Kunstbende Zuid-Holland maakt winnaars Selectieronde bekend

17309934_1843530232339804_4141856596720947037_o
Zondag 19 maart is de Kunstbende Zuid-Holland, de jaarlijkse nationale wedstrijd voor jonge kunstenaars, van start gegaan in het Maaspodium in Rotterdam.

Tijdens de Selectieronde hebben bijna 90 acts in de leeftijd 13 t/m 18 jaar het beste van zichzelf laten zien.

In elk van de acht categorieën zijn de beste deelnemers geselecteerd, die tegen elkaar zullen strijden in de Voorronde van Zuid-Holland op zondag 23 april in Korzo in Den Haag.

De 1e prijswinnaars van deze Voorronde mogen deelnemen aan de landelijke finale op 1 juli in De Westergasfabriek, Amsterdam en strijden tegen de winnaars uit de andere provincies.

De volgende acts in de categorieën Film, Expo, Taal, Dans, Fashion, Theater, Muziek en DJ zijn (in willekeurige volgorde) geselecteerd voor de Voorronde:

Film
– Berry de Groot (Lisse)
– Dutch Film Collective – Jorick Buurstra (Berkel en Rodenrijs)
– WFILMS – Willem Goedhart (Noordwijkerhout)
– Robin van der Haak (Pijnacker)
– YanArt – Yana Haaitsma (Den Haag)

Expo
– Riekje Hartog (Rotterdam)
– Misha Stevenson (Rotterdam)
– Nikki Vroom (Rotterdam)
– Leo Verstappen (Delft)
– Joyce den Hertog (Boskoop)

Taal
– Danielle Zawadi (Nootdorp)
– Marian Pronk (Katwijk aan Zee)
– Joyce den Hertog (Boskoop)
– Charlotte Lindvag de Haas (Oud-Beijerland)
– Sabine Pennings (Wassenaar)

Dans
X-Plosion (Wassenaar)
Still Us (Vlaardingen)
JDS Crew (Rijswijk)
Playhousse Rotterdam (Rotterdam)
– Rishentely Adamus (Rotterdam)

Fashion
– Wiepke Wolfsbergen (Den Haag)
– Maaike Brink (Bergschenhoek)
– Annabel Berendse (Moordrecht)

Theater
– Inez&Roos (Den Haag)
– Naomi Tuininga (Rotterdam)
– Kamakshi Kumar (Rotterdam)
Mr. Pilgram – Floris Pilgram (Moerkapelle)
– Charlotte & Bibi (Voorburg)

Muziek
Alligator (Rotterdam)
Your Average Neighbours (Rotterdam)
Something Like Sunshine (Den Haag)
No Signal (Zoeterwoude)
– Shariffa Indiana (Berkenwoude)

DJ
S!RENE – Nataniel Olusanya (‘s Gravendeel)
DJ Flor – Florent Labrujère (Leiden)
DJ Creeps – Stefan Speelmeijer (Barendrecht)
Gancio – Frank Haak (Delft)
DJ TIM DREAMEX – Tim Veldhoen (Vlaardingen)

Popunie bedankt alle vrijwilligers, deelnemers en bezoekers, die het evenement tot een groot succes hebben gemaakt!

Popunie organiseert sinds 2013 de Kunstbende Zuid-Holland. Het project wordt mede mogelijk gemaakt door Fonds1818, Gemeente Den Haag, Gemeente Rotterdam, Janivo Stichting, Stichting Boschuysen, Erasmusstichting en Van Cappellen Stichting.

Scooter en de autotune

profielkip 1M’n moeder had het speciaal voor me opgenomen. Twee knullen deden een liedje waarbij één van de twee zonder autotune kwam te zitten. Er was met name op sociale media veel ophef over geweest. De artiest kreeg op Twitter een berg stront over zich heen en links en rechts ontstonden ineens discussies over het fenomeen autotune; dat het bedriegerij is.

Ik vind het maar een hoop gedoe die discussie. Neem het toch niet zo serieus, laat de artiest lekker blind vertrouwen op technologie. Ga zelf eens aan de gang in Word zonder spellingcontrole.

