Inventions – Curiosity

  • Curiosity

  • Inventions
    • Genre: progressive pop
    • Release-type: album, digitaal
    • Label: FREIA Music

Van simpele elementen tot complexe patronen: Inventions levert met Curiosity het ultieme ‘mathpop’-album af. De mooie cover-art van Hollister (Hop) David, een illustratie in de stijl van de Nederlandse graficus en kunstenaar M.C. Escher, verraadt al dat het album Curiosity van Inventions niet een rechtlijnig en eenzijdig, maar een gelaagd, bijna wiskundig meer-dimensionaal project is.

Inventions is het geesteskind van Christiaan Bruin, een multi-instrumentalist die bekend is van zijn werk met de progband Sky Architect, het symfonische orkest Mayra Orchestra en de progmetalband Adeia. Blijkbaar waren deze bands niet voldoende om alle inspiratie te ventileren en inderdaad zoekt Bruin het als Inventions in een iets ander idioom. Wel zijn er raakvlakken met zijn progwerk, maar voor Curiosity (evenals voor het eerder verschenen Meta) zoekt hij het ook in dreampop en bij voorbeelden uit de minimal music.

Ooit bedacht een slimme recensent het etiket mathrock en met een kleine aanpassing komt misschien wel de beste omschrijving voor de stijl die Bruin kiest op Inventions: mathpop.

Op die manier is meteen ook weer de cirkel rond, vanwege de vele wiskundige (math) principes die in het werk van Escher en Hollister David een eigenzinnige draai krijgen. De repeterende minimal-klanken, die vaak hun voorbeeld lijken te vinden in het werk van de componisten Michael Nyman of Steve Reich, doen meteen ook aan de typische Escher tekeningen denken waarin een repeterend patroon van vissen langzaam verandert in vogels.

Niet alleen de stijl maar ook de onderwerpen op Curiosity kennen een wiskundige component. Op zijn YouTube-kanaal Inventions legt Bruin verschillende nummers op het album uit aan de hand van modellen en wiskundige vormen. Zo vertelt Bruin in een video bij het erg fijne Kites And Darts dat hij een voorliefde heeft voor “simple building blocks that make complex patterns”.

Dat lijkt meteen ook de kern van zijn ‘math’-pop: waarbij hij aanvankelijk eenvoudige muzikale elementen uitbouwt tot complexe en gelaagde composities. In de nummers The Grand Design en We Are Endless, misschien wel het mooiste nummer op het album, is die mathematische opbouw duidelijk te horen.

Curiosity valt naast die gelaagdheid ook op door de prachtige orkestratie die Bruin sommige composities meegeeft. Hierdoor ontstaat vaak ook een breed, uitwaaierend spectrum dat de luisteraar bijna overdondert in schoonheid. Hier en daar doet het denken aan het werk van Anthony Gonzalez/M83 (met name de albums Saturdays = Youth en Hurry Up, We’re Dreaming).

Bruin speelt de meeste instrumenten op het album zelf, hier en daar vakkundig bijgestaan door de gastmuzikanten Maartje Dekker (Mayra Orchestra; stem), Anne Bakker (stem), Adrian Jones (gitaar), Madeleine Brozek (viool) en Ruben van Kruisum (Cello). De laatste speelt een mooie rol in het nummer The Same River Twice dat daardoor een bijna klassieke uitstraling meekrijgt.

Met Curiosity heeft Christiaan Bruin c.q. Inventions een uitzonderlijk sterk album afgeleverd dat niet snel vervelen gaat. Het is als met de tekeningen van Escher, hoe beter je kijkt of luistert, hoe meer nieuwe patronen en verbindingen zich openbaren. Wat kan wiskunde toch mooi zijn!

Volg Inventions op Facebook voor het laatste nieuws en shows en kijk ook eens op de website van Christiaan Bruin!

Live-verslag: Sena Performers Stage @ Bevrijdingsfestival Zuid-Holland 2018

De Sena Performers Stage op het Bevrijdingsfestival Zuid-Holland in Rotterdam wordt sinds jaar en dag mede geprogrammeerd door de Popunie. Er staat dan ook een divers programma op het menu met The Dawn Brothers, JR & Th’Acquisition, Golden Caves, Certain Animals, Standup ’69, St. Solaire, Tabanka, Drunken Dolly, Cartiez met live band en Secret Cinema. Bij voorbaat een dagschotel om je vingers bij af te likken…

De vierstemmige Dawn Brothers trekken meteen al voldoende dansend publiek om de Sena Performers Stage feestelijk te openen. Met een drummer, gitarist, bassist en toetsenist is het moeilijk stil te blijven staan wanneer de heren hun psychedelische rock klanken door de speakers drijven. Bij het zien van een shirt van DeWolff wordt gegrapt dat ze door het nieuwe album van de levende rocklegendes zelf waarschijnlijk binnenkort geen shows meer zullen hebben, maar met deze goeie mix van ’60s en psychedelica zal er voldoende podium overblijven voor dit viertal.

