Bliksemstage: Dag mee met de Popunie

Vandaag zijn de leerlingen van het Melanchton Mathenesse op bliksemstage bij Popunie. Eerst kregen we uitleg over de Popunie door Chantal. Zij doet o.a. de website en social media van de Popunie. Daarna doen we verschillende activiteiten.

Zo maken Amal en Bo een interview. Deze gaan ze houden met rapper Monta.

Interview Monta:
Je werd vroeger Yaantje genoemd hoezo ?
Door iemand van de middelbare school zijn vriend noemde hem zo en doordat hij de kleinste was deden ze die tje erachter.

Wat is je volledige naam ?
Yannick Monta

Waar kom je vandaan ?
Kaapverdië

Hoe was je jeugd ?
Hij had een goeie jeugd gehad. Hij had veel vrienden en hij is heel makkelijk met mensen. Ze ouders steunden hem en z’n vrienden ook.

Wanneer begon je met muziek maken en waarom ?
Hij begon met muziek sinds z’n elfde en hij deed vaak mee met plackback shows op de basisschool.

Wat is je grootste droom ?
Gezond zijn gezond blijven. En dat iedereen om zich heen het goed heeft. Mensen helpen en steunen.

Hoe oud ben je ?
28 jaar

Wat is je lievelingseten ?
Kip en Kaapverdische eten.

Wat is jouw favoriete plek in Rotterdam en waarom ?
Feyenoord stadion. Dat is zijn Mekka en zijn plekje.

Als je 1 ding mocht veranderen aan jezelf en aan de wereld wat zou dat zijn ? En waarom ?
Dat er vrede in heel de wereld was dat er geen oorlogen zijn dat kinderen gelukkig zijn. Dat hij meer aan zichzelf moet denken, want hij denkt meer aan mensen dan aan zichzelf.

Waar staan je tatoeages voor ?
FR voor Feyenoord en de Kaapverdische vlag en z’n geboortedatum en de naam van zijn moeder en oma.

Welke tip heb je voor de jongeren ?
Nooit opgeven en nooit iemand je laten zeggen dat je niks kan doen, want alles lukt je wel.

Hoeveel prijzen heb je gewonnen ?
Hij heeft 3 prijzen gewonnen.

Waarover gaan je liedjes en waarom kies je die onderwerpen uit ?
Hij houdt van creativiteit hij dacht nooit aan wat hij zei hij zong gewoon.

Wie is je favoriet rapper ?
Redman, Nas, Opgezwolle.

Waarom rap je over positieve dingen ?
Omdat er teveel negativiteit in de wereld is. Hij wil mensen een steuntje in de rug geven. Hij gaat ook naar jeugdgevangenissen toe en geeft workshops op scholen.

Met wie zou je graag een liedje willen opnemen ?
Met Winne.

Door wie ben je geïnspireerd door te rappen ?
Door zijn neef.

Christeney en Sude deden een boekingsopdracht. Zij kregen een lijst met namen van artiesten en de opdracht om uit te zoeken welke artiesten bij welk optreden passen.

Ik leerde hoe de website werkt en hoe je een artikel maakt/online zet.

Johnathan en Rishayen maken een recensie over de liedjes van Monta. Ze luisteren het album Yaantje. Ze hebben het volgende erover geschreven:

Johnathan: Wat hij rapt, heeft hij wel echt meegemaakt, dat hoor je. De liedjes zijn wel litt, maar je moet het snappen. Alle liedjes hebben mooie gedachtes. De muziek is wel leuk.

Rishayen: Het eerste liedje viel mee, vond het niet lelijk, maar zou het niet zelf luisteren. Het tweede liedje was niet mijn smaak. Bij het lied Vogels moet ik lachen, want ik vond het grappig. Bully is mijn smaak niet echt, Evenwicht vond ik wel leuk.

Bij het bespreken van de recensie werd uitgeled dat als je een mening geeft over muziek, dat het goed is je mening te onderbouwen met argumenten. Waarom vind je bijvoorbeeld iets niet leuk/goed? Dan kan een artiest eventueel iets doen met de feedback die hij/zij krijgt.

Vanuit JINC kwam vandaag Melanchthon Mathenesse op bliksemstage.

JINC organiseert bliksemstages waarbij kinderen van de basisschool en het VMBO naar bedrijven gestuurd worden voor een korte, krachtige kennismaking met een aantal beroepen. Daarbij steken ze de handen uit de mouwen; ze doen een ochtend lang echt ervaring op.

Live-verslag: Hiphop Café ‘All Female Editie’

Op de eerste dag van maart zijn we afgereisd naar Grounds waar de ‘All Female’ editie van Hiphop Café werd georganiseerd. In de hiphop scene zijn vrouwen toch nog ondergewaardeerd en vooral onderschat! Brachten de dames hitte op deze ijskoude avond?

Ik trof een nog rustig gevulde ruimte aan waar een, logischer wijs, vrouwelijke dj al in haar element aan het draaien was. Het werd mij al snel duidelijk dat dj Shug La Sheedah kennis over het genre bezat en dit graag op de kleine opkomst wilde overbrengen. Tracks vloeide naadloos in elkaar over en zo ook de sub-genres binnen het overkoepelende genre hiphop. Van old skool klassiekers van Slick Rick ging ze over naar de nieuwere J Cole die vervolgens het stokje weer overgaf aan Nas.