Toen autotune in beeld kwam ging het rommelen in het wereldje. Er werd zelfs schande van gesproken. Zuiver zingen was ineens geen prestatie meer en elke zool kon het zomaar even neerzetten.

Je zag het eerst voorbij komen in techno en later vaker in de popmuziek. Gelukkig zijn er bergen artiesten vals blijven zingen omdat er ook een publiek is dat zichzelf graag met imperfectie identificeert.

Ik kan me niet voorstellen dat er iets van Steven Malkmus was overgebleven als hij ineens over de autotune was gaan zingen. Zijn band Pavement had zich afgevraagd: “Moeten wij nu ook zonder valse tonen gaan spelen?”

Inmiddels is de sound van het effect populair geworden en kan het zomaar zijn dat een vocalist die knetterzuiver kan zingen, toch over autotune zingt. De androïde overkomst van het stemgeluid zou beter blenden met de elektronische sound van de song.

Daar zit wel wat in maar toch doet het me denken aan een hond die eerst zijn best doet mooie lange oren te krijgen en zich dan laat couperen omdat kort ineens de mode is. Het is muzikale make-up, of een deodorant. Je stinkt wel maar ruikt het niet. Als ooit vals in de mode mocht komen wordt het ‘detune’ effect vast wel ingezet.

Ik denk dat dat een lastige wordt want digitaal vals wordt nooit zo mooi als natuurlijk vals.

Ik heb recentelijk autotune aangeschaft voor op mijn werk. Het is een stompbox, oftewel een voetpedaal maar het staat op m’n bureau naast het mengpaneel. Als ik met een groep jongeren aan de gang ben en we jammen, ben ik blij dat er nu autotune is.

Waar voorheen een jeugdige het niet aandurfde te zingen krijg ik nu bijna iedereen achter de microfoon om adlibs te gooien of mooie krulletjes te zingen. Als het om zingen gaat, blijkt de autotune dus drempelverlagend te werken.

Het heeft drie knoppen, met de eerste stel je de grondtoon van je melodie in, met de tweede ga je uiterst links van ‘off’ naar uiterst rechts ‘hard’ en stel je de mate van invloed van het effect in.

Onder de derde knop staat ‘gender’. Dit is interessant; je kan er de pitch van je stem mee verdraaien. We noemen deze knop ‘The Genderbender’. Met de knop op twaalf uur klink je zoals je bent, naar links klink je meer mannelijk, ouder, dikker of meer Barry White. Naar rechts klink je vrouwelijker en jonger en dunner, zoals Yolandi Visser.

Een vaste klant die twee keer per week op les komt, zingt dankzij autotune als een malle. Ik noem hem Scooter.

De autotune kan steeds verder terug want hij raakt steeds beter op toon. Is hij klaar met een take zegt hij met een grijns: “Goed wat?!”. Hij heeft een koortje opgenomen op de ‘Yolandi-stand’ en vond dat het best opwindend klonk.

“Ik word horny van m’n eigen stem man”, zei Scooter. “Ja man”, zei ik. “Love yourself”. “Goed zuiver ook hé?”… Ik heb hem nog niet gezegd dat de autotune afstond. Ik laat ‘m liever eerst even wennen aan zijn talent.

Hans Metzger

Hans Metzger is een muzikale jongen die na allerlei omzwervingen zijn passie achterna is gegaan. Hij werkt als muziekleraar met voornamelijk moeilijk opvoedbare kinderen. Op het ogenblik werkt hij in een gesloten inrichting met jongeren. Hans observeert zijn omgeving graag en heeft er met regelmaat iets over te zeggen. Hier komt er vaak een filosofische noot bij kijken waarbij hij zoekt naar de juiste toon om resonantie bij de lezer te vinden. Muziek is overal om ons heen en zit in de kleinste dingen. Als je zijn korte verhalen leest gaat er een belletje bij je rinkelen; we staan immers allemaal samen op de dansvloer.