Tourverslag: Bear Valour in Duitsland en België

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Bear Valour reisde af naar Duitsland en België.

Donderdag 25 januari stapten wij de bus in voor onze eerste normale tour (geen kastelen). Last minute kwamen wij er helaas achter dat onze show in NEST te Gent, niet door kon gaan. Dat betekende dat we ook very last minute een extra slaapplek moesten regelen in Antwerpen, want daar zullen we nu de eerste vrije dag in ‘Bear Valour tour geschiedenis’ gaan beleven.

De eerste bestemming was De Kleine Hedonist in Antwerpen. Een gezellig ogend muziekcafé in het centrum met vintage meubels en een redelijk groot podium in de hoek. Door een communicatie error met eigenaar Bojan waren er weinig mensen bij de show. Erg jammer, want het geluid was een warm bad. De paar enthousiaste mensen die helemaal vooraan kwamen zitten, namen na de show een album mee naar huis. Zo leek de avond, al met al, toch best wel weer fijn.

Totdat een vriend van Bojan (ook muzikant en stak dat niet onder stoelen of banken) erg vervelend begon te doen bij onze merch tafel. Met niet de minste alcohol adem in mijn (Aleigh) gezicht begon hij af te dingen op onze muziek en stak zelfs steeds een plaat onder zijn arm om er vervolgens mee weg te willen lopen. Nadat ik hem 50 keer moest duidelijk maken dat we de plaat ook niet gratis hebben opgenomen, sloeg hij om en schold me de huid vol. Vrij rustig hebben we heel snel onze spullen ingepakt en Eddie bleef wijselijk even buiten om de bus in te laden. Uiteindelijk zijn we binnen nog netjes Bojan gedag gaan zeggen, waarna hij ons een ongevraagd jury rapport gaf waaruit o.a. bleek dat al onze liedjes hetzelfde klinken. Als afsluiter kreeg Josha een schouderklopje met de boodschap dat hij eens kritiek moest vragen aan muzikanten, niet alleen aan vrienden en familie. OKE DOEI!

Met gierende banden zijn we weggereden, nog vriendelijk na gewoven met de middelvinger van de dronken vriend van Bojan. Die eerste avond heeft ons best wel een negatieve optater gegeven. Gelukkig hebben we er ook vrij snel weer smakelijk om kunnen lachen.

We kwamen rond 23:00 aan bij onze slaapplek. Een prachtig Antwerps paleis waar vijf mensen bleken te wonen die allemaal iets in muziek /theater doen. Een indrukwekkend gebouw met een grote vleugel in het midden van de woonkamer. We dumpen onze spullen en gaan de stad weer in voor wat welverdiende gin-tonics bij bar Cabron.

De volgende ochtend ontbijten we met o.a. gastheer Ewout, die ons wijst op een immense hoeveelheid brood in een grote blauwe zak op tafel. Ook vertelt hij wat over de geschiedenis van de stad en wijst hij ons de weg via een kaart waar hij stukjes uit scheurt op plekken die we moeten bezoeken.

Het is een fijne rustige dag, struinend door Antwerpen. We lunchen bij Dansing Chocola en eten heerlijke pizza bij Otomat. Bij thuiskomst luisteren we oude band liedjes, drinken we wijn en draaien een sjekkie in de chique ‘Fumiere’. Als we gaan slapen probeer ik een gordijn te fabriceren, waardoor ik vast kom te staan in een hoog raamkozijn. In plaats van te helpen word ik gefilmd.

’s Ochtends nemen we afscheid van Ewout en rijden we naar Aken. We dumpen onze spullen bij een licht en modern huis. Vanavond spelen we bij Sofar Sounds en deze editie vindt plaats in de sfeervolle kelder van Die Bar Cantona in het centrum van Aken. We eten eerst wat bij Asian Küche, wat 1 seconde voor onze show een acute diarree aanval oplevert.

Het valt ons op dat het Duitse publiek erg enthousiast, vriendelijk en geïnteresseerd is. We drinken Bitburger pils, met zo’n papiertje aan de voet van het glas, signeren wat platen en gaan drie keer op de foto met enthousiaste mensen. De sfeer zit er goed in, dus we rekken de consumptie door nog even langs een avondwinkel te gaan. Eenmaal bij het huis aangekomen drinken we nog wat biertjes en ik lepel Eddie’s philadelphia op met Eddie’s rijstwafels.

Na wat welverdiende douche-sessies stappen we wederom de bus in richting Brussel, waar we een huiskamerconcert zullen geven in een chique meubelwinkel. We worden ontvangen in een prachtige winkel waar je elke keer dat je je kont keert een vaas van 1000 euro kan omstoten, dus we laden met uiterste voorzichtigheid onze spullen uit.

Na een korte soundcheck worden we meteen meegenomen door de oom van Sherida, die met zijn man in Brussel woont. Hij heeft duidelijk zijn zaakjes op orde want binnen no time staan we op een mooi plein tussen de locals een visje te eten met een fles witte wijn erbij. Hij vertelt ons van alles over de stad terwijl hij onze glazen blijft vullen. We spelen een fijne set van een uur, voor onverwacht geboeide bezoekers.

Oom Jerry blijkt een ware salesman, want na de show is werkelijk niemand weggegaan zonder een combideal uit onze merch koffer. We kletsen wat na, ruimen onze spullen op en worden in sneltreinvaart meegenomen naar de beste friettent van Brussel, waar de porties zelfs die van Snackbar Rodi overtreffen. De terugweg lopen we via de magische grote markt met een wafel nutella in onze handen, want volgens Linda gaan die via een andere maag.

Bezoek de website van Bear Valour.
Volg Bear Valour op Facebook.

 

 

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.

Sander Nijbroek – Let’s Find Out

  • Let's Find Out

  • Sander Nijbroek
    • Genre: Pop, singer/songwriter
    • Release-type: Digitaal, cd
    • Label: Self-released

De Rotterdamse popmuzikant Sander Nijbroek laat er geen gras over groeien: hij wil zijn leven deels besteden aan het schrijven, opnemen en spelen van zijn eigen muziek. Na het afronden van zijn zangstudie aan het Codarts in Rotterdam toerde hij met een feestband tweeënhalf jaar door Nederland. En dat alles bleek de opmaat voor een debuut-ep met eigen nummers getiteld Let’s Find Out.

Een oprechte popplaat, toegankelijk zonder ook maar ergens plat te worden. De plaat opent met het stevige Love Revolution, waarvan het refrein zich razendsnel vastzet in je hoofd. Een radionummer pur sang. Daarna nemen Sander Nijbroek en zijn fijne band wat gas terug met We Run, zonder de power te verliezen. Een brok kracht dat door de hele ep heen sijpelt.

Af en toe doemt de niet verkeerde vergelijking met Bryan Adams op die, zelfs bij zijn ballads, altijd langs het randje schuurde. Hoewel de stem van Sander wat minder rauw klinkt, gaat de vergelijking muzikaal gezien zeker op. Op Hide From The Sun proef je vooral de frisheid van de melodie. Een sfeervol nummer dat je door de dag heen, op ieder moment en in elke gemoedstoestand kunt draaien.

Dat geldt zeker ook voor single Shine Like Gold, dat net als Love Revolution het goed op de radio zal doen. Een nummer met hitpotentie, zoals dat heet. Met het afsluitende titelnummer neemt Sander Nijbroek je mee naar een zomers strand, loom liggend op een luie stoel, cocktail binnen handbereik. En dan meefluiten met Let’s Find Out.

Met alle vijf nummers tezamen levert Sander Nijbroek een prima popplaat af, die serieuze aandacht verdient van pers en publiek.