De tweede show wordt verzorgd door de winnaars van de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2017: de hiphoppers JR & Th’Acquisition. Zonder beat wordt er ingezet met een spoken word die opbouwend ondersteund wordt door een dj en een drumcomputer. Het publiek wordt opgeroepen naar voren te komen in ruil voor liefde. Een goede hiphopshow en liefde volgen inderdaad. Deze liefde uit zich onder andere in een verjaardagslied voor de aanwezige moeder van een van de muzikanten.

Golden Caves, de naam zal slaan op de gouden zang die gecombineerd met synthesizer rust brengt in de progressieve rock die op het podium wordt opgevoerd. Waar de bas zwaar uit de hoek kan komen krijgt de show een teder laagje toegedekt door de dames die de lichtere klanken aan het publiek laten horen. De goede groepsdynamiek haalt het geheel naar een hoog niveau waarmee nog veel deuren open kunnen gaan.

Certain Animals is het rock monster dat beestachtig goede muziek naar het Sena podium brengt. Op het podium doet zich een niet zachtaardige behandeling van snaren en drumvellen voor met voldoende ruimte voor solo’s. Voor je het weet is het trio al bij het laatste nummer aangekomen, maar zoals ze aankondigen is het gelukkig wel een lang nummer. Dit blijkt inderdaad een nummer dat moeilijk te beteugelen is en dat het publiek nog een keer mee op rocktrip neemt.

Met de recente release van Standup ’69 weten de luisteraars wat ze te wachten staat. Dit zorgt er voor dat de band aftrapt voor een veld vol genietende luisteraars. Standup ’69 speelt een goede set die doordrenkt is van psychedelische rock en waarin de zang door beide snaarspelers gedragen wordt. Achteraf blijkt dat iedereen moeiteloos het vijf voor vijf moment gemist heeft, wat genoeg zegt over het bedwelmend vermogen van deze psychrockers.

Een rustige, haast hypnotiserende, opbouw is de voorbode van de dromerige pop van St. Solaire, in 2017 winnaars van de Sena Grote Prijs van Rotterdam. Een tomeloze kalmte daalt neer over het festivalveld voor het podium. Muziek die als het geluid van zonnestralen klinkt weet de luisteraars aan het podium te binden, dit even ontspannen in de zon doet de bezoekers die zich insmeren goed.

Hollandse huisvaders doen hun best om hun hernia’s te negeren en met hun heupen te draaien. Het is bij Tabanka vanaf de eerste noot een feest. Zelfs de zittende mensen zijn druk in beweging op de muziek, terwijl de zevenkoppige band nummer na nummer het veld in vuurt. Weinig andere bands weten vandaag zoveel handen in de lucht te brengen als Tabanka en dit is niets anders dan verdiend. Gedanst wordt er op het podium, maar dit valt in het niet in vergelijking met het publiek dat hier al de hele dag op lijkt te wachten. Het is ook maar zelden dat je een accordeon zo’n swingbaar geluid hoort maken als bij Tabanka.

Drunken Dolly windt er vervolgens weinig doekjes omheen. Het tweede nummer gaat al over drinken en de instrumenten worden volop benut om de bekende folkpunk als wapen voor de dans te gebruiken. Hier en daar vliegen er drankjes door de lucht en het gedans van bij Tabanka wordt moeiteloos doorgezet tijdens Drunken Dolly. Het volgende nummer gaat weer over drinken, ook wordt er naar hartenlust gecrowdsurft. Drunken Dolly houdt de naam hoog en bouwt met als gereedschap de instrumenten en de zang rustig door aan de feestsfeer waar Tabanka aan begonnen was.

Cartiez en zijn live-band spelen vandaag op hun eerste festival in Rotterdam waar hij er meteen een heus feest van weet te maken. Een deel eigen muziek en wat geleende fragmenten blijken de perfecte lijm om een divers festivalpubliek na het diner aan elkaar te binden. Voor het podium wordt wild gedanst, noem het zelf een moshpit als u wil. De live band weet Cartiez goed te ondersteunen waarna hij op het podium wordt bijgestaan door zijn rapvrienden.

Hierna was het tijd voor de afsluitende act namelijk niemand minder dan de Rotterdamse dance-pionier Secret Cinema met een extra lange set…