Poetiz Bewijsz – Wie Ben Ik: Poëtiz Bewijsz

  • Wie Ben Ik: Poëtiz Bewijsz

  • Poëtiz Bewijsz
    • Genre: Hip-Hop
    • Release-type: Cd-Album
    • Label: Vanieder1

Het leven van een mc in Nederland is niet bepaald makkelijk te noemen.

Als je je niet laat verleiden tot de waan van de dag of net niet in het ‘goede’ hoekjezit is het een zware strijd om de middelmatige massa te ontstijgen. Er worden tegenwoordig nu eenmaal andere aspecten van het rijmen gewaardeerd dan in de gouden jaren van hiphop. Gelukkig zijn er altijd artiesten die artistieke verantwoordelijkheid verkiezen boven de hype van het moment. Poëtiz Bewijsz bewijst met het project Wie Ben Ik: Poëtiz Bewijsz tot deze groep te behoren.

Aah, de gouden tijd. Het blijft maar terugkomen. Een tijd waar beats doordrenkt waren met mooie subtiele baslijnen, mysterieuze pianosamples en gevoelige hornsnippets. Waar een kick een kick was en een snare een snare. Waar de hi-hat niet op 148 bpm werd afgesteld en klonk als het geratel van het dichtrekken van een regenjasrits. Dit album is doordrenkt met nostalgie. Je waant je in de periode waar D.I.T.C, The Beatminzerz en Pete Rock de scepter zwaaiden. Vooral muzikaal klinkt dit als een zorgvuldig gecureerd stukje nostalgie dat verwijst naar die goede ouwe tijd. PB legt zijn levensvisie op een goed gearticuleerde en heldere wijze neer op rauwe, maar soulvolle producties. Veel samples met horns en keys, afgewisseld met een sporadische live bass of mooi ingeblazen saxofoonpartijen.

Volwassen, dat is hoe je Poëtiz Bewijsz kan omschrijven. Het is duidelijk dat hij het klappen van de zweep des levens kent. Zoekend naar balans (in Begrip En Balans) of simpelweg rust (in Rust). Op een subtiele manier en met mooie woordlussen en teksten met dubbele betekenis (“Het waren 5 jaar blokken maar we bouwen nog steeds” – Meerkeuzes) geeft hij je een kijkje in zijn leven en hoe hij over dat leven denkt. Soms rauw, maar altijd soulvol. Een soort therapeutische zoektocht naar jezelf door middel van muziek, iets waar niet alleen muzikanten zich in kunnen vinden.

Niet leunend op gastoptredens maken diezelfde schaarse gastoptredens des te krachtiger. De subtiele zang van Sergana op Met Liefde en Momentopname geven deze plaat precies genoeg afwisseling. JR de Regelneger en vooral PSL Persoonlijk droppen beide ijzersterke featurings op Meerkeuze en de spoken word interludes geven weer dat PB geen one trick pony is. Tel daarbij op dat de beste man verantwoordelijk is voor het overgrote deel van de producties en je kan begrijpen dat we te maken hebben met een groot multi-talent.

Wil je molly in chickies hun drankje slippen en onder invloed van lean spacen op vage bassen en slome beatpatronen? Skip deze dan. Kan je een goed stukje soulvolle hiphop met een heerlijke jaren 90 sound waarderen, dan is dit een aanrader. Ik had graag willen zien wat deze plaat had gedaan als het in die gouwe ouwe Golden Era was uitgebracht. We zullen het nooit weten.

Beats, Rhymes and Life!

Bekijk de website van Poëtiz Bewijsz.

Hoezo betalen voor jouw muziek? Je krijgt toch gratis promotie?

Onlangs deelde een kennis van me op Facebook een gedicht van 1 van mijn favoriete dichters: Ingmar Heytze. Ze schreef erbij dat ze datzelfde gedicht al eens eerder op haar website plaatste, maar daarop een e-mail van Ingmar ontving met het verzoek om het weg te halen.

Ze reageerde een beetje verbolgen: “Ik had nota bene zijn naam erbij gezet. Ik ging ervan uit dat alle dichters graag gepubliceerd willen worden”. Ook muzikanten overkomt het regelmatig dat hun muziek gebruikt wordt zonder toestemming te vragen.

Mooi is dat… iemand gebruikt jouw creaties in zijn eigen belang, en dan moet jij nog dankbaar zijn ook? Voor het feit dat ze jouw naam erbij zetten? Als maker is het al lastig genoeg om je geld te verdienen. Als iedereen dan ook nog zomaar je werk gratis mag gebruiken is het helemaal niet te doen.

Bovendien zijn er misschien wel personen of organisaties waarmee je liever niet geassocieerd wilt worden. Je wilt dan als maker zelf kunnen kiezen of ze jouw werk mogen gebruiken.

Ik voelde me dus geroepen om een reactie te plaatsen. Niet omdat ik het zo leuk vind om mensen op de vingers te tikken, maar omdat ik het belangrijk vind dat mensen snappen waarom dit niet okay is. Dus schreef ik onder haar bericht dat dichters vooral graag betaald willen worden voor het werk dat ze maken.

Er ontstond een dialoog. Zij gaf aan dat ze het maar ingewikkeld vond. En dat snap ik wel. Er wordt immers zoveel gedeeld op Social Media. Wat mag er nu precies wel en wat niet?

Uiteindelijk leidde mijn uitleg ertoe dat de dame haar post weghaalde. Ergens vond ik dat wel jammer. Want ik had graag gewild dat die discussie door meer mensen gelezen had kunnen worden. Veel mensen weten namelijk gewoon niet wat er nu precies wel en niet mag op dit gebied.

Maar los van de wet… het is voor mij vooral een kwestie van je gezond verstand gebruiken. Zomaar, zonder enige vorm van overleg, iemands tekst, beeld of muziek gebruiken in je eigen belang is niet okay. Als iets niet van jou is, moet je er afblijven.

Je kunt natuurlijk ook gewoon aan de maker vragen of je het mag gebruiken. Maar ja… dan zou hij weleens “nee” kunnen zeggen of om een vergoeding vragen. En dat willen veel mensen dan weer niet. Dus gokken ze erop dat de maker er niet achter komt.

In de situatie die ik beschreef liep het met een sisser af. De dame haalde na de e-mail het gedicht van haar website af en dat was dat. Maar wat veel makers niet weten, is dat je ook direct een (schade)vergoeding kunt eisen. Je hoeft geen genoegen te nemen met verwijderen alleen.