Spirituele inzichten en yoga poses

Na acht maanden, een hoop nieuwe ervaringen en een dikkere platencollectie verder, heb ik nu zomervakantie en ga na augustus aan een nieuw avontuur beginnen; een stage in Amsterdam. Voorlopig geniet ik nog van de laatste maanden bij Demonfuzz waarover nog wat columns zullen volgen. Ik zal hier dan 10 maanden gewerkt hebben, wat voor mij een ervaring van jewelste is geweest. Ik bedoel, bij welk werk spreek je met je werkgever nou matching outfits af?

En bij welk werk hangen er nou halfnaakte vrouwen en vunzige cartoons in de wc? Of waar word je nou werknemer van de maand, wat je te horen krijgt via een radioprogramma waarin je een interview met jezelf hoort, dat voorafgaand met je gedaan werd en overkwam als een grap? Dit, plus de platen die je gewoon meekrijgt omdat er anders toch niks mee gedaan wordt, hebben deze tijd echt wel een heel bijzondere gemaakt.

Zaterdagochtend met m’n brakke hoofd achter de toonbank staand begroet worden door klanten die waarschijnlijk niet konden slapen door de opwinding dat ze weer in de bakken kunnen gaan graven. Dan vormt zich vanzelf een lach op mijn gezicht. Of dat er iemand binnen komt lopen met taartjes van de overkant, dan is je dag toch wel snel gemaakt.

Mensen kunnen ook zo gul zijn. Laatst kwamen er twee wat oudere mensen de zaak binnen met de vraag “Jullie nemen ook gewoon platen aan toch?” met daarop volgend “we hoeven er namelijk niks voor hoor!”. Waarop ik antwoordde dat ze er wel iets voor konden krijgen, als ze een momentje wachtte op ‘the man in charge’ die dat regelt. Vervolgens deze mensen uit het oog geraakt, hoor ik opeens de vraag “waar komt deze doos vandaan?”. Hadden ze het dus wel gewoon achtergelaten. Wij door die doos heen bladeren, zat deze vol met platen waardoor je jezelf gaat afvragen hoe graag je er vanaf zou willen. Bowie’s, Eagles, Beatles enzovoort.

Iets waar laatst ook afstand van is gedaan, was een hele lading 80/90’s alternative albums en singles. Namen als Talking Heads, The Cure, Siouxsie and The Banshees, zelfs The White Stripes, The Raconteurs en Kim Wilde. Ik kan mijn hart ophalen en alle liefhebbers van deze era ook. Er zijn zelfs zoveel The Cure en Siouxsie singles binnengekomen dat deze in de singlesbar een heus eigen vakje hebben gekregen, mede mogelijk gemaakt door moi.

Zo blijft de indeling van de winkel veranderen, iets wat bij mij nog weleens voor verwarring kan zorgen als ik platen terug moet zetten in de bak. Maar ach, ik en een beetje warrigheid is toch niks nieuws. Dit is ook duidelijk te merken wanneer ik bijvoorbeeld, niet eens bewust, weer eens vraag waar iets staat wanneer dit gewoon voor me staat.

Soms kan ik nog weleens wegdromen en of dit een goede of slechte eigenschap is blijft de vraag, maar het kan soms wel voor licht gênante momenten zorgen. Per ongeluk een extra plaat in een tasje meegeven en die dan gelukkig later weer terugkrijgen door de goed-/eerlijkheid van mensen. Of bijna een stapel met dure platen laten omvallen. Yep, deze dingen komen ook voor, niet te vaak gelukkig, maar dom is het wel.

Leermomenten komen bij dit werk in alle vormen en maten en het ligt er maar net aan of ze tegen je aan worden gegooid of zachtjes worden ingefluisterd. Op welke manier dan ook, alle goede bedoelingen horen erbij en zal ik zeker in mijn dagelijkse leven meenemen. De waardering en voldoening die je bij dit werk krijgt, heeft een positieve invloed op mijn leven, zeker in combinatie met nieuwe spirituele inzichten en yoga poses (waarover volgende keer meer!). Want ja, ook hierover leer ik bij Demonfuzz.


Saar Gerssen is een jonge muziek- en festivalliefhebber en studente aan het Grafisch Lyceum. Haar enthousiasme voor de Rotterdamse muziekscene is groot en voor de Popunie maakt ze graag vlogs, interviews of live-verslagen. Saar is ook actief voor Subbacultcha en werkt bij Demonfuzz Records.

 

 

JOIA – Living It Now

  • Living It Now

  • JOIA
    • Genre: Pop
    • Release-type: cd, digitaal
    • Label: M.A.R.S. Worldwide

Het album opent met het nummer Love Song, een directe en vrolijke song. Een mooie inleiding voor dit debuutalbum, dat tien nummers bevat. Ik heb meteen zin om verder te luisteren want na deze popsong, met prachtige sfeervolle brug, ben ik zeer benieuwd naar de rest van Living It Now.

Daar is song twee waarin ik meteen gepakt word door de gave gitaarsound en de leuke openingszin. In het nummer, dat ook Living It Now heet, zit een goede opbouw en spanning. Het is een zeer goed gearrangeerd liedje, waardoor ik geboeid blijf luisteren naar deze veelzijdige en vooral dynamische song.

Dan volgt de eerste ballad van het album en al bij de eerste zin krijg ik kippenvel. In Just What I Need draagt Joia met haar stem, op een heel vertellende manier, de boodschap prachtig over. Midden in het nummer komt er heel subtiel een hoorn in, die zeker iets toevoegt aan het geheel. Deze ballad bouwt op naar een bombastisch en harmonisch geheel. Met strijkers, blazers, percussie en backing vocals, komt het nummer echt tot een hoogtepunt.

Keeper bevat duidelijk invloeden van Lianne la Havas en Jeff Buckley qua gitaarsound. De tekst vind ik erg sterk en past goed in de sfeer van deze song. Het strijkersarrangement vind ik bij dit nummer niet zo goed passen, omdat het in mijn oren de rest van de instrumenten en de zang wat in de weg zit.

Het laatste nummer op het album heet Coast. Opeens is daar de verrassende stem van Bas van Holt te horen door de speakers. Dit duet zal vele luisteraars bevallen, want de stemmen klinken goed samen! Wat een mooie afsluiter van een prachtig, sfeervol en dynamisch album!

Het beste nummer van het album is naar mijn mening Living It Now. Deze song bevat alles wat Joia het hele album heeft laten horen. De hook in het refrein is zo sterk, dat ik al dagen met dit nummer in mijn hoofd loop!

Ik heb lang nagedacht over hoe ik dit album het beste kan omschrijven, want het is een zeer dynamisch en gevarieerd album. Maar wat een fantastisch album! Qua sfeer neemt Joia mij mee naar herkenbare situaties in het leven, zweept ze mij op om vrolijk door het leven te gaan en neemt ze mij mee naar een plek waar muziek en theater elkaar ontmoeten.