Dion & The Magic Chords – Gestalt

  • Gestalt

  • Dion And The Magic Chords

Wat een heerlijke eigenzinnige vinyl parel kwam eind oktober tevoorschijn uit de regio Rotterdam.

De lp Gestalt van de band Dion and the Magic Chords is de opvolger van de eerder verschenen lp Curiosa, ook op het Laterax Recordings label. Van dit label had ik nog nooit gehoord, dacht ik, maar ik bleek toch al iets in de kast te hebben, namelijk de obscure vinyl maxi ‘Schimmelgrooves’ van Nanko uit 2009.

De band Dion and the Magic Chords, bestaande uit Dion Woestenburg op keyboards en Griffin Stuip op drums, is andere koek. Ongecompliceerde luistermuziek die mij sterk doet denken aan het lekker pielen op een vintage analoog elektronisch huiskamerorgel met heel veel vreemde knopjes en schuifjes erop. Het beluisteren van het album Gestalt brengt je in een andere wereld. De mannen zijn gecharmeerd van o.a. de psychiaters Carl Jung en Sigmund Freud en de surrealistische kunstenaar Salvador Dali. Dat hoor je niet direct in de muziek (lijkt me ook knap lastig), maar de plaat heeft wel degelijk iets therapeutisch. De muziek werkt niet psychoanalytisch, maar omgekeerd, psychosynthetisch als dat woord tenminste bestaat.

Allerlei sounds, ritmes en variaties binnen de nummers zorgen voor een dromerige toestand. Vanuit onze gekke drukke wereld lukt het met Gestalt in je oren relaxed te worden en je raakt vanzelf benieuwd hoe de muziek lekker verder door je hoofd zal meanderen. Het is een lieve plaat geworden, zonder scherpe randjes. De beide muzikanten raken al onderzoekend verder verzeild in hun vintage elektronica, ouderwetse drums en op rommelmarkten bij elkaar gezocht instrumentarium, al dan niet behorend tot de categorie speelgoed. Dion and the Magic Chords hebben in de verte wel wat weg van de vroege Residents. Alleen dan zonder de sinistere ondertonen.

Zelf noemen ze de sound van Gestalt op hun website ‘een zorgvuldig georchestreerd speelgoed keyboard en drumfeest’ (vrij vertaald). In die omschrijving kan ik me goed vinden, er is hier sprake van echte drums. Hier en daar wat verrijkt met niet als slagwerk bedoelde voorwerpen en af en toe een met de echte drums meetikkend goedkoop drumcomputertje uit begin jaren tachtig. Het is wel weer eens lekker om elektronische muziek te beluisteren met vooral analoog slagwerk als beats.

Favoriete tracks wat mij betreft: Cymphonique Éclectrique, met hier en daar een vleugje Das Ding erin; Gestalt Lamp, een ingetogen naar ambient neigend nummer. En Bontempi, een naar mijn idee hilarische hommage aan het Italiaanse merk speelgoedkeyboards waarvan er misschien wel duizenden exemplaren op rommelmarkten dag in dag uit over het hoofd worden gezien.

Deze plaat moet niet over het hoofd worden gezien, zeker checken zou ik zeggen.

Bekijk de website van Dion And The Magic Chords.
Volg Dion And The Magic Chords op Facebook.

Peter J. Faber-Jonker – The Faber Book Of Ballads

  • The Faber Book Of Ballads

  • Peter J. Faber-Jonker
    • Genre: Pop, Psychedelic
    • Release-type: Dubbel LP, digitaal
    • Label: Self-released

Aan de productiviteit van Rotterdammer Peter J. Faber-Jonker hoef je geen nanoseconde te twijfelen. Aan zijn veelzijdigheid en eigenzinnigheid trouwens ook niet. Zijn nieuwe album The Faber Book Of Ballads telt maar liefst negentien (!) nummers en komt alleen uit op een dubbel-lp met uitklaphoes. Bovendien, wie van variatie en psychedelica houdt doet er goed aan dit album een serieuze kans te geven.

Het openingsnummer Do As I Do/Kinda Blue zet je direct op het verkeerde been en verandert op een derde, vrijwel vanuit het niets, van een poprock-nummer in een easy-listening blues. Het lijken daardoor twee verschillende nummers. Goed gedaan. Vanaf daar blijft Peter J. Faber-Jonker je verrassen met soms zachtmoedige dan weer wat rauwere popliedjes met een rijk overgoten psychedelica sausje, terwijl de toegankelijkheid in tact blijft. Niet onvermeld mag blijven The Rescue, een nummer dat één op één uit de jaren ’70 lijkt overgewaaid, maar luister vooral ook de tranentrekkende treurblues No Mystery.

Samen met een aantal vooraanstaande muzikanten uit de Rotterdamse popscene, onder wie Mark Ritsema (Spasmodique), Koop Hofman (New Romeo’s) en Vera Jessen Jührend (Sommerhus), levert Peter J. Faber-Jonker een album dat je vanaf seconde één bij de kladden grijpt en je niet meer loslaat. The Faber Book Of Ballads, gestoken in indrukwekkend artwork van beeldend kunstenaar Johannes van de Weert, bewaart het beste voor het laatst. Want, nummer negentien van de plaat, het meeslepende Always, herbergt een dosis melancholie om je vingers bij af te likken, niet in het minst door het ingetogen en overtuigende stemgeluid van eerdergenoemde Vera Jessen Jührend. The Faber Book Of Ballads is een plaat om in Rotterdam en omgeving apetrots op te zijn.