Nadeche was de eerste dame die het podium mocht betreden. Getekend bij het Eastgarden music label en dat liet ze direct weten. Door haar voorkomen werd ik geconfronteerd met mijn eigen bekrompenheid. Een mooi en zacht uiterlijk met een harde en donkere gedachtegang. Over ‘traditionele’ hiphop beats rapt ze over haar gevoelens en obstakels die het leven haar voorschotelt. Ze doet dit op een stoere en harde manier. Door goed gebruik te maken van haar stem kwam haar emotie op me over en voelde de tracks niet als eentonig aan.

De kans is aanwezig dat de aanwezige mensen, net zoals ik, nog geen tracks van Nadeche kende. Het was jammer dat ze af en toe moeilijk te verstaan was. Hierdoor lukt het net niet altijd om haar volledige gevoel op je over te brengen. De zaal reageerde met een oprecht applaus toen Nadeche de opkomst bedankte en het podium verliet. De zaal begon gevuld te raken en meer sfeer te krijgen tijdens het eerste optreden. Volledig in stijl van hiphop kwamen de meeste mensen op het laatste moment binnen druppelen.

Al eerder verscheen een recensie van een Starrlight project op de website van Popunie. Ik was toen al onder de indruk en was erg benieuwd naar haar performance. Toen de neo-soul geïnspireerde host Carina Fernandes de volgende act aankondigde, gebeurde er helemaal niets. Verwarring op het gezicht van de host en van dj Shug La Sheedah. In een split second was ik even bang dat mijn verwachting en vooral mijn beeld over Starrlight door dit optreden aangetast ging worden. Dat is ook zeker gebeurd.

Uit het niets rende een veld van energie het podium op. Vanaf het moment dat Starrlight op het podium stapte en “Yo brrrap braaap” in de microfoon schreeuwde, waren alle ogen op haar gericht. Sommige mensen hebben een energie om zich heen hangen die een volledige kamer kan vullen. Starrlight is een van de dames die dit bezit. Ik wist al dat de dame goed kon rijmen en met perfecte timing woorden op een boombap beat kon plakken. Wat ik niet wist, is dat ze dit live even goed of misschien nog wel beter kan op een podium.

Na twee tracks vroeg ze aan het publiek om wat dichterbij te komen. Ze was blijkbaar niet onder de indruk van het initiatief van de aanwezigen, waardoor ze besloot zelf een stap dichter naar het publiek te nemen. Enkele seconde later stond ze recht voor me neus, keek ze strak in mijn ogen, en rapte ze foutloos een aantal bars. Haar muziek bezit kwaliteit en haar optredens zijn heel energiek waardoor je echt naar een performance aan het kijken bent. Door haar harde en grove teksten verkeert ze in een bepaalde underground scene, waarin ze uitblinkt. Ik weet zeker dat ze buiten haar scene kan treden en voor een groter publiek ook een toffe act kan zijn. Heel erg onder de indruk.

Als je nu nog steeds niet de motivatie hebt gekregen om haar op YouTube of Spotify op te zoeken of om de recensie te lezen, zal ik nog een kleine poging wagen. Ik plaatst een artiest niet graag in een hokje. Ik vind dat veel artiesten, en zeker Starrlight, een eigen hokje verdienen. Slechts om jou alsnog over te halen, probeer ik het. Stel je zelf een vrouwelijke MC voor, combineer dit met de intensiteit van Sticky Fingaz (Onyx), speelse flow van Andre 3000 (Outkast) en klanken van Erykah Badu (hier zijn geen haakjes voor nodig). Doe maar, ‘Starrlight’ op YouTube intypen.

De laatste act was de 15 (!) jarige Rotterdamse zangeres Cheryl Ozturk. Deze jonge dame met prachtige stem is bekend geworden door deelname aan ‘The Voice Kids’. Toen ze op het podium stond, kondigde ze aan haar eigen nummers te performen. Geen enkele seconde van het optreden kon ik geloven dat deze dame nog maar 15 jaar oud was! Zelfverzekerd en een prachtige stem. Zou het kunnen dat ik een voorproefje heb gehad van Rotterdams eigen r&b-ster?

Ik betrapte mezelf er wel op dat leeftijd ook zo haar negatieve kanten heeft. Haar eigen nummers gingen over liefde. Bekende thema’s als liefdesverdriet, het vinden van de ware levenspartner en het in de steek gelaten worden door het hiervoor genoemde mythische persoon. Toen ik 15 was, was mijn Nintendo belangrijker dan welke meisje dan ook. Misschien ben ik dan ook niet de doelgroep waarvoor ze zingt.

Haar laatste nummer was een cover van de klassieker It’s a Man’s Man’s Man’s World van James Brown. Alle twijfel die ik in de vorige alinea had over Cheryl wil ik het liefste deleten. Een prachtig gezongen cover terwijl ze elegant stil stond midden op het podium. Midden in het nummer zong ze noten waardoor de zaal klappen en fluiten als reactie bood. Ik weet zeker dat we meer gaan horen van deze jonge dame.

De avond werd afgesloten met een open mic gedeelte. De sfeer van het event was erg tof en toegankelijk. Door de positieve en energieke vibe van host Carina Fernandes kreeg de avond een rode draad. Het was jammer dat bij het open mic gedeelte geen vrouwen deelnamen. Een zeer geslaagde editie van Hiphop Café en een mooi voorbeeld dat de dames zeker hun mannetje (sorry, het moest ergens terug komen) staan in de Rotterdamse hiphop scene.