Live-verslag: Standup ’69

Op zaterdag 31 maart was de album-release van Standup ’69 in V11. De support werd gedaan door Moan.

Moan opent de avond en verblijdt het publiek met tedere klanken die ze voortbrengt door haar kwetsbare zang te ondersteunen met gitaar. Zittend zingt en speelt ze voor het publiek dat in stilte luistert.

Met de aankondiging dat het volgende nummer vrolijker is, omdat het over vreemdgaan gaat, wordt er een andere gitaar gepakt, luider gezongen en door het publiek wat meer gepraat. Andere mensen zien dit echter als een moment om er bij te gaan zitten, dit toont aan dat de muziek van deze singer/songrwriter iedere luisteraar op een eigen manier kan raken met haar muziek.

Standup ’69 heeft als driekoppige band een vollere sound dan het voorprogramma en pleziert de luisteraars met toegankelijke indierock. Als tweede nummer wordt single Communicate With Me gespeeld, iets later wordt “klassieker” Not Like Home gespeeld. Een van de weinige oudere nummers van de band omdat de avond in het thema staat van het nieuwe album (en piepende techniek).

Psychedelisch stuwt Standup ’69 voort, alsof het de sleepboot van V11 is. De Korg wordt goed gebruikt waardoor de psychedelische klanken sterker aanwezig lijken te worden gedurende de show.

De verschillende nummers wisselen elkaar af en hebben elk een eigen klank. Er is ruimte voor rustigere nummers, hardere nummers, nummers met meer gitaar van Willem-Pieter Zoutendijk en nummers met meer Korg van Emmy Kadee. Het geheel wordt van drums voorzien door Bruno Vogel. Dit zorgt er voor dat de show weet te boeien en het album niet zal vervelen.

De dame en twee heren sluiten de show af met een kwartier durende jam waarin de luisteraars zich goed kunnen verliezen, voor wie dat eerder nog niet had gedaan.

Copyright foto’s: Christel de Wolff.
Dit optreden werd mede mogelijk gemaakt door Music Support Rotterdam.
Volg Standup ’69 op Facebook.

Jesus Evil Highway – The Ghostwood Recordings

  • The Ghostwood Recordings

  • Jesus Evil Highway
    • Genre: bluegrass, hillbilly country
    • Release-type: album, 12"vinyl, digitaal
    • Label: Ghostwood Records

Iedere keer als ik een plaat mag recenseren, pijnig ik mijn hersens met de vraag: Waar heb ik deze band nou ooit een keer gezien? In het geval van Jesus Evil Highway bleken onze wegen elkaar gekruist te hebben op Noord Ongehoord, waar ik de heren zag optreden naast Red Herring.

Rotterdam heeft de laatste tijd echt iets met blues, country en bluegrass. Op hetzelfde Pijnackerplein waar ik de heren in 2014 zag is ieder jaar het enorm gezellige 3-daagse Bluegrassfestival. Ooit begonnen als een wijkfeest voor de wijk Noord, mogen we nu spreken over het grootste Bluegrassfestival van Europa. Iets zegt mij dat ik de heren daar dit jaar in de line-up zal aantreffen, want hun plaat is er echt naar!

Jesus Evil Highway (wat een geweldige naam!) heeft in 2017 een prachtig album afgeleverd, waar wat mij betreft alle elementen van de pure (mountain) bluegrass in aanwezig zijn: Uitstekende meerstemmige zang, double stops en de ‘chop’. De heren hebben het zich niet echt makkelijk gemaakt, omdat zij een zo oorspronkelijk mogelijk geluid willen neerzetten dat ze, trouwens, zelf ‘Pre War’ noemen. In de meeste songs echoën de Appalachen, het zuid-westen en Oklahoma op een oorspronkelijke en traditionele manier en hoor ik tot mijn vreugde ook de echo van Woody Guthrie zoals in het snaarwerk van Cemetry Square Dance of de invloed van de Franse immigranten in bijvoorbeeld Campsite In Paradise.

Het is al met al een plaat met behoorlijk wat hoogtepunten, zoals het swampy Hills Of Sand And Stone, Bring The Newborn In met z’n hypnotiserende banjo melodie; het uitstekend gezongen Downers Grove; het aanstekelijke Fire In The Woods Tonight; Home Before The Rain Comes met z’n hele strakke ‘chop’; Lynchburg County Jail waarin we duidelijke Ierse invloeden horen. Wat te denken van If God Is Willing And The Creek Don’t Rise? Johnny Cash, eat your heart out…

De absolute hoogtepunten van de plaat zijn voor mij Tell Me Something I Don’t Know en The Tabbert Song. Je hebt van die nummers die boven alles uitstijgen en dit zijn er twee van, alhoewel The Tabbert Song natuurlijk een afgeleide is van Tell Me Something I Don’t Know… Weet je wat, ik zie ze gewoon als één hele, hele goede song!

Het fijne van goede muziek beluisteren via Spotify is de wetenschap dat deze muziek nog beter klinkt op vinyl. Ik ga de lp daarom volgende week aanschaffen. Goed gedaan heren! Ik hoop dan toch echt snel op het Bluegrassfestival in Noord? (Jesus Evil Highway staat op het Bluesgrass Festival op zondag 24 juni).