Red een mug, ga naar een festival

Heeft de mens nog natuurlijke vijanden? Hier in Nederland hebben we er nog één: de mug. Nadat de zon is ondergegaan, komen de bloeddorstige insecten tevoorschijn om ons te besluipen.

Vrouwen

De mug, of beter gezegd: de gewone steekmug (Culex pipiens), is uitstekend toegerust voor haar bloederige werk. Ze heeft een indrukwekkend arsenaal aan zintuigen om geschikte prooien te lokaliseren, waaronder warmtesensoren en chemische verklikkers. Inderdaad, de geruchten zijn waar: het zijn alleen de vrouwtjes die ons proberen te steken. Zij hebben de proteïnen uit ons bloed nodig om eitjes te produceren.

Gezoem

Hoe goed toegerust de steekmug ook is, dat irritante gezoem is niet echt handig. Ik heb nooit begrepen waarom de evolutie daar nooit iets op heeft gevonden. Waarom zou je je prooi op je komst attenderen met zoveel lawaai? Een tijger heeft toch ook geen zwaailicht op zijn rug? Heel wat muggen zijn vlak voor het moment suprême gesneuveld door een welgemikte tik van hun slachtoffer in spé. Maar goed, de natuurlijke selectie moet wel de kans krijgen zijn werk te doen, dus als we maar genoeg zoemende muggen neerslaan, houden we vanzelf fluisterstille muggen over.

Onderzoek

Overigens is het dit voorjaar inderdaad opvallend stil gebleven in de Nederlandse slaapkamers. Er is weinig gezoemd en ook het aantal muggenbulten valt mee. Althans, dat is de uitkomst van een ‘diepgravend’ onderzoek dat ik deze week uitvoerde middels een polletje op twitter. Uit de reacties van de 488 respondenten bleek dat driekwart van de Nederlandse bevolking dit jaar nauwelijks steekmuggen opmerkt. Slechts 7% ervaart veel muggenoverlast. Een uitslag die Maurice de Hond handenwrijvend zou publiceren.

Droogte

Wat is er aan de hand? Waar zijn de muggen gebleven? Het heeft er alle schijn van dat het warme, droge voorjaar een lage muggenstand heeft veroorzaakt. Muggen leggen hun eieren in stilstaand, ondiep water. Door de droogte van de afgelopen twee maanden zijn veel plasjes opgedroogd nog voor de larven volgroeid waren. Het resultaat is dat een hele generatie muggen is geflopt en dat de gewone steekmug onder druk staat.

Onmisbaar

Het is natuurlijk wel prettig dat de mug een stuk zeldzamer is geworden en de meeste mensen zullen er niet van wakker liggen, maar ieder verhaal heeft een keerzijde. Muggen zijn een belangrijke schakel in het ecosysteem. Ze vormen een belangrijke voedselbron voor vleermuizen, vogels, vissen en insecten. Bovendien is de steekmug onze laatste overgebleven natuurlijke vijand, die ons op datgene wijst wat we misschien vergeten waren of het liefst ontkennen: dat we zelf ook onderdeel zijn van de natuur.

Stroop de mouwen op

Wat nu? Wordt de mug een beschermde diersoort die we niet meer mogen doodslaan? Ik zie het niet gebeuren. Bovendien is het steekspel tussen mug en mens er één waarbij van nature klappen vallen. Toch mogen we de mug niet zomaar laten verdwijnen. Het is aan ons om de mouwen op te stropen en de mug te behoeden voor de ondergang. Mijn voorstel: ga deze zomer naar zoveel mogelijk festivals. Door die arme muggen te trakteren op een veld vol donoren in korte broeken, voorzien we ze van voldoende proteïnen om de populatie te herstellen. Wat mij betreft een prettige manier om een bijdrage te leveren aan het ecosysteem. Wanneer je daarbij op een warme festivalnacht met een piep in je oren in je tentje ligt hoor je het gezoem toch niet. En de jeuk? Ach .. natuur jeukt altijd een beetje.


André de Baerdemaeker is ecoloog in het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Zowel tijdens zijn werk als daarbuiten aanschouwt hij de wisselwerking tussen mens en natuur. Daarnaast bezoekt hij graag en geregeld muzikale optredens in uiteenlopende genres. Daar drinkt hij dan graag een trappistenbier bij.

Marvin Dee Band – Live in Paradiso

  • Live in Paradiso

  • Marvin Dee Band
    • Genre: Poprock
    • Release-type: Download-album
    • Label: Self-released

Een jaar of vijf geleden speelde Marvin Dee als prille muzikant in het Theatercafé in Leiden. Een open podium in Scheltema waarop relatief nieuwe artiesten hun artistieke uitingen kunnen uitproberen. Het publiek vergaapte zich aan de kracht en de passie waarmee Dee en bandleden muziek maakten. Intens, avontuurlijk, ruig, breekbaar, maar bovenal bijzonder muzikaal. Er ontstond destijds een magie tussen band en toehoorders. We zijn inmiddels een paar jaar verder en daarin maakte Marvin Dee en zijn band de groei door naar Paradiso (!).

Een megastap waar de band onderweg keihard voor heeft geknokt. Maar uiteindelijk is het natuurlijk de kwaliteit die je als band naar dit podium brengt. En die is in alle facetten onmiskenbaar hoog. Direct al, in het eerste nummer op het download-album, veroveren de Rotterdammers je met het wonderschone, fragiele Little Song, waarin Dee op de top van zijn kunnen zingt. Heel ontroerend, hij komt keihard binnen. Het sleept je mee naar een zeldzame rustplek in je leven. Een ballad van ongekende schoonheid waarbij de muziek en de stem om superioriteit strijden. En dan zijn we nog maar net begonnen met luisteren van het album.

Wat zich verder ontplooit, blijft ijzersterk. Een keur aan pop/rock-songs, afwisselend hard en zacht, maar altijd met een onverdroten passie voor de muziek en de liefde voor het leven als muzikant. Op 10.000 Trees geeft Marvin Dee werkelijk alles en wie luistert weet: dat is heel veel. Het is de parachutespringer die uit het vliegtuig springt. Overtuigd van zijn kunnen, op weg naar het avontuur en uiteindelijk veilig landen. De landing is de release van dit download-album Live in Paradiso. Onderweg trotseerden de muzikanten de wind, de spanning, maar bovenal het uitzicht, op weg naar het fraaie resultaat.

Na het pittige Northern Light opent de band meerstemmig het heerlijk, stevig golvende Dark Days. Het blijkt het passende sluitstuk van een album dat alle aandacht verdient en waar we in Rotterdam en omstreken apetrots op mogen zijn.