Selectieronde Kunstbende Zuid-Holland in Maaspodium Rotterdam

Kunstbende49853.jpeg
Op zondag 19 maart organiseert de Popunie de Selectieronde van de Kunstbende Zuid-Holland in het Maaspodium. Kunstbende is de landelijke wedstrijd voor jong creatief talent. Kunstbende biedt een podium aan talentvolle makers tussen de 13 en 18 jaar in de categorieën Taal, Dans, DJ, Expo, Fashion, Film, Muziek en Theater. Maar liefst 150 jongeren hebben zich al aangemeld.

Selectieronde
Tijdens de Selectieronde geven de jonge makers een performance of presentatie van hun werk. Publiek kan deze korte performances bijwonen. Ook zijn er fashion shows, korte films, animaties en beeldend werk te bewonderen. De presentatie is in handen van Elten Kiene, Evita de Roode en Jermaine Berkhoudt.

Vanuit de Selectieronde gaan er van elke categorie vijf acts door die meerdere workshops aangeboden krijgen. Dan volgt de Zuid-Hollandse Voorronde op zondag 23 april in Korzo in Den Haag. Daar zullen deze vijf acts strijden om een plek in de Landelijke Finale.

Landelijke finale
De eerste prijswinnaars van de Landelijke Finale krijgen als hoofdprijs een ‘mainstage’, oftewel een optreden op bijvoorbeeld Mysteryland voor DJ, IFFR voor Film, Fashionweek Amsterdam voor Fashion, Stedelijk Museum Amsterdam voor Expo en Oerol voor Theater.

Extra informatie
Datum: zondag 19 maart
Locatie: Maaspodium, St. Jobsweg 3
Aanvang: 12.00 uur
Entree: € 5,00 klik hier voor voorverkoop
Website | Facebookevent

Like de Facebookpagina van Kunstbende Zuid-Holland. Voor meer informatie over Kunstbende bezoek je de website.

Kunstbende Zuid-Holland wordt mede mogelijk gemaakt door Fonds1818, Gemeente Den Haag, Gemeente Rotterdam, Janivo Stichting, Stichting Boschuysen, Erasmusstichting en Van Cappellen Stichting.

Meer zoals dit

Column Jeroen van de Beek: Vinyl verkopen

Vinyl verkopenEen beetje junk wordt vroeg of laat een (beetje) dealer. Dat geldt voor onverbeterlijke liefhebbers van allerlei verdovende middelen, maar net zo goed – en wellicht nog méér – voor de homo vinylos. En dus ook voor mij. Kwestie van de habit betaalbaar houden.

Postzegels
Het dealen begon bij mij trouwens al vroeg. Toen ik een jaar of 12 was had ik enige tijd een lucratieve business: het verkopen van postzegels. Het verzamelen van deze stukjes papier had ik niet lang daarvoor opgegeven, omdat een nieuwe passie zich had aangemeld: het kopen van lp’s. Bij voorkeur lp’s van Elvis Presley, die een jaar daarvoor was overleden.

Ik beweer niet dat postzegels verzamelen eind jaren zeventig van de vorige eeuw hip was. Maar de zaterdagse postzegelmarkt op het Rotterdamse Schouwburgplein werd elke week wél bijzonder goed bezocht. Dat waren weliswaar voornamelijk ‘wat oudere mannen’, maar dat doet er nu even niet toe.

Ook ik bezocht de postzegelmarkt fanatiek. Eerst als koper (‘junk’), maar toen de vinylverslaving mij eenmaal volledig bij de lurven had alleen nog als dealer. De postzegels die ik verkocht kwamen voor een deel uit mijn eigen collectie, die immers overbodig was geworden. Maar het grootste deel van mijn stash kwam wekelijks van het scheepvaartkantoor waar mijn vader werkte. Daar kwamen regelmatig volledig beplakte enveloppen binnen, uit de meest exotische landen. De collega’s van mijn vader wisten al snel bij wie ze die moesten inleveren.

Routine
Dit was mijn vrijdagse routine: het in ontvangst nemen van een tas vol post, sorteren, afweken, ’s nachts laten drogen en de volgende ochtend in een album steken. En vervolgens op naar het Schouwburgplein.

Het geld dat ik in enkele uren verdiende – meestal enkele tientjes, een enkele keer wel 100 gulden – werd dezelfde middag omgezet in nieuw vinyl. Ik kocht toen nog goedkope budget-lp’s. Die waren f 6,95 per stuk (4 voor f 25). Eén van de lp’s die ik van mijn postzegelgeld kocht was duurder: The Sun Collection (f 14,95); nog altijd één van mijn favoriete lp’s ever. Ik vergeet nooit meer de verbaasde blik van mijn ouders toen ik voor het eerst met een stapel lp’s thuiskwam: ‘Verdiend met póstzégels verkopen?’

Aflopende zaak
Maar aan alles komt een eind. Rond 1980 werden postzegels steeds meer vervangen door (waardeloze) stempels. En ook mijn eigen verzameling was dusdanig uitgedund dat er geen eer meer mee viel te behalen. Bovendien werd postzegels verzamelen een hobby met steeds minder fanatici. De postzegelbeurs leed een kwijnend bestaan; mijn dealerschap stond op een laag pitje.

Maar ik bleef natuurlijk wel vinyl kopen, en af en toe ook met kleine winst doorverkopen. In 1994 werd ik dan eindelijk een échte vinylverkoper, in de winkel van Hans Tweedehands. Daarover binnenkort meer.

PS Ik las onlangs dat Hans Breukhoven – voordat hij de Free Record Shop oprichtte – ook enige tijd in postzegels handelde. Hans begon nóg eerder, namelijk al toen hij ‘een jaar of 8’ was . Lees het in zijn autobiografie Free! De opkomst en ondergang van een eigenwijs bedrijf die onlangs verscheen (Karakter, 2017).

Jeroen van de Beek

Eigenaar Only Words Copywriting, DJ Lato Uno, Vinylverzamelaar, Voormalig Radiomaker, Historicus, Rotterdammer.