Cesair – Omphalos

  • Omphalos

  • Cesair
    • Genre: paganfolk
    • Release-type: album, digitaal
    • Label: Foxy Records

Een uitnodigende luisterervaring.

Het is geen alledaagse kost die de paganfolkbank Cesair voorschotelt – en dat is wel eens zo prettig. Met hun muziek herinneren zij ons eraan wat een fascinerende nieuwe (in dit geval oude) werelden er nog te ontdekken vallen.

De band Cesair is er een die al heel wat jaartjes meedraait. Sinds 2008 zijn zij een van de voornaamste vertolkers van het genre paganfolk (al heeft de band zelf het liever over epic folk & mythic music). Een muziekstroming die zich voornamelijk laat inspireren door de verhalen afkomstig uit voorchristelijke religies van hoofdzakelijk Keltische en Germaanse oorsprong. De mythologische prinses Cesair is daar een onderdeel van. Volgens de overlevering zette zij vijfduizend jaar geleden voet aan wal in Ierland. Haar verhalen vormen de basis van de van oorsprong Utrechtse band.

Al vanaf de eerste klanken van deze nieuweling wordt de luisteraar hun mythische wereld ingezogen. In gedachten ben je aanwezig bij het ongetwijfeld gelukkige moment dat er na een lange reis voet aan wal kan worden gezet. Hiermee hebben we meteen een van de grootste meerwaarden van de plaat te pakken: Cesairs muziek laat je verbeelding op volle toeren werken waardoor je de luisterervaring met veel meer ondergaat dan alleen je oren.

Omphalos is het tweede studioalbum van de band die, ten opzichte van hun sterke debuut Dies, Nox Et Imnia uit 2013, toch weer lijken te zijn gegroeid. De composities zitten nog strakker in elkaar, de muzikanten lijken nog beter op elkaar ingespeeld zoals goed te horen is op het nummer Troll Kalla Mik. Bij vlagen een angstaanjagend arrangement waarin ontzettend veel gebeurt zonder dat ten koste gaat van de helderheid.

Dat we hier met rasmuzikanten te maken hebben, behoeft dus geen verder betoog. Kijk – en vooral luister – naar het aantal grote aantal verschillende instrumenten waarmee wordt gemusiceerd. Ook hierin zal er voor velen een wereld opengaan, want wie heeft er bijvoorbeeld wel eens gehoord van Ierse bouzouki, een bodhrán of een draailier (een soort gemechaniseerde viool). Toch zijn het niet enkel deze traditionele instrumenten die Cesair hanteert. Soms is er toch wel degelijk een poppy gitaarrifje te horen (intro van het nummer Boudicca) of een likje elektronica. Tevens zijn het niet alleen Keltische invloeden die te horen zijn; zo nu en dan wordt er ook een uitstapje in oostelijke richting gemaakt. Afsluiter van de plaat Umbra is daar een goed voorbeeld van.

Al met al is Omphalos een album dat uitnodigt om dieper te graven om de muziekbeleving nog net iets intenser te maken dan zij al is. De teksten zijn veelal niet in het Engels, maar in het middeleeuws Keltisch, Latijn of Arabisch, waardoor het soms moeilijk kan zijn jezelf er direct mee te identificeren. Daarom wellicht een idee om de encyclopedie op schoot te nemen (of simpelweg te googelen) en in een meeslepende wereld van duizenden jaren terug te stappen aan de hand van Cesairs’ muziek.

Volg Cesair op Facebook voor het laatste nieuws en shows en kijk eens op hun website!

Dax – My Bubble Is Kind Of A Mess

  • My Bubble Is Kind Of A Mess

  • DAX
    • Genre: singer/songwriter
    • Release-type: album, digitaal
    • Label: Dox Records

Je bent 19 jaar en maakt muziek alsof je 40 jaar in het vak zit. Dax doet het. Hoewel ze weliswaar zodra ze kon praten is gaan zingen, maar toch nog maar drie jaar eigen muziek maakt. In die tijd luisterde ze veel naar Tom Waits, The Moldy Peaches en CocoRosie en nog altijd volgt ze deze artiesten op de voet.

Dax vindt het een uitdaging om haar eigen wereld te creëren. Zij is de baas en bepaalt wat dood gaat en blijft leven en welke kleur iets heeft en of het recht of krom staat. Deze prettige eigenzinnigheid hoor je terug in haar debuutalbum My Bubble Is Kind Of A Mess. Dax vindt hierop een eigen stijl uit, wars van commercie en hitgevoeligheid. Een uitdaging voor de luisteraar, jazeker, want het is best hard werken om de muziek van Dax te doorgronden.

Maar doe dat alsjeblieft, want wanneer je tot Dax bent doorgedrongen, krijg je een bloedstollende plaat voor je kiezen. Dromerige sferen in de ultieme kunst van het weglaten. Soms ingewikkeld en toch altijd toegankelijk. Geen noot te veel, louter noodzakelijke instrumenten en een stem die in al zijn eenvoud voor diepgang zorgt. Een natuurtalent dat niet leunt op wat ze al kan, maar die zich constant wil verbeteren, nee, zich eigenlijk wil blijven vernieuwen.

My Bubble Is Kind Of A Mess klinkt als een schilderij waarop je niet uitgekeken raakt. En nu we het toch over schilderkunst hebben, op de cover van het album staat een schilderij van Dax. Dus niet alleen muzikante, maar bovendien kunstenares. Alle aandacht gericht op Dax.