we een beetje Basel verkend (leuke stad joh) en in de avond zijn we doorgezakt. De dag erna was de opnamesessie met Delorian Cloud Fire. Die pussies deden allemaal moeilijk over katers en moe enzo, maar gelukkig gedurende de middag ging het allemaal wel. Tegen de avond hadden we toch een vet mooie track in elkaar geknutseld.

Stay tuned voor mijn volgende avonturen: oververhitte auto’s, gypsies met chemische drankjes, zielige k*toptredens en een tunnel die 44 euro kost verdomme!

Jochem Smaal

Hou Jochem’s speciale Facebookpagina in de gaten!

Column Daisy Cools: Een kopje koffie

Processed with RookieOnze hond maakt makkelijk vrienden. Hondenvrienden, mensenvrienden. Het is hem om het even. Zo’n anderhalf jaar geleden stond hij vlakbij Lissabon als zwerver kwispelend voor de deur. Hij was er gewoon. Opeens. En nu wandelen wij dagelijks samen door Beja. Tonio is groot en sterk, maar heeft een extreem hoge Rataplan-factor. Dat laatste maakt hem heel aaibaar.

Meestal tegen 11.30 uur, wanneer ik aan het werk ben, maar even pauze wil van het songschrijven of uitstelgedrag vertoon (bijna nooit hoor), lopen we naar hét plein van de stad: Praça da República. Daar stoppen we bij het enige terras dat het rijk is om een koffie/water te drinken/slobberen. Als je nu een gemoedelijke sfeer voor je ziet, probeer dat dan even in het kwadraat te fantaseren en dan weet je hoe we er daar bij zitten. De rust en stilte zijn overweldigend en het voorjaarszonnetje doet me voorzichtig wat kledinglagen afpellen.

Het duurt meestal maar een paar minuten voordat de eerste local of verloren toerist zich bij Tonio meldt voor zijn of haar dagelijkse portie ‘helend contact met dieren’. Zo mierzoet dat de Portugese tegels bijna van de muren knallen. Na wat spelen en knuffelen schuift de ‘voorbijganger’ aan. Ik vind dat meestal leuk. We hebben gesprekken in het half Portugees/half Engels. De locals willen graag weten wat ik hier doe en geven allerlei tips; de leukste plekjes, hun favoriete muziek, muzikanten die ze kennen en vast wel willen meedenken. De toeristen vragen de weg in Beja en willen weten waar ze goed kunnen lunchen. Soms heb ik daar geen zin in. Dan doe ik alsof ik geen enkele taal spreek en kijk onbegrijpend.

Wie ik die dag ook heb ontmoet of ontweken, ik ga thuis altijd weer met een extra goed gevoel aan de slag. Vaak heb ik nieuwe contacten gelegd of ik heb genoten van het voortkabbelende leven hier. Ik realiseer me hoezeer ik hier al thuis ben. Een kopje koffie op het plein dus. Dat is er voor nodig. En mijn eigen versie van Rataplan. Ohja, én het vooruitzicht om in april weer in het wat drukkere Rotterdam te zijn.

Daisy Cools

Dat Daisy Cools vroeg of laat een project als ‘The Europe Files’ zou bedenken was onvermijdelijk. Reizen, optreden en liedjes schrijven: het zijn dé ingrediënten waar Daisy inspiratie van krijgt. In een reeks van zes ep’s onder de noemer ‘The Europe Files’, woont Daisy steeds zo’n 5 maanden in een Europese stad waar ze optreedt en liedjes schrijft. Haar eerste bestemming ‘The Paris file’ kwam uit in 2011, waarna Palermo (2012) en Lissabon (2014) volgden. Op zoek naar het gevoel van vrijheid, deelt Daisy door middel van haar liedjes haar ervaringen tijdens haar verblijf in de verschillende steden. 

Na maanden in het warme zuiden te hebben doorgebracht, wil Daisy binnenkort juist koudere sferen opzoeken met een verblijf in Reykjavik. Voordat zij in 2015 naar de IJslandse stad afreist, viert zij in Nederland het voltooien van het eerste deel van de reeks met o.a. een album en optredens met haar band. Meer informatie over Daisy en haar muziek kun je vinden opwww.daisycools.